Υπάρχουν ειδήσεις που διαβάζεις και για λίγα δευτερόλεπτα το μυαλό αρνείται να τις επεξεργαστεί.
Δύο κορίτσια μόλις 17 ετών βούτηξαν μαζί στο κενό από τον έκτο όροφο πολυκατοικίας.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, οι δύο ανήλικες ανέβηκαν στην ταράτσα της πολυκατοικίας το πρωί της 12ης Μαΐου και στη συνέχεια έπεσαν μαζί στο κενό. Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν πως πριν από τη μοιραία πτώση είχαν κλείσει την πόρτα της ταράτσας.
Η μία από τις δύο 17χρονες μεταφέρθηκε βαριά τραυματισμένη στο Ασκληπιείο Βούλας, όπου νοσηλεύεται διασωληνωμένη σε κρίσιμη κατάσταση, δίνοντας μάχη για τη ζωή της. Η δεύτερη κοπέλα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο χωρίς τις αισθήσεις της και οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό της.
Άνθρωποι που βρέθηκαν στο σημείο περιγράφουν σκηνές σοκ και πανικού. Καταστηματάρχης της περιοχής, που βρισκόταν κοντά στο σημείο τη στιγμή της τραγωδίας, δήλωσε πως άκουσε πρώτα κραυγές και αμέσως μετά έναν πολύ δυνατό κρότο.
«Γύρισα το κεφάλι και είδα τα δύο κορίτσια. Πήρα αμέσως το ΕΚΑΒ και την Άμεση Δράση. Μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο, ήμουν κοντά στην κοπέλα που ανέπνεε και της μιλούσα για να κρατήσει τις αισθήσεις της», ανέφερε εμφανώς συγκλονισμένος.
Σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, λίγα λεπτά αργότερα κατέβηκε στο σημείο μία γυναίκα από την πολυκατοικία, η οποία πλησίασε το ένα κορίτσι και διαπίστωσε πως ακόμη ανέπνεε, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε και ένας νεαρός που δήλωσε πως είναι αδερφός της.
Ιδιαίτερα σοκαριστική είναι και η μαρτυρία γειτόνισσας, σύμφωνα με την οποία τα δύο κορίτσια είχαν ζητήσει λίγο πριν από τη διαχειρίστρια τα κλειδιά της ταράτσας. Όπως περιέγραψε, η διαχειρίστρια τους υπέδειξε πού βρίσκονταν τα κλειδιά και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ακούστηκε ο εκκωφαντικός ήχος της πτώσης.
«Δεν πρόλαβε να κάνει πέντε βήματα και άκουσε το “μπαμ”», είπε χαρακτηριστικά η γυναίκα, προσθέτοντας πως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι επρόκειτο να συμβεί.
Οι Αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα γύρω από την υπόθεση, ενώ οι συνθήκες που οδήγησαν τα δύο κορίτσια στην ταράτσα της πολυκατοικίας παραμένουν μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστες.
Και μέσα σε όλο αυτό το σοκ, μένει ξανά εκείνη η δύσκολη συνειδητοποίηση πως πολλές φορές οι πιο βαριές μάχες δίνονται αθόρυβα. Πίσω από κλειστές πόρτες, πίσω από χαμόγελα, πίσω από καθημερινές στιγμές που στους γύρω μπορεί να φαίνονται απολύτως φυσιολογικές.
