Στο σημείο όπου πριν από τρία χρόνια συγκρούστηκαν δύο τρένα στα Τέμπη και πάγωσε ολόκληρη η χώρα, σήμερα το πρωί βρέθηκαν 29 νέοι από εννέα ευρωπαϊκές χώρες. Ο λόγος; Να φροντίσουν και να καλλωπίσουν τις 57 ελιές που έχουν φυτευτεί εκεί, αλλά και να πραγματοποιήσουν επιμνημόσυνη δέηση που τελέστηκε στον ίδιο χώρο, παρουσία φορέων, συλλόγων και σχολείων της περιοχής.
Οι νέοι, που φιλοξενούνται στον Καπνικό Σταθμό Κατερίνης και συμμετέχουν ενεργά στις δράσεις των κοινωνικών του δομών, προέρχονται από την Ισπανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Ρουμανία, την Πορτογαλία, την Πολωνία και την Ελλάδα. Αποφάσισαν να μεταβούν οργανωμένα στον τόπο της τραγωδίας, στέλνοντας ένα μήνυμα που ξεπερνά σύνορα και γλώσσες.
Στο συρματόπλεγμα κρέμασαν μαύρους χαρταετούς και πανό με το σύνθημα «δικαίωση» γραμμένο σε κάθε γλώσσα.
Η φροντίδα των 57 δενδρυλλίων ελιάς που έχουν φυτευτεί στο σημείο όπου συγκρούστηκαν τα δύο τρένα, όπως επισημαίνει η ομάδα Τ57 Κατερίνης, πρόκειται για πράξη σεβασμού, μνήμης και ευθύνης απέναντι στις 57 αθώες ψυχές που χάθηκαν. Είναι ταυτόχρονα και μια έμπρακτη στήριξη στην τοπική κοινωνία, που συνεχίζει να ζητά δικαίωση και να παλεύει να μη συνηθίσει το ανείπωτο.
Στο σημείο βρέθηκαν και συγγενείς των θυμάτων. Η παρουσία τους ήταν σιωπηλή αλλά βαριά. Με τη δίκη να ξεκινά σε λίγες ημέρες, η αγωνία και η προσμονή για δικαιοσύνη παραμένουν έντονες. «Ξεκινάει και η δίκη σε λίγες μέρες, περιμένουμε πάλι τη συμπαράσταση του κόσμου. Η αλήθεια είναι ότι μας έχει υποστηρίξει πάρα πολύ ο κόσμος, να ’ναι καλά όλοι τους. Ίσως έρχονται, μπορούν με τη φαντασία τους να μπουν λίγο στη θέση μας. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα. Ούτε μέρα, ούτε νύχτα, ούτε θα πεις θα ησυχάσω, να φύγει μια στιγμή απ’ το μυαλό. Δεν φεύγει η εικόνα, όσο και να το προσπαθούμε», λέει συγγενής θύματος.
Οι 57 ελιές μεγαλώνουν σιγά σιγά. Ριζώνουν σε χώμα που κουβαλά μνήμη και οργή, αλλά και αξιοπρέπεια. Και μας δείχνουν κάθε μέρα, κάθε χρόνο που περνα, πως η μνήμη δεν είναι παθητική. Θέλει φροντίδα. Θέλει παρουσία. Θέλει ανθρώπους που, ακόμη κι αν έρχονται από μακριά, καταλαβαίνουν πως κάποια πράγματα δεν επιτρέπεται να ξεχαστούν.
