Αν ήμουν άντρας θα με ελεγαν Λεβαντίνιο και σίγουρα θα είχα κάνει σοβαρή ποδοσφαιρική καριέρα με αυτό το όνομα. Ωστόσο είμαι γυναίκα,με λενε Λεβαντή Κατερίνα, ήρθα σε τούτη την υπέροχη ζωή το 1996(μαύρη χρονιά μιας και υποβιβάστηκε ο Πανιώνιος αλλα προχωράμε) και ζω στο εξωτικό Μαρκόπουλο. Αγαπώ με κάθε μου κύτταρο τους ανθρώπους μου, τον Θεό και την αξιοπρέπεια πάσης φύσεως. Από κρυφά ταλέντα καταναλώνω περισσότερη σοκολάτα απο όση μπορώ να απορροφήσω, χάνω τα λεφτά μου σε 22 παλικάρια που περιφέρονται σε ενα γήπεδο,κλαίω με το παραμικρό,έχω κολλήσει 9 φορές κόβιντ και μπορω να μιλάω ταυτόχρονα για το πόσο όμορφο ειναι να αγαπάμε ευγενικά τους ανθρώπους που συναντάμε και για το πόσο λαθος ήταν η απόφαση του διαιτητή να δώσει οφσάιντ αφού η μπάλα ηταν στο αράουτ. Εν κατακλείδι, οι προσωπικότητες μου -οριακά- δεν μπορούν να συνυπάρξουν μεταξύ τους αλλα βρήκα τρόπο να υπάρχω, μιλώντας. Και μιας που μιλάω μονη μου καθημερινώς και αδιαλείπτως, μου δώσανε και ενα μικρόφωνο να τα λεω εδω, μήπως και γλιτώσω την άσπρη στολή εν τέλει. Σε περίπτωση που διάβασες μέχρι εδω,πάρε και τις δικές σου προσωπικότητες και ελα να μιλήσουμε για έρωτες, σχέσεις …ε και για λίγη μπαλίτσα!
Έχει μιλήσει για:
