Καλό μήνα.
Ο Φεβρουάριος είναι διάσημος γι’ αυτό. Όπου κι αν κοιτάξεις, θα σου το θυμίσουν. Είναι ο μήνας των ερωτευμένων. Ο μήνας του Αγίου Βαλεντίνου. Έχει σχεδόν ταυτιστεί με αυτή τη γιορτή τόσο πολύ, που μοιάζει σαν να υπάρχει γι’ αυτόν τον λόγο. Μπαίνει ο μήνας και όλα αλλάζουν χρώμα. Κόκκινο στις βιτρίνες. Καρδιές στα ράφια. Μηνύματα για «τέλεια δώρα». Προτάσεις για «την πιο ρομαντική βραδιά της χρονιάς». Η αίσθηση είναι ξεκάθαρη: αν αγαπάς, πρέπει να το δείξεις. Αν είσαι σε σχέση, πρέπει να κάνεις κάτι ξεχωριστό. Να πάρεις λουλούδια. Να οργανώσεις δείπνο. Να γράψεις λόγια μεγάλα. Να ανεβάσεις φωτογραφία.
Σαν ο έρωτας να είναι υποχρέωση που πρέπει να ολοκληρωθεί σωστά και στην ώρα της. Κι αν δεν το κάνεις; Αν δεν αγοράσεις; Αν δεν εντυπωσιάσεις; Τότε σχεδόν νιώθεις ότι κάτι λείπει. Δεν ανταποκρίθηκες σε μια προσδοκία που αιωρείται παντού. Και αν είσαι μόνος, η πίεση είναι διαφορετική αλλά υπαρκτή. Νιώθεις να μην ανήκεις σε αυτό που προβάλλεται ως «ο μήνας της αγάπης». Όμως η αγάπη δεν είναι διαγωνισμός. Δεν είναι απόδειξη πληρωμής. Δεν είναι μια βραδιά με κεριά που θα σώσει όσα δεν φροντίστηκαν όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Οι καρτούλες γράφουν όμορφες φράσεις, αλλά είναι γενικές. Τα λουλούδια είναι εντυπωσιακά, αλλά κρατούν λίγο. Οι αναρτήσεις μαζεύουν καρδιές, αλλά ξεχνιούνται γρήγορα. Η αληθινή αγάπη δεν κάνει τόσο θόρυβο. Είναι πιο ήσυχη. Είναι η καθημερινή παρουσία.
Είναι να ακούς πραγματικά τον άλλον. Να δείχνεις κατανόηση. Να λες «συγγνώμη» όταν χρειάζεται. Να προσπαθείς, όχι επειδή το γράφει το ημερολόγιο, αλλά επειδή το νιώθεις. Και αν με ρωτάς, θα σου πω ναι, πως κι εγώ γιορτάζω. Όχι όμως εκείνη την ημέρα. Γιορτάζω την ίδια γιορτή 364 μέρες τον χρόνο, απέχοντας από κάθε μορφή αγάπης που χρειάζεται πορτοφόλι. Γιατί η αγάπη που εξαρτάται από την τιμή της δεν είναι αγάπη· είναι συναλλαγή. Και τα συναισθήματα δεν μπαίνουν σε ταμειακή μηχανή. Ο Φεβρουάριος δεν πρέπει να είναι διάσημος μόνο για μια εμπορική γιορτή. Δεν γίνεται ένας ολόκληρος μήνας να περιορίζεται σε μια μέρα με καρδιές και προσφορές. Πρέπει να έχεις κι άλλους λόγους για να τον αγαπήσεις. Να τον αγαπήσεις γιατί είναι ένας μήνας μετάβασης.
Ο χειμώνας αρχίζει να κουράζει, αλλά η άνοιξη πλησιάζει. Οι μέρες μεγαλώνουν λίγο λίγο. Το φως επιστρέφει. Είναι η στιγμή που μπορείς να ξαναδείς τους στόχους σου. Να διορθώσεις πορεία. Να ξεκινήσεις κάτι που ανέβαλλες. Να τον αγαπήσεις για τις απλές στιγμές. Για έναν καφέ που ζεσταίνει τα χέρια. Για μια βόλτα στο κρύο που καθαρίζει το μυαλό. Για μια συζήτηση χωρίς βιασύνη. Για τον χρόνο που περνάς με ανθρώπους που δεν χρειάζονται δώρα για να μείνουν δίπλα σου. Η αγάπη δεν αφορά μόνο ζευγάρια. Είναι φιλία. Είναι οικογένεια. Είναι σεβασμός. Είναι και η σχέση που έχεις με τον εαυτό σου. Είναι να φροντίζεις την υγεία σου, τα όνειρά σου, τα όριά σου. Να επιλέγεις ποιότητα αντί για εντύπωση. Ουσία αντί για εικόνα. Ο Φεβρουάριος μπορεί να είναι διάσημος ως ο μήνας των ερωτευμένων. Αλλά δεν χρειάζεται να είναι μόνο αυτό. Μπορεί να γίνει ο μήνας που αγαπάς διαφορετικά. Πιο συνειδητά. Πιο απλά. Πιο αληθινά. Γιατί η αγάπη δεν χρειάζεται ημερομηνία. Δεν χρειάζεται βιτρίνα.Και σίγουρα δεν χρειάζεται δώρα για να αποδείξει ότι υπάρχει.
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη
