Ένας αριθμός που όταν αυξάνεται δείχνει ένα τρομερά απογοητευτικό κι ανησυχητικό πρόσωπο της σημερινής κοινωνίας είναι οι γυναικοκτονίες. Ένας όρος ο οποίος μάς «συστήθηκε» λεκτικά σχετικά πρόσφατα αλλά εννοιολογικά και ως περιεχόμενο, προϋπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, δεκάδες, ου μην και εκατοντάδες χρόνια.
Η αύξηση των γυναικοκτονιών, και στη χώρα μας, οδήγησε σε ένα δημόσιο διάλογο με πολλούς εμπλεκόμενους φορείς για τη νομική αναγνώρισή της ως έμφυλο έγκλημα. Κάθε φορά που μαθαίνουμε για ένα τέτοιο φόνο, πρώτα εξοργιζόμαστε (τουλάχιστον οι υγιώς σκεπτόμενοι), μετά επιρρίπτουμε ευθύνες και στο τέλος ευχόμαστε ολόψυχα να μην επαναληφθεί. Τασσόμαστε με το μέρος των θυμάτων και των οικείων τους, διοργανώνουμε εκδηλώσεις και δράσεις, ιδρύουμε ΜΚΟ και συγγράφουμε άρθρα και βιβλία για ευαισθητοποίηση και προβληματισμό.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ένα ανησυχητικό ψηφιακό φαινόμενο παρατηρήθηκε το 2025. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η μηχανή αναζήτησης της Google κατέγραψε τον εξωφρενικό αριθμό 163 εκατομμύρια, που αντιστοιχεί στα άτομα που έγραψαν τη φράση: «πώς να σκοtwσεις μια γυναίκα χωρίς να αφήσεις ίχνη».
Σε μια πρώτη ανάγνωση, ο αριθμός προκαλεί ίλιγγο. Σοκ και αποτροπιασμό. Και σε δεύτερη ανάγνωση, ερωτηματικά. Τι πραγματικά αντικατοπτρίζει αυτή η τάση;
Με δεδομένο ότι τα ψηφιακά ευρήματα δεν πρέπει να ερμηνεύονται μονοδιάστατα και μεμονωμένα, μια πιθανή εξήγηση είναι ότι οι αναζητήσεις προκαλούνται από καθαρή περιέργεια, μαύρο χιούμορ, έρευνα για συγγραφή βιβλίων ή σεναρίου ταινίας ή ακόμα και για σκοπούς ακαδημαϊκής έρευνας ή μελέτης. Εξάλλου υπάρχουν πολλοί στον κόσμο του διαδικτύου με περίεργα φετίχ και αντίστοιχες απορίες, που τούς αρέσει να περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους πληκτρολογώντας ό,τι τούς κατέβει στο μυαλό.
Όμως, επειδή οφείλουμε να βλέπουμε πίσω από την πρώτη εντύπωση και να ψάχνουμε το θέμα περαιτέρω, πρέπει να παραδεχτούμε τη σύνδεση αυτού του αριθμού με την αύξηση της βίας κατά των γυναικών. Αυτά τα περιστατικά έχουν απασχολήσει έντονα όλους μας, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο. Δυστυχώς, πολύ συχνά ακούμε ή διαβάζουμε για δολοφονίες, βιασμούς ή κακοποιήσεις γυναικών, τις πιο πολλές φορές από άτομα που είναι υπεράνω υποψίας.
Και το πιο εξοργιστικό είναι οι εξωφρενικές δικαιολογίες που λέγονται. Χάλασε η φάση, με προκάλεσε, ήταν η κακιά η ώρα, δεν το ήθελα, δεν ήταν κανονική δολοφονία, τα ήθελε κι εκείνη. Δεν είναι μόνο εξωφρενικά, είναι και βαθιά προσβλητικά στη μνήμη όλων αυτών των γυναικών αλλά και των συγγενών τους. Βεβηλώνεται η ανάμνηση όχι βέβαια στους οικείους των, αλλά σε όλο το πλήθος, που κακά τα ψέματα γίνεται αδηφάγο και κακεντρεχές.
Ταυτόχρονα, οφείλει να αναδειχθεί και μια άλλη, επίσης σκοτεινή πλευρά που προκύπτει ως συμπέρασμα από αυτό τον αριθμό: το διαδίκτυο έχει μια πολύ σκοτεινή πτυχή που έχει να κάνει με την ευκολία με την οποία οι πιο βίαιες και αποτρόπαιες σκέψεις και φαντασιώσεις μετατρέπονται σε λέξεις. Αυτή η μηχανή αναζήτησης αντικατοπτρίζει, δυστυχώς και εδώ, την κοινωνία με όλες τις σάπιες σκέψεις και ανησυχίες της.
Ίσως είναι οι δυστοπικοί καιροί που ζούμε και το ότι βαλλόμεθα πανταχόθεν, αλλά το σίγουρο είναι ότι τέτοια φαινόμενα δείχνουν την κρίση που υπάρχει σε κάθε έκφανση της ζωής μας: κρίση στις διαπροσωπικές σχέσεις, οικονομική και στεγαστική ανασφάλεια, άγχος, εκφυλισμός βασικών αξιών, εγκλήματα, βία.
Γι’ αυτό καθίσταται πιο επάναγκες από ποτέ να υπάρξει πλήρης και σωστή ενημέρωση αλλά και πρόληψη για διαχείριση τέτοιων θεμάτων. Διαχείριση θυμού, πρόληψη έμφυλης βίας, θεμελίωση υγιών σχέσεων, εξάλειψη προβλημάτων και εντάσεων. Όλα αυτά δεν ξεκινούν από την πράξη, αλλά από τη σκέψη και τον σωστό σχεδιασμό. Απαιτούνται μηχανισμού και δικλίδες που να προλαμβάνουν πριν να θεραπεύσουν ή να λύσουν.
Φυσικά, όταν ένα θέμα, όσο μακάβριο κι αν είναι κυριαρχεί στην επικαιρότητα, είναι αναμενόμενο και λογικό να έχει και περισσότερες αναζητήσεις. Όμως, όπως κι αν το δει κανείς, ο αριθμός 163 είναι ένας τρομερά ανησυχητικός αριθμός. Όχι επειδή δείχνει ότι 163 εκατομμύρια άτομα είναι επικίνδυνα αλλά επειδή αποκαλύπτει μια κοινωνία που παλεύει με σωρεία σκοτεινών ζητημάτων και βοά για κατανόηση, διάλογο, αγάπη και συμπερίληψη.
Συντάκτης: Χριστιάνα Δεμέναγα
