Το να ζει κανείς στον πλανήτη γη, είναι αρκετό για να γνωρίζει τον οίκο μόδας Chanel και την ιστορία που έχει αφήσω πίσω της η μεγάλη σχεδιάστρια μόδας και πολλοί απ’ αυτούς που τη διαδέχτηκαν, όπως ο αγαπημένος Karl Lagerfeld. Χρειάζεται όμως κάποιος να ασχολείται με τη μόδα για να γνωρίζει τον οίκο των Schiaparelli.
Ιδρύθηκε λοιπόν το 1927 από την εκκεντρική, σαγηνευτική κι αναμφίβολα «ακραία» -με την καλύτερη δυνατή σημασία της λέξεως-, Elsa Schiaparelli. Η Έλσα γεννήθηκε το 1890 στη Ρώμη κι ήταν γόνος «καλής» οικογένειας. Φήμες λένε ότι η επαναστατικότητά της που χαρακτήριζε αυτή και τα έργα της, ήταν έμφυτη. Έτσι από το να γράφει ερωτικά ποιήματα και να σοκάρει συνεχώς τους συντηρητικούς γονείς της, στάλθηκε σε μοναστήρι. Αργότερα μετακόμισε στο Λονδίνο όπου casually παντρεύτηκε έναν Μάντη (fortune teller για να αποδοθεί σωστότερα).
Στο μεταξύ μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη, έκαναν ένα παιδί (τη Gogo Schiaparelli) αλλά η σχέση δεν πήγαινε καλά, οπότε η Έλσα και η Γωγώ έβαλαν πλεύση για Παρίσι. Εκεί εμπνευσμένη από τη σκηνή του Παρισιού εκείνη την εποχή, κι έχοντας πάντα για οδηγό τη δημιουργικότητα και την επαναστατικότητά της, η Έλσα ξεκίνησε να σχεδιάζει κι αμέσως έκλεψε τα βλέμματα όλων στην Πόλη του φωτός. Μέχρι το τέλος των 20s ο οίκος των Schiaparelli δημιουργούσε ρούχα που δεν εμοιαζαν με τίποτα από όσα είχε δει η πόλη κι η Έλσα έγινε με λίγα λόγια η μητέρα της σουρεάλ μόδας. Σύντομα συνεργάστηκε με διάφορους σουρεαλιστές καλλιτέχνες της εποχής, όπως τον Dali και κατάφερε να αναγάγει τη μόδα σε τέχνη. Η σταρ έπαιξε με έντονα χρώματα και πέτυχε να γεμίσει την αγορά με το “shoking pink” της. Αλλά κάπου εδώ τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν για εκείνη και να τροφοδοτούν εμάς σήμερα με «τσαγάκι» εποχής.
Η Έλσα σιχαινόταν τη Σανέλ και η Σανέλ την Έλσα. Και ακόμη κι αν δεν ξέραμε τίποτα άλλο για αυτές, η φάση βγάζει ήδη νόημα. Η Coco “Some people think luxury is the opposite of poverty. It is not. It is the opposite of vulgarity” Chanel, η μινιμαλίστρια, η “Simplicity is the keynote of all true elegance” Chanel, έπρεπε να αποδεχτεί ότι της κλέβει τη δουλειά μια γυναίκα που ένα από τα διασημότερα έργα της, έχει πάνω ζωγραφισμένο έναν αστακό του Νταλί.
Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι η Σανέλ ήταν από πολύ φτωχή οικογένεια κι έχτισε την καριέρα της με πολύ κόπο και πολύ σκληρή δουλειά, στα μάτια της, η Έλσα ήταν ακόμα μια πλούσια, χωρίς μάλιστα εκπαίδευση αφού δεν τελείωσε κάποια σχολή μόδας ή κάτι αντίστοιχο όπως η ίδια. Το μίσος της την έφτασε στο σημείο να βάζει φωτιά «κατά λάθος» σε πάρτι διασημοτήτων στο φόρεμα που φορούσε η Έλσα -κυριολεκτικά την έσπρωξε πάνω σε αναμμένα κεριά αφού της ζήτησε να χορέψουν- και να την αποκαλεί μπροστά σ’ όλους “That Italian artist who makes clothes.”. Φυσικά, δεν είναι ότι η επαναστάτρια Έλσα δεν απάντησε σ’ αυτό, αφού κι εκείνη άρχισε να αποκαλεί τη Σανέλ “that hat maker”.
Παρ’ όλα αυτά, όλο το σκηνικό ανατράπηκε στον δεύτερο παγκόσμιο, όταν η Έλσα έφυγε από το Παρίσι εξαιτίας αυτού και η Σανέλ έμεινε κι έγινε σύμμαχος των Ναζί -κοιτάξτε, δεν προσπαθώ να πάρω μεριές αλλά ιστορικά η Σανέλ δε με βοηθάει. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πάντως οι δουλειές της Έλσα έπεσαν, καθώς όπως όλοι γνωρίζουμε η κοινωνικοπολιτική κατάσταση επηρεάζει την τέχνη γύρω μας καθώς και τη μόδα. Το mini black dress της Σανέλ, οι αυστηρές γραμμές και τα σακάκια, έμοιαζαν πιο συνετή επιλογή στους πλούσιους του Παρισιού απ’ ό,τι τα πολύχρωμα, σύνθετα και κάποιες φορές όχι και τόσο λειτουργικά σχέδια της Έλσα. Έτσι ο οίκος Schiaparelli αναγκάστηκε να κλείσει και η Chanel συνέχισε τη δουλειά της -ενώ φήμες λένε ότι έδειξε πολύ τη χαρά της στις εκδηλώσεις του Παρισιού. Αξίζει να αναφερθεί παρ’ όλα αυτά ότι εκείνο το διάστημα έκανε κι ο αγαπημένος Christian Dior την εμφάνισή του (1946) κι «έκλεψε» αρκετή από τη δουλειά και των 2.
Η Έλσα πέρασε τα υπόλοιπα της χρόνια ζώντας ήσυχα στο Παρίσι, δημιουργώντας και γράφοντας την αυτοβιογραφία της “Shoking life”. Πέθανε το 1973 αφήνοντας στον κόσμο της μόδας τέραστια κληρονομιά, χωρίς να γνωρίζει ότι ο οίκος θα ανασυσταθεί το 2012 και θα πάρει γρήγορα τα πάνω του. Το 2019 ο μαγικός Daniel Roseberry γίνεται ο Creative Director του οίκου και σύντομα το Hollywood αρχίζει να μιλάει για εκείνον, όσο ο οίκος κερδίζει έδαφος με κάθε πασαρέλα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φορεματάρα της Bella Hadid που όλοι έχουμε δει.
“Before me, everything was black or navy blue or gray or brown or beige, things like that, for daytime. I began using shocking pink and ice blue and all kinds of bright colors. And I dyed furs”, Elsa Schiaparelli.
Συντάκτης: zinatsartsidou
