Η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών ξεκίνησε σήμερα ξανά, μέσα σε ένα κλίμα που δύσκολα περιγράφεται με ψυχραιμία. Δεν πρόκειται για μια τυπική δικαστική διαδικασία, ασφαλώς, αλλά για μια σύγκρουση ανάμεσα στον ανθρώπινο πόνο και στην ανάγκη για λογοδοσία σε μια νομική διαδικασία που την έκβασή της περιμένει ολόκληρη η χώρα. Από την είσοδο κιόλας στον χώρο, οι εντάσεις, η αστυνομική παρουσία, οι φωνές και οι αντιδράσεις συγγενών έδειξαν ότι αυτή η δίκη δε θα εξελιχθεί σε χαμηλούς τόνους.
Οι καταγγελίες της Ζωή Κωνσταντοπούλου για άσκηση βίας από αστυνομικούς, με τον Πάνο Ρούτσι να μεταφέρεται στο νοσοκομείο, έριξαν κι άλλο λάδι στη φωτιά. Παράλληλα, περιστατικά παρεμπόδισης συγγενών μέσα στην αίθουσα και ένταση στους ελέγχους εισόδου ενίσχυσαν την αίσθηση ότι ακόμη και η ίδια η διαδικασία δυσκολεύεται να διαχειριστεί το βάρος αυτής της υπόθεσης με τους αρμόδιους να μην ανταποκρίνονται στα αιτήμτα των συγγενών.
Κωνσταντοπούλου: Ασκήθηκε βία από 6 αστυνομικούς στον Πάνο Ρούτσι
«Με βλέπετε ταραγμένη γιατί ασκήθηκε βία και εναντίον μου και εναντίον γονιών. Εμποδίστηκε η Μιρελλα Ρούτσι από το να με προσεγγίσει μέσα στην αίθουσα, εμποδίστηκα από το να προσεγγίσω τη γυναίκα που εκπροσωπώ. Ασκήθηκε βία στον Πάνο Ρούτσι από έξι αστυνομικούς οι οποίοι χειροδίκησαν. Αυτή τη στιγμή ο Πάνος Ρούτσι έχει διακομιστεί στο νοσοκομείο διότι είναι και η υγεία του πάρα πολύ κλονισμένη»
Νίκος – Χρυσοβαλάντης Ζήσης: «Θέλω να δω τα πρόσωπα που άφησαν ορφανό το παιδί μου»
Ο σύζυγος της Αθηνάς Κατσάρα ζήτησε να πλησιάσει μπροστά στην αίθουσα για να αντικρίσει τους κατηγορούμενους. Δήλωσε, πιο συγκεκριμένα: «Μπορώ να έρθω μπροστά; Θέλω να δω τα πρόσωπα που άφησαν ορφανό το παιδί μου», όπως αναφέρει η ΕΡΤ.
Νίκος Πλακιάς: «Αθάνατες», φώναξε στο άκουσμα του ονόματος των κορών του
Ο ίδιος ζήτησε ησυχία για να ακουσοτύν τα ονόματα των κορών του, δηλώνοντας ότι θα θεωρήσει ασέβεια οποιαδήποτε παρεμβολή. Ο ίδιος φώναξε «Αθάνατες», και αμέσως μετά «όλοι φυλακή αλήτες», με το ακροατήριο να ξεσπά σε χειροκροτήματα.
Πατέρας Γεράσιμου: «Το παιδί μου ζει στο σκοτάδι τελείως άδικα»
Ο πατέρας του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι έδωσε μια άλλη, εξίσου βαριά, διάσταση της τραγωδίας. Μίλησε για έναν συνεχιζόμενο αγώνα, για ένα παιδί που ζει σε κώμα, «στο σκοτάδι», δίνοντας καθημερινά μάχη με τον πόνο.
«Χαίρομαι πολύ που άρχισε η δίκη. Περίμενα, 3 χρόνια περιμέναμε όλη η οικογένεια αυτή τη μέρα, όπως και όλες οι οικογένειες, για να δικαιωθούν αυτοί οι 57 που τόσο βίαια έφυγαν, αλλά όχι μόνο αυτοί που ταξίδεψαν στον ουρανό.
Και ο Γεράσιμος που 2 χιλιόμετρα από εδώ, μέρα-μέρα, δίνει τεράστια μάχη, με πόνους, με φρικτούς, με τα πάντα, με ένα παιδί που ζει στο σκοτάδι, τελείως άδικα, και με τα άλλα τα παιδιά όμως που μπαίνουν-βγαίνουν στα χειρουργεία μέρα-μέρα και κανένας δεν μιλάει γι’ αυτά, και στα ψυχιατρεία και παντού»
Μαρία Ντόλκα: «Έχασα την κόρη μου – Στα κιτάπια με έχετε;»
Στην είσοδο του χώρου, η ένταση κορυφώθηκε. Η μητέρα της Αναστασίας Παπαγγελή αντέδρασε στους ελέγχους με μια φράση που δεν αφήνει περιθώρια για αποστάσεις: «Έχασα την κόρη μου στο τρένο, 18 χρόνων. Στα κιτάπια με έχετε;».
Χρήστος Χούπας, πατέρας της Ελπίδας: «Επιτέλους ξεκινά η δίκη για τη δολοφονία 57 ανθρώπων»
«Φρονώ ότι όλοι οι συγγενείς των 57 θυμάτων πρέπει να βρίσκονται στην ίδια αίθουσα», σημείωσε. «Οι αστυνομικοί δε χρειάζονται, αλλά δεν μπορούν να παίξουν και τον ρόλο της ταξιθέτριας».
Η παρουσία των κατηγορουμένων —στελεχών του ΟΣΕ και της ΕΡΓΟΣΕ— αποτελεί το πρώτο βήμα μιας διαδικασίας που καλείται να απαντήσει σε ερωτήματα που βαραίνουν μια ολόκληρη κοινωνία. Όμως η σημερινή εικόνα δείχνει κάτι ακόμη πιο βαθύ: ότι αυτή η δίκη δεν αφορά μόνο το τι έγινε τότε, αλλά και το πώς αντιμετωπίζεται σήμερα.
Γιατί, τελικά, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να ακουστούν όλα μέσα στην αίθουσα. Είναι να υπάρξει μια αίσθηση ότι, αυτή τη φορά, κάποιος πραγματικά ακούει.
