Η πρόσφατη ανάρτηση του Γιώργου Νταλάρα δεν είναι απλώς μια έκφραση ανησυχίας, αλλά ένας καθρέφτης των φαινομένων που πλήττουν τη λειτουργία της Δημοκρατίας στη χώρα μας. Με αφορμή την υπόθεση του ιατρού Δημήτρη Ζιαζιά, η οποία έχει συγκεντρώσει πάνω από 200 υπογραφές από δικηγόρους, νομικούς, συμβολαιογράφους και καθηγητές νομικής, αναδεικνύεται η κρισιμότητα της υπεράσπισης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεσμικών εγγυήσεων που προστατεύουν την ελευθερία έκφρασης και τη δυνατότητα ειρηνικής διαμαρτυρίας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το ζήτημα ξεκίνησε κατά την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, όπου η σύλληψη με χειροπέδες του Δημήτρη Ζιαζιά, παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τον νομικό κόσμο και την κοινωνία γενικότερα. Όπως τονίζεται στο κείμενο συμπαράστασης, η μετατροπή της διαμαρτυρίας σε λόγο σύλληψης ή ποινικοποίησης χωρίς σαφείς και αποδεδειγμένες παραβατικές ενέργειες υπερβαίνει τα όρια της νόμιμης κρατικής παρέμβασης και αγγίζει την αυθαιρεσία.
Οι υπογράφοντες ξεκαθαρίζουν ότι το δημόσιο νοσοκομείο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πεδίο επίδειξης κατασταλτικής ισχύος. Αντιθέτως, είναι χώρος περίθαλψης, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και κοινωνικής αλληλεγγύης. Η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς κινδυνεύει όταν η διαφωνία με κυβερνητικές πολιτικές αντιμετωπίζεται ως απειλή για τη Δημοκρατία. Η υπόθεση Ζιαζιά λειτουργεί ως προειδοποίηση ότι η αλαζονεία και η κατάχρηση εξουσίας δεν αφορούν μόνο μεμονωμένα περιστατικά, αλλά έχουν ευρύτερες συνέπειες για το κοινωνικό και πολιτικό σύστημα.
Η δημοσιοποίηση του οπτικοακουστικού υλικού, όπως ζητείται από τους υπογράφοντες, αποτελεί ουσιαστικό βήμα διαφάνειας, αφού η δημόσια κριτική και η πλήρης ενημέρωση είναι τα μόνα αντίδοτα στην αυθαιρεσία και την πόλωση. Παράλληλα, η υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν είναι κομματική επιλογή αλλά θεσμική υποχρέωση, καθώς η ελευθερία της διαμαρτυρίας και η δυνατότητα κριτικής αποτελούν πυλώνες μιας ζωντανής Δημοκρατίας.
Η φωνή του Γιώργου Νταλάρα έρχεται να υπενθυμίσει σε όλους ότι η ψυχραιμία δεν σημαίνει αδράνεια. Αντιθέτως, η ενεργή, συνειδητή και θεσμικά τεκμηριωμένη αντίδραση απέναντι στην κατάχρηση εξουσίας είναι η μόνη ασπίδα της Δημοκρατίας. Το μήνυμα είναι σαφές: η Δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από εξωτερικούς κινδύνους, αλλά και από κάθε φαινόμενο αλαζονείας και αυθαιρεσίας που υπονομεύει τα θεσμικά όρια της εξουσίας και την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η υπόθεση Ζιαζιά και η δημόσια στήριξη από 200+ νομικούς και εκπροσώπους του νομικού κόσμου λειτουργούν ως καθρέφτης της κοινωνικής συνείδησης: η Δημοκρατία απαιτεί διαρκή εγρήγορση, συλλογική ευθύνη και ενεργό συμμετοχή. Όταν οι πολίτες και οι επαγγελματίες του δημοσίου τομέα νιώθουν ότι η αλήθεια και η ελευθερία τους κινδυνεύουν, η κοινωνία καλείται να υπερασπιστεί τα δικαιώματα που διασφαλίζουν το ίδιο το πολίτευμα.
Συνολικά, η φράση του Νταλάρα δεν είναι μόνο έκφραση ανησυχίας, αλλά προειδοποίηση και υπενθύμιση: η ψυχραιμία πρέπει να συνδυάζεται με εγρήγορση, και η υπεράσπιση της Δημοκρατίας είναι καθήκον όλων μας.
