Νέο viral trend κατακλύζει τα social media, και αν δεν γελάσεις, μάλλον δεν έχεις πατήσει ποτέ μονοπάτι με σύντροφο. Το trend είναι απλό: γυναίκες ανεβάζουν βίντεο από πεζοπορίες όπου οι σύντροφοί τους τις αφήνουν πίσω σαν να παίζουν προσωπικό challenge. Εμείς; Προσπαθούμε να μην καταρρεύσουμε, να μην λιποθυμήσουμε και, κυρίως, να μην τους αφήσουμε να κερδίσουν… μεταλλείο αντοχής.
Η αρχή είναι πάντα ειδυλλιακή. «Να περάσουμε λίγο χρόνο στη φύση», λέει εκείνος με χαμόγελο. Εσύ φοράς αθλητικά, γεμίζεις παγούρια, δένεις κοτσίδα και σκέφτεσαι: “Τέλεια, ρομαντική μέρα στη φύση. Τι μπορεί να πάει στραβά;” Βγάζετε την κλασική selfie στην αρχή του μονοπατιού, καρδούλες, χαμόγελα, ήλιος να λάμπει. Όλα τέλεια. Σαν διαφήμιση σοκολάτας.
Στα πρώτα δέκα λεπτά περπατάτε μαζί. Είσαι ακόμα αισιόδοξη. Στα είκοσι, η ανηφόρα αρχίζει να σε δοκιμάζει. Η γλώσσα σου έχει βγει έξω σαν φλιτζάνι καφέ που μόλις έβρασε, τα πόδια σου τρίζουν, το σακίδιο σου βαραίνει σαν να κουβαλάς όχι μόνο τα πράγματά σου αλλά και τα ψυχολογικά προβλήματα της σχέσης.
Στα τριάντα λεπτά; Ο σύντροφός σου έχει γίνει μια μικρή φιγούρα στον ορίζοντα. Τρέχει σαν να πηγαίνει σε απονομή μεταλλίου για τον καλύτερο σύντροφο της χρονιάς. Στήθος έξω, χέρια στον αέρα, βλέμμα στο βάθος σαν να τον χειροκροτεί όλος ο πλανήτης. Και από μακριά ακούς τη φωνή του: «Έλα, δεν είναι τίποτα!»
Δεν είναι τίποτα; Η γλώσσα σου κρέμεται, τα πόδια σου φωνάζουν «βοήθεια», και το μυαλό σου αναρωτιέται: “Τι είδους ρομαντική πεζοπορία είναι αυτή που μοιάζει με Survivor;”
Φωνάζεις: «Περίμενε με!»
Κι εκείνος απαντάει με χαλαρό ύφος: «Σε περιμένω πάνω!»
Πάνω πού; Στην κορυφή; Στο βάθρο του Ολυμπιακού; Στο επόμενο επεισόδιο reality;
Στη μέση της ανηφόρας, σε προσπερνάει μια χελώνα. Ναι, μια χελώνα. Και μάλιστα αργή, αργή, αλλά τη βλέπεις να σε κοιτάζει με ένα ύφος σαρκαστικό: “Έλα ρε παιδί μου, εγώ προχωράω πιο γρήγορα από σένα.”
Κάποια στιγμή, όταν επιβιώνεις και φτάνεις μισή ώρα μετά στην κορυφή, εκνευρισμένη, ιδρωμένη, με τα μαλλιά σε φάση ανεμοστρόβιλου, το σακίδιο σου κολλημένο σαν να κουβαλάς όλο το βουνό, και η γλώσσα σου να κρέμεται σαν σημαία ήττας, εκείνος σου λέει χαλαρά: «Καλά, δεν ήταν δύσκολο!»
Και τότε σκέφτεσαι δυνατά — και το Instagram θα έπαιρνε φωτιά:
«Αν αυτό είναι ρομαντική πεζοπορία, εγώ θέλω επιστροφή χρημάτων… και ένα μασάζ για τα πόδια!»
Οι λεζάντες που συνοδεύουν τα βίντεο είναι αμέτρητες. «Εμείς με γλώσσα έξω, αυτός με μετάλλιο στο χέρι», «Αν τον άφηνα στο μονοπάτι, θα τον έψαχνα στο ΙΚΕΑ το Σάββατο», «Ρομαντική πεζοπορία; Εγώ θέλω refund και ένα κουτί σοκολάτες».
Και το συμπέρασμα; Η πεζοπορία είναι τεστ σχέσης. Δεν μετράει ποιος φτάνει πρώτος στην κορυφή. Μετράει ποιος έχει υπομονή, ποιος αντοχή, και ποιος θα γυρίσει πίσω να δει αν η σύντροφός του ακόμα αναπνέει ή έχει μετατραπεί σε κουρασμένη, ιδρωμένη σκιά του εαυτού της.
Το μόνο σίγουρο; Εμείς ανεβαίνουμε με γλώσσα έξω, αλλά το χιούμορ μας παραμένει ανέπαφο. Και αυτό, τελικά, αξίζει περισσότερο από κάθε μετάλλιο.
Συντάκτης: Ηλιάννα Βασιλείου
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη
