Δύο τύποι ανθρώπων στην πόλη: αυτοί που βάζουν βασιλικό στο μπαλκόνι για να ανθίσει λιγάκι ο τόπος από τη μουντίλα, και αυτοί που ανεβάζουν κατσίκες στον 16ο.
Το story είναι απλό και ταυτόχρονα εντελώς παράλογο: CEO γνωστής εταιρείας, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα, αποφάσισε να δώσει μια πιο βιωματική διάσταση στην έννοια “urban living”. Όχι με μια μοντέρνα πέργκολα ή ένα μίνι jacuzzi ρε παιδάκι μου, αλλά με πλήρες πακέτο: κατσίκες, κοτόπουλα, πτηνά και ερίφια. Στην ταράτσα. Στον 16ο όροφο. Στους Αμπελόκηπους.
Στο ίδιο κτήριο στεγαζόταν ο ΕΦΕΤ, η αρμόδια αρχή για ελέγχους τροφίμων. Δηλαδή, αν υπήρχε κάποιο μέρος στην Ελλάδα όπου σίγουρα δεν θα περίμενες να υπάρχει παράνομο μαντρί ήταν αυτό.
Ο ίδιος ο ιδιοκτήτης, με τη λογική ενός ανθρώπου που έχει κάνει πολλά pitch decks στη ζωή του, φέρεται να υποστήριξε κάτι σαν: «Αν υπήρχε θέμα υγιεινής, δε θα το είχε δει ο ΕΦΕΤ;». Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι η αυτοπεποίθηση είναι το πιο ισχυρό εργαλείο σε κάθε startup — ακόμη κι αν το προϊόν είναι κατσίκες στο δώμα.
Και φυσικά, δεν σταμάτησε εκεί. Το μπαλκόνι είχε ήδη μετατραπεί σε μποστάνι, γιατί όταν αποφασίζεις να το πας all in, το πας σωστά. Δεν θα έχεις μόνο ζώα — θα έχεις και αυτά που θα τρώνε τα ζώα. Vertical integration λέγεται αυτό για τους άσχετους.
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε μετά από καταγγελία, γιατί προφανώς κάπου ανάμεσα σε ένα Zoom call και ένα “καλημέρα γείτονα”, κάποιος αναρωτήθηκε γιατί ακούγεται κατσίκι σε πολυκατοικία. Οι Αρχές σχημάτισαν δικογραφία, τα ζώα μεταφέρθηκαν από τον Δήμο Αθηναίων σε ασφαλείς χώρους και η πόλη επέστρεψε στην κανονικότητά της.
Ο Γιώργος Καλλιακμάνης επιβεβαίωσε το περιστατικό και υπενθύμισε το αυτονόητο: για να έχεις κάτι τέτοιο σε πόλη, χρειάζονται άδειες, κανόνες και —θα προσθέσουμε εμείς— μια στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα.
Από την άλλη πόσο συχνά μπορείς να φλεξάρεις ότι κατάφερες να στήσεις ένα ολόκληρο μαντρί σε ταράτσα κτιρίου μέσα στην Αθήνα, χωρίς να σε πάρει χαμπάρι κανείς; Εμείς πάντως θα το βάαμε στο βιογραφικό μας.
