Συνήθως οι άνθρωποι διαλέγουν ένα μονοπάτι. Εγώ, προφανώς, διάλεξα το δάσος! Από την ιστορία στα μαθηματικά και από τη φιλολογία στις επιχειρήσεις, η ζωή μου είναι ένα συνεχές δίλημμα που κατέληξε σε μια οργανωμένη, χαοτική αρμονία. Φαινομενικά, είμαι μια κινούμενη αντίφαση, αλλά στην πραγματικότητα, έχω βρει τον τρόπο να κάνω το “δεν μπορώ να διαλέξω'”το μεγαλύτερό μου πλεονέκτημα. “Πώς ένας άνθρωπος μπορεί να λειτουργεί με τόσες πολλές ταυτότητες ταυτόχρονα;” Η απάντηση είναι απλή. Με πολύ καφέ και έντονο κραγιόν! Άρχισα να γράφω για να εξηγώ το χάος μου...που τελικά δεν είναι και τόσο!
