Πώς ξεκίνησε η πιο ωραία πράξη στον κόσμο

Υπάρχουν κάποιες κινήσεις μικρές σε μέγεθος, αλλά μεγάλες σε σημασία. Μία τέτοιου είδους κίνηση είναι το φιλί. Δε μετριέται χειροπιαστά, ούτε δίνεται με τη λογική. Είναι το άγγιγμα των χειλιών ενός ανθρώπου με τα χείλη ή άλλο σημείο του δέρματος ενός άλλου ανθρώπου, που εκείνη τη στιγμή δεν επικοινωνούν λεκτικά, αλλά σωματικά. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις φιλιού, όπου εκφράζεται τρυφερότητα, αγάπη, ερωτική επιθυμία, σεβασμός, χαιρετισμός. Θα επικεντρωθούμε στη συναισθηματική πράξη επικοινωνίας δύο ανθρώπων, που μοιράζονται οικειότητα και δείχνει τον συναισθηματικό τους δεσμό.

Όσον αφορά τα βιολογικά οφέλη, απελευθερώνονται ορμόνες κατά τη διάρκεια του φιλιού, όπως η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και η ωκυτοκίνη, που είναι η ορμόνη της αγάπης. Αυτό συμβαίνει, γιατί τα χείλη αποτελούνται από πολλά νεύρα, που στέλνουν μηνύματα στον εγκέφαλο. Όταν υπάρχει ταιριαστή χημεία, ακολουθεί επιθυμία και ενισχύεται η σύνδεση των ανθρώπων. Όσο περισσότερο αφουγκραζόμαστε και βιώνουμε τις αισθήσεις μας, τόσο περισσότερο θέλουμε να ξανανιώσουμε το ίδιο. Η έλξη ενισχύεται, όταν υπάρχει συμβατότητα. Υπάρχει επικοινωνία με όλο το είναι κι αυτό είναι καθοριστικό και για την μετέπειτα πορεία.

Η ιστορία του φιλιού μετράει σίγουρα πάρα πολλά χρόνια πριν, αλλά κανείς δεν έχει απαντήσει με ακρίβεια την πρώτη χρονική στιγμή. Οι επιστήμονες έχουν υποστηρίξει ότι οι άνθρωποι φιλιούνται για περισσότερα από 4500 χρόνια. Ευρήματα βρέθηκαν στην αρχαία Μεσοποταμία το 2500 π.Χ.. Εκεί εντοπίστηκαν καταγραφές σε κείμενα, που αναφέρουν την αίσθηση του φιλιού στο στόμα, τόσο σε ρομαντικό και σεξουαλικό πλαίσιο όσο και σε κοινωνικές επαφές.

Γραπτές αναφορές εμφανίζονται στις Βέδες στην αρχαία Ινδία το 1500 π.Χ. και σε περιγραφές δύο ανθρώπων, που τα χείλη τους έρχονται σε επαφή. Έχει περιγραφεί ως ανταλλαγή πνοής ή πνεύματος. Επίσης, βρέθηκε Κάμα Σούτρα γραμμένο ως αρχαίο ινδικό κείμενο.

Οι Πέρσες φιλιούνταν στο στόμα ή στο μάγουλο αναλόγως της κοινωνικής τους θέσης.

Οι Ρωμαίοι είχαν υιοθετήσει το φιλί ως έκφραση πάθους, αλλά και ως κοινωνική συνήθεια.

Οι Έλληνες, στην αρχαία Ελλάδα, δε θεωρείται ότι είχαν το φιλί ως βασική τους συνήθεια.

Στον Μεσαίωνα το φιλί στο στόμα ήταν απαγορευμένο στις περισσότερες περιπτώσεις. Υπήρχε το “φιλί της ειρήνης” ως εκκλησιαστικό τελετουργικό.

Ένα από τα πιο εμβληματικά φιλιά, που καταγράφηκε στην ιστορία, είναι το “σοσιαλιστικό αδελφικό φιλί” μεταξύ του Σοβιετικού ηγέτη Λεονίντ Μπρέζνιεφ με τον Ανατολικογερμανό Έριχ Χόνεκερ το 1979.

Να σημειώσουμε ότι η πρακτική που δινόταν ένα φιλί δεν ήταν εξαρχής καθολικά διαδεδομένη σε κάθε πολιτισμό, δεν εμφανίστηκε ταυτόχρονα, ούτε με τον ίδιο τρόπο στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Κάπως έτσι, το φιλί, από την αρχαία μορφή οικειότητας που είχε, εξελίχθηκε παγκοσμίως στη γλώσσα του συναισθήματος μέσα από κοινωνικές και θρησκευτικές νόρμες της κάθε εποχής.

Με το πέρασμα των χρόνων, η αξία του ανυψώθηκε. Λάμβανε σημαντική θέση στη λογοτεχνία, στη μουσική, στην τέχνη και στον κινηματογράφο ως βαθιά ενστικτώδης ανθρώπινη πράξη.

Πέραν των βιολογικών δεδομένων, η σημασία και η αίσθηση του φιλιού είναι οριακά ανεξάντλητα και χρειάζεται παρουσία. Ξυπνάει τις αισθήσεις, καθώς νιώθουμε μυρωδιές, την αφή του άλλου ατόμου, υπάρχει ανταλλαγή σπινθηροβόλων βλεμμάτων και γεύσεων. Η ένωση των χειλιών μπορεί να πει περισσότερα από όσα λέγονται με λόγια. Είναι αναμφίβολα ένας από τους πιο καθαρούς τρόπους επικοινωνίας δύο ανθρώπων. Προδίδει τα επίπεδα των συναισθημάτων που βιώνονται ως ένας ξεκάθαρος φορέας πρόθεσης.

Όλα όσα κουβαλάμε μέσα μας κινούνται, αναπτύσσονται στην πράξη, μεταφράζονται σωματικά και τυπώνονται μνήμες. Αποτελεί το βαρόμετρο της επιθυμίας μας και της σύνδεσής μας με τον άνθρωπο που το μοιραζόμαστε. Δεν αφορά στη διάρκεια, αλλά στο τι αγγίζει ο ένας στον άλλον. Ανακαλύπτουμε πόσο αφήνεται στη στιγμή και ενώνονται περισσότερο οι ψυχές παρά τα σώματα. Γι’ αυτό και δε φιλάμε εύκολα όποιον κι όποιον. Φιλάμε εκείνον που μας τραβάει ενεργειακά κι έτσι διεγείρονται και όλα τα υπόλοιπα.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι πρωταγωνιστές ερωτικών ταινιών δεν φιλιούνται και υπάρχει ένα τείχος ανάμεσά τους. Το ίδιο συμβαίνει και στην πραγματικότητα. Είναι εύκολο να κερδίσεις το σώμα κάποιου. Για την κατάκτηση, όμως, πρέπει αμοιβαία να αποσπαστούν εκείνα τα στοματικά φιλιά, που καθιστούν την υπόθεση πιο προσωπική.

Η γλώσσα του σώματος κατέχει πάνω από το 55% της συνολικής επικοινωνίας.

Τα αληθινά φιλιά προκαλούν θερμότητα μεταξύ δύο ανθρώπων που θέλουν ο ένας τον άλλον, ηρεμούν το πνεύμα και εκπέμπουν κάτι ξεχωριστό. Ο χρόνος παγώνει, υπάρχει η αίσθηση της ευφορίας και της ευτυχίας. Κι όταν υπάρχει παθιασμένη οικειότητα, υπάρχει και χάσιμο μέσα σε αυτά τα φιλιά.

Για να διατηρείται η έλξη, πρέπει τα φιλιά στα χείλη να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Είναι περισσότερο ευαίσθητα από τα γεννητικά όργανα. Το φιλί στο λαιμό δηλώνει έντονη ερωτική επιθυμία και το φιλί στο μέτωπο υποδηλώνει τη βαθιά στοργή, που τρέφει εκείνος που το δίνει προς εκείνον που το δέχεται.

Κανένα φιλί δεν έχει διφορούμενη έννοια. Η κάθε πρόθεση είναι προφανής. Οπότε, κάποιες φορές μην αναρωτιέσαι πώς θα εκφραστείς και ποιες είναι οι κατάλληλες λέξεις. Άσε το ένστικτό σου να μιλήσει μέσω του φιλιού και κράτα τα λόγια για άλλη φορά. Έτσι κι αλλιώς, τα φιλιά είναι το κυρίως θέμα.