Υπάρχει κάτι πολύ βολικό στο να συζητάμε επί ώρες αν ένα κορίτσι έπιασε ποτέ μπάλα στα χέρια του. Όσο κοιτάμε το κορίτσι, τόσο λιγότερο κοιτάμε τους ενήλικες που είχαν την αρμοδιότητα να αποφασίζουν, να υπογράφουν και να ελέγχουν. Κι όμως, η είδηση σήμερα είναι ότι ένας υφυπουργός έχασε τη θέση του. Ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης υπέβαλε την παραίτησή του από το υπουργείο Ανάπτυξης και ο Κυριάκος Μητσοτάκης την έκανε δεκτή το πρωί της Πέμπτης 12 Νοεμβρίου, μετά τις καταγγελίες για την αθλητική μοριοδότηση της κόρης του στις Πανελλαδικές.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες που μετέδωσε το MEGA, η κόρη του εμφανιζόταν ως ενεργό μέλος της ομάδας χάντμπολ νεανίδων της Πυλαίας, η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα, με σκοπό να αποκτήσει δικαίωμα πρόσθετης μοριοδότησης. Ο ίδιος απέρριψε τις καταγγελίες και υποστήριξε ότι η κόρη του ουδέποτε έκανε χρήση των επιπλέον μορίων. Από την πλευρά της, η Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης Ελλάδος ανέφερε ότι η αθλήτρια διέθετε κανονικά εκδοθέν δελτίο και ότι δε διαπίστωσε παράβαση των αγωνιστικών κανονισμών ως προς τη συμμετοχή της.
Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι τα μόρια δε χρησιμοποιήθηκαν, παραμένει το ερώτημα για το πώς αποκτήθηκε το δικαίωμα χρήσης τους. Γιατί το δικαίωμα αυτό έχει αξία από τη στιγμή που σου δίνει μια επιπλέον επιλογή στις Πανελλαδικές. Και η αξία του είναι πολύ συγκεκριμένη για τα παιδιά που βγαίνουν από το φροντιστήριο και πηγαίνουν κατευθείαν στην προπόνηση, που περνούν τα Σαββατοκύριακά τους σε γήπεδα και ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να κρατήσουν και τα δύο. Αυτά τα παιδιά δικαιούνται να ξέρουν ότι η διάκρισή τους αναγνωρίζεται με κριτήρια που εφαρμόζονται σε όλους με τον ίδιο τρόπο. Κι αν ένας γονιός ή ένας προπονητής έχει ενστάσεις, πρέπει να μπορεί να ζητήσει έλεγχο χωρίς να χρειάζεται πρώτα να βγει στο δελτίο των οκτώ.
Εκεί ακριβώς είχε δίκιο η Ράνια Τζίμα. «Καμία ευθύνη δεν έχει αυτό το παιδί», είπε στο κεντρικό δελτίο του MEGA, στρέφοντας τη συζήτηση στον άνθρωπο που είχε δημόσιο αξίωμα. Ένας έφηβος μπορεί να βρεθεί στο κέντρο αποφάσεων που πήραν άλλοι για λογαριασμό του, με πολύ μικρότερο περιθώριο να πει τη γνώμη του απ’ όσο φανταζόμαστε εμείς που σχολιάζουμε απ’ έξω. Και κάπου χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι ακριβώς προσφέρει στο ρεπορτάζ το να κάνουμε καρέ καρέ ανάλυση ενός παιδιού στον πάγκο, όταν οι απαντήσεις που ζητάμε βρίσκονται στα έγγραφα και στις αποφάσεις των ενηλίκων.
Η παραίτηση είναι μια πολιτική εξέλιξη. Από εδώ και πέρα, η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει ποιος ελέγχει τα δικαιολογητικά, πώς εξετάζεται μια καταγγελία και τι γίνεται αν ο έλεγχος δείξει ότι οι προϋποθέσεις δεν τηρήθηκαν. Γιατί στην επόμενη περίπτωση μπορεί να μην υπάρχει υφυπουργός ή αρκετός θόρυβος για να ασχοληθεί κανείς. Θα υπάρχει, όμως, πάλι ένα παιδί που θα κάνει λογαριασμό στο μηχανογραφικό του μέχρι το τελευταίο μόριο.
