Λοιπόν κρατιέσαι; Αν όχι όπως κι εμείς, τότε να ξέρεις ότι έρχεται κάτι πολύ μεγάλο και δυνατό, γιατί από ό,τι φαίνεται το σινεμά τώρα τελευταία είναισ τα καύτερά του. Αυτό μας δείχνει και το trailer που θα δεις πρώτα εδώ (γιατί δεν παίζουμε) και αφορά στη νέα ταινιάρα της Tanweer “Τελευταία Κλήση”. Δώσε βάση:
Η νέα παραγωγή της Tanweer Productions συστήνεται ως «ταινία μυθοπλασίας εμπνευσμένη από διαφορετικά πραγματικά περιστατικά», αλλά όλοι καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει εδώ. Γιατί αν είσαι 30+, αν θυμάσαι την τηλεόραση να παίζει ασταμάτητα, αν έχεις ζήσει εκείνη τη συλλογική παγωμάρα των αρχών του 2000, το μυαλό σου πάει κατευθείαν στην υπόθεση του Σορίν Ματέι. Όχι όμως για να την παρακολουθήσουμε ξανά ως θεατές στο σαλόνι μας. Αλλά για να μπούμε επιτέλους πίσω από αυτήν.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2000. Κλοπή όπλων από στρατόπεδο. Ένας εγκληματίας κρατά ομήρους μια οικογένεια στο Παγκράτι και απαιτεί να εμφανιστεί ζωντανά στην τηλεόραση, αλλιώς όλα τινάζονται στον αέρα. Ένα τηλεοπτικό κανάλι σε κατάσταση πανικού. Μια αστυνομία που βλέπει την εικόνα να την προλαβαίνει. Και μια χώρα που παρακολουθεί, ανήμπορη, σε πραγματικό χρόνο. Όλοι κομμάτια ενός μηχανισμού που δουλεύει υπόγεια — και κανείς πραγματικά δε βρίσκεται στο τιμόνι.
Η Τελευταία Κλήση ξεκινά οπως της αξίζει, δηλαδή με το επίμαχο τηλεφώνημα. Όπως ακριβώς το ζήσαμε κι εμείς τότε. Τα «πριν» και τα «γιατί» δε θα τα πούμε τώρα γιατί δεν είμαστε τέτοιοι να σας κάνουμε σπόιλερς· αποκαλύπτονται έτσι κι αλλιώς εντός ταινίας, κι όσο ο χρόνος τελειώνει. Η δράση εγκλωβίζεται σε δύο χώρους: το διαμέρισμα της ομηρίας και τον τηλεοπτικό σταθμό. Κανείς δεν μετακινείται. Κανείς δεν ξεφεύγει. Όλοι περιμένουν.
Ο Σέριφ Φράνσις, στο σκηνοθετικό και σεναριακό του ντεμπούτο (μαζί με την Κατερίνα Μπέη), δεν ενδιαφέρεται να κάνει αναπαράσταση των τότε γεγονότων σαν να μας μπάζει και πάλι στην είδηση αυτούσια. Θέλει να μεταφέρει το συναίσθημα. Την αγωνία που ανεβαίνει. Την ψευδαίσθηση ελέγχου. Την κατάρρευση. Οι χαρακτήρες περνούν – χωρίς να το συνειδητοποιούν – από τα πέντε στάδια του πένθους, ενώ ο ρυθμός της ταινίας χτυπά σαν καρδιά που ανεβάζει παλμούς. Μέχρι να σταματήσει.
Και εκεί ακριβώς πατάει η δύναμη της ταινίας: στην υποκριτική. Γιατί μιλάμε για ένα cast πρώτης γραμμής (Αυγουστίδης, Ναυπλιώτου, Λάλος, Λουιζίδου, Ψαρράς και πολλοί ακόμη) κουβαλά μια ιστορία όπου κανείς δεν είναι ήρωας και κανείς δεν είναι απλώς θεατής. Όλοι έχουν μερίδιο. Ακόμα κι εμείς.
Η Τελευταία Κλήση είναι αστυνομικό θρίλερ σε πραγματικό χρόνο, είναι σχόλιο πάνω στα media, είναι καθρέφτης μιας κοινωνίας που έμαθε να καταναλώνει το τραύμα της ζωντανά. Και είναι, κυρίως, μια ταινία που δεν σε αφήνει να νιώσεις άνετα — γιατί δεν πρέπει.
Σημείωσε ημερομηνία: 19 Μαρτίου 2026.
