Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να γράψει έναν πολιτικό λόγο, αλλά μπορεί να τον κάνει και να ακούγεται πιο ανθρώπινος; Αυτό είναι το ερώτημα που προέκυψε στη Βρετανία, μετά τις αποκαλύψεις ότι συνεργάτης του πρωθυπουργού Άντι Μπέρναμ φέρεται να χρησιμοποίησε το ChatGPT για να επεξεργαστεί την ομιλία του σε κομματική εκδήλωση στην Ουαλία. Και το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στη χρήση του chatbot, αλλά κυρίως στο τι του ζητήθηκε: να κάνει συγκεκριμένα αποσπάσματα πιο συναισθηματικά, ώστε να αγγίξουν περισσότερο το κοινό.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail, ένας ανώνυμος λογογράφος της Ντάουνινγκ Στριτ εθεάθη την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου να χρησιμοποιεί το ChatGPT κατά τη διάρκεια ταξιδιού με τρένο από το Λονδίνο προς το Holyhead της Ουαλίας. Ο συνεργάτης κατευθυνόταν στην κομματική εκδήλωση των Εργατικών στο Llandudno, όπου ο Μπέρναμ θα εκφωνούσε την ομιλία του την επόμενη ημέρα.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο συνεργάτης δεν περιορίστηκε σε ορθογραφικές διορθώσεις ή απλή γλωσσική επιμέλεια. Αντίθετα, φέρεται να ζήτησε από το chatbot να βελτιώσει τη συναισθηματική απήχηση συγκεκριμένων σημείων, με επίκεντρο την κριτική στην πολιτική κληρονομιά της Μάργκαρετ Θάτσερ. Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο λογογράφος απολάμβανε ένα ποτήρι prosecco όσο επεξεργαζόταν τον πολιτικό λόγο.
Πώς το ChatGPT επιχείρησε να αγγίξει το συναίσθημα των ψηφοφόρων
Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης αφορά τις προτάσεις που φέρεται να έδωσε το ChatGPT. Ο συνεργάτης του Μπέρναμ ήθελε να ενισχύσει την αφήγηση γύρω από τις κοινωνικές συνέπειες της αποβιομηχάνισης στη Βρετανία κατά τη δεκαετία του 1980, όταν έκλεισαν ορυχεία, εργοστάσια και χαλυβουργεία.
Η τεχνητή νοημοσύνη πρότεινε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να αναπτυχθεί μια αφήγηση που θα ξεκινούσε από τους ανθρακωρύχους, θα περνούσε στις οικογένειές τους και θα κατέληγε στην ευρύτερη κοινότητα. Η ιδέα ήταν να αναδειχθεί ότι η εργασία δεν αποτελούσε απλώς μέσο βιοπορισμού, αλλά δημιουργούσε σχέσεις, κοινές εμπειρίες και ένα ολόκληρο κοινωνικό περιβάλλον.
Στις προτάσεις περιλαμβάνονταν αναφορές σε εργατικές λέσχες, χορωδίες, αθλητικές ομάδες και συνδικάτα, δηλαδή στους χώρους και στις δραστηριότητες που έδιναν στους ανθρώπους την αίσθηση ότι ανήκουν κάπου. Με αυτόν τον τρόπο, η πολιτική κριτική θα αποκτούσε πιο προσωπικό και συναισθηματικό χαρακτήρα, μεταφέροντας τη συζήτηση από τα οικονομικά στοιχεία στην καθημερινότητα των ανθρώπων που επηρεάστηκαν.
Και πράγματι, στην ομιλία που εκφώνησε ο Μπέρναμ στις 14 Νοεμβρίου στο Llandudno, υπήρχαν αναφορές σε κλειστά ορυχεία, εργοστάσια και χαλυβουργεία, αλλά και στην απώλεια των κοινωνικών χώρων που συνέδεαν τις κοινότητες. Ο πρωθυπουργός μίλησε για εργατικές λέσχες, αθλητικές ομάδες, χορωδίες και συνδικάτα, περιγράφοντας έναν τρόπο ζωής που, όπως υποστήριξε, διαλύθηκε.
Η ομοιότητα ανάμεσα στις προτάσεις που αποδίδονται στο ChatGPT και σε σημεία της ομιλίας είναι αυτή που έδωσε μεγαλύτερη δημοσιότητα στην υπόθεση. Δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι η τεχνητή νοημοσύνη έγραψε ολόκληρη την ομιλία, δείχνει όμως ότι φέρεται να συμμετείχε στη διαμόρφωση της συναισθηματικής της αφήγησης.
Η αντιπολίτευση μιλά για «τεχνητό» πρωθυπουργό
Η αποκάλυψη προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις, με τον πρόεδρο του Reform UK, Λι Άντερσον, να σχολιάζει ειρωνικά τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Ο Άντερσον συνέδεσε το περιστατικό με την κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και υποστήριξε ότι η εικόνα του Μπέρναμ ως πολιτικού που βρίσκεται κοντά στους απλούς πολίτες μοιάζει κατασκευασμένη.
Μάλιστα, χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό «artificial prime minister», δηλαδή «τεχνητός πρωθυπουργός», επιχειρώντας να παρουσιάσει τη χρήση του chatbot ως ένδειξη έλλειψης αυθεντικότητας.
Από την πλευρά της, η Ντάουνινγκ Στριτ επιχείρησε να περιορίσει τις εντυπώσεις. Εκπρόσωπος του πρωθυπουργικού γραφείου δήλωσε στη Daily Mail ότι ο Μπέρναμ γράφει ο ίδιος τις περισσότερες ομιλίες του και ότι η συγκεκριμένη δεν αποτέλεσε εξαίρεση.
Όταν η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει να κάνει την πολιτική πιο ανθρώπινη
Πέρα από την κομματική αντιπαράθεση, η υπόθεση ανοίγει μια συζήτηση που αφορά πλέον ολόκληρο τον δημόσιο λόγο. Η χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης στη συγγραφή, στην επιμέλεια και στην προετοιμασία ομιλιών δεν είναι από μόνη της κάτι πρωτοφανές. Το ερώτημα, όμως, γίνεται πιο σύνθετο όταν το εργαλείο καλείται να ενισχύσει το συναίσθημα, να επιλέξει την κατάλληλη αφήγηση και να κάνει ένα πολιτικό μήνυμα πιο συγκινητικό.
Άλλο είναι να ζητήσεις από ένα chatbot να διορθώσει μια πρόταση και άλλο να του ζητήσεις να βρει τον τρόπο με τον οποίο θα αγγίξεις τις ευαισθησίες μιας ολόκληρης κοινωνικής ομάδας. Στη δεύτερη περίπτωση, η τεχνητή νοημοσύνη δεν λειτουργεί απλώς ως ψηφιακός διορθωτής, αλλά συμμετέχει στη στρατηγική της πολιτικής επικοινωνίας.
Και κάπως έτσι επιστρέφουμε στο αρχικό ερώτημα: αν ένας πολιτικός χρειάζεται τη βοήθεια ενός αλγορίθμου για να κάνει τα λόγια του πιο συγκινητικά, πού τελειώνει η δική του φωνή και πού αρχίζει η μηχανή; Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι το ChatGPT έβαλε το χεράκι του σε μια πολιτική ομιλία. Είναι ότι, στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, ακόμη και το συναίσθημα μπορεί να γίνει αντικείμενο επεξεργασίας.
