Τα τελευταία χρόνια μοιάζει να ακούμε όλο και συχνότερα ιστορίες ανθρώπων που λένε πως «δεν άντεξαν άλλο» απέναντι στην παραβατικότητα και αποφάσισαν, λανθασμένα, να αντιδράσουν μόνοι τους. Κάποιες φορές η κοινωνία το αντιμετωπίζει σχεδόν με κατανόηση, ειδικά όταν πίσω από την ιστορία υπάρχουν συνεχόμενες κλοπές, φόβος και αίσθηση ατιμωρησίας. Υπάρχει όμως μια αρκετά ξεκάθαρη γραμμή ανάμεσα στην αγανάκτηση και τη βία. Όπως στην περίπτωση του πρώην παίκτη του Survivor, Κώστα Παπαδόπουλου.
Ο πρώην παίκτης του Survivor συνελήφθη με την κατηγορία ότι ξυλοκόπησε έναν 14χρονο στο Μενίδι και στη συνέχεια τον έβαλε στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, όλα ξεκίνησαν όταν ο ανήλικος μαζί με άλλα άτομα φέρεται να μπήκαν στο κατάστημα που διατηρεί και να του έκλεψαν αντικείμενα και χρήματα.
Ο ίδιος πάντως δίνει μια εντελώς διαφορετική εκδοχή από αυτή που περιγράφεται στη δικογραφία. Μιλώντας στο «Πρωινό», υποστήριξε ότι το τελευταίο διάστημα το κατάστημά του είχε γίνει στόχος συνεχόμενων κλοπών και ότι το συγκεκριμένο παιδί μαζί με την παρέα του είχαν μπει τρεις φορές.
«Είχαν πάρει την τσάντα της μητέρας μου, μετά έκλεψαν το κινητό της κοπέλας από το μαγαζί. Ήξερα ποιοι είναι και πού κινούνται. Όταν πήγα να τους πιάσω ήταν πέντε άτομα. Το παιδί έπεσε μόνο του κατά τη διάρκεια της καταδίωξης κι εγώ απλά τον ακινητοποίησα. Το κινητό ήταν μπροστά του. Τον έβαλα στο αμάξι για να τον πάω στην Ασφάλεια», είπε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, ο Κώστας Παπαδόπουλος ισχυρίστηκε ότι ο 14χρονος είναι ήδη γνωστός στις Αρχές, λέγοντας πως «έχει βαρύ ποινικό μητρώο» παρά τη μικρή του ηλικία.
Λίγο αργότερα όμως, ο δικηγόρος της οικογένειας του παιδιού, Γιώργος Κριεμάδης, παρουσίασε μια πολύ διαφορετική εικόνα. Όπως ανέφερε, ο ανήλικος αρνείται ότι έκλεψε το κινητό, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στα τραύματα που φέρει μετά το περιστατικό.
«Πρόκειται για ένα παιδί 14 ετών. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι πήρε το κινητό, αυτό σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να τον χτυπήσει τόσο άγρια; Το παιδί έκανε δέκα ράμματα στο κεφάλι», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Η υπόθεση έχει ήδη προκαλέσει τεράστια συζήτηση στον Τύπο και τα σόσιαλ, με πολλούς να στέκονται όχι μόνο στο κομμάτι της παραβατικότητας ανηλίκων αλλά και στην επικίνδυνη κανονικοποίηση της βίας ως “τιμωρίας”. Γιατί όσο εξοργιστικό κι αν είναι ένα περιστατικό κλοπής, άλλο πράγμα είναι η ακινητοποίηση ενός υπόπτου και άλλο οι εικόνες ενός τραυματισμένου παιδιού μέσα σε πορτμπαγκάζ. Γιατί όταν ένας ενήλικας φτάνει στο σημείο να βάζει έναν ανήλικο μέσα σε πορτμπαγκάζ, όποια κι αν είναι η αφορμή, η εικόνα δεν μπορεί να αφορά «έναν αγανακτισμένο πολίτη» αλλά έναν άνθρωπο που έχει κάνει την αυτοδικία σημαία και τελικά, έχει πράξει σαφώς παραβατικά και ο ίδιος.
