Το δεύτερο παιδί τους περιμένουν η Αλεξάνδρα Νίκα και ο Κωνσταντίνος Αργυρός, με την ανακοίνωση να έρχεται –πώς αλλιώς– μέσα από τα social media. Η Αλεξάνδρα Νίκα δημοσίευσε ένα βίντεο γεμάτο οικογενειακές στιγμές, με τον Κωνσταντίνο και τον γιο τους, Βασίλη, και στο φινάλε το παιδί να φιλά τρυφερά τη φουσκωμένη κοιλιά της.
Λίγες ώρες πριν από την επίσημη ανακοίνωση, το νέο είχε ήδη πάρει τον δρόμο του προς τα media. Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ αποκάλυψε πως θα είναι κουμπάρα του ζευγαριού, μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής Το Πρωινό. «Είναι υπέροχοι άνθρωποι, είναι σαν οικογένειά μου», είπε, επιβεβαιώνοντας αυτό που όλοι υποψιαζόμασταν: ότι το baby news δεν ήταν απλώς θέμα χρόνου.
Αν μη τι άλλο το ζευγάρι έχει δεχτεί κριτική το τελευταίο διάστημα για τη στενή του σχέση με τη Γκιλφόιλ. Όχι απαραίτητα για την προσωπική επαφή —οι φιλίες δεν μπαίνουν σε καλούπια— αλλά για το συμβολικό φορτίο που κουβαλά ένα τέτοιο πρόσωπο. Σε μια εποχή που το κοινό είναι πιο πολιτικοποιημένο, πιο καχύποπτο και πιο έτοιμο να συνδέσει πρόσωπα με ιδέες, τίποτα δε μένει «απλώς προσωπικό», ειδικά αν συνυπογράφεις για την πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ για την Πρώτη Κυρία της Αμερικής.
Και εδώ αρχίζει το δύσκολο κομμάτι. Γιατί από τη μία μιλάμε για μια χαρμόσυνη είδηση, για μια οικογένεια που μεγαλώνει. Από την άλλη, ζούμε στην εποχή όπου οι δημόσιες σχέσεις δεν κρίνονται μόνο συναισθηματικά, αλλά και ιδεολογικά. Ποιον κάνεις κουμπάρο, με ποιον φωτογραφίζεσαι, ποιον βάζεις στον πιο «ιερό» κύκλο της ζωής σου.
Οι εγκυμοσύνες των διασήμων πάντα τραβούν το ενδιαφέρον γιατί λειτουργούν σαν καθρέφτης. Θέλουμε να πιστέψουμε ότι πίσω από τη λάμψη υπάρχουν απλές, ανθρώπινες στιγμές. Όταν, όμως, αυτές οι στιγμές μπλέκονται με πολιτικά φορτισμένα πρόσωπα, η συζήτηση έχει άλλου είδους πρόσημο. Αυτό δε σημαίνει ότι ένα ζευγάρι οφείλει να απολογηθεί για τις προσωπικές του επιλογές. Σημαίνει όμως ότι, όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο, γνωρίζεις πως τίποτα δε διαβάζεται πια αποκομμένο από το ευρύτερο πλαίσιο.
Και κάπως έτσι, μια κατά τα άλλα τρυφερή ανακοίνωση γίνεται αφορμή για πολιτικές συζητήσεις, αλλά και για το πώς η ιδιωτική ζωή των διασήμων έχει πάψει να είναι εντελώς ιδιωτική. Για το πώς ακόμη και οι πιο χαρούμενες ειδήσεις περνούν πλέον από φίλτρα, ερμηνείες και δεύτερες σκέψεις. Ίσως αυτό να λέει περισσότερα για εμάς και την εποχή μας, παρά για την Αλεξάνδρα Νίκα και τον Κωνσταντίνο Αργυρό. Γιατί σήμερα, περισσότερο από ποτέ, τιποτα δε μένει σε ένα μόνο επίπεδο ανάγνωσης. Και αυτό, όσο ανθρώπινο κι αν είναι, κάτι μας κοστίζει.
