Νάσος Θεοχάρης

Από παιδί, πάντα κυνηγούσα το άπιαστο όνειρο. Με γέμιζε ελπίδα και μου έδινε επιπλέον κίνητρο, να προσπαθώ για το καλύτερο. Κι αν δεν έγινα ποτέ αστροναύτης, ακόμα κι από Γης, αγγίζω τ’ αστέρια. Λίγες λέξεις αρκούν, για να ζωντανέψουν οι σιωπές ανάμεσα σε δυο κενές γραμμές, να δώσουν πνοή στο συναίσθημα. Κάπου εκεί, ξεκινά το ταξίδι, σε κόσμους γνώριμους και αχαρτογράφητους. Συντροφιά πάντα καλή μουσική και λίγο από το νέκταρ των θνητών.

Έχει γράψει:

Σας χαιρετούμε! Νάσος Θεοχάρης
Εκείνο που μου αρνείσαι
Νάσος Θεοχάρης
Poetica

Εκείνο που μου αρνείσαι

Δεν κέρδισε κανείς με μισό καρέ Νάσος Θεοχάρης
Και «θέλω» που έμειναν στη μέση Νάσος Θεοχάρης
Πόσο θα αντέξεις; Νάσος Θεοχάρης
Ξυπνώ κι αγαπώ Νάσος Θεοχάρης
Ξεμπερδεύοντας το κόκκινο απ' το μπλε Νάσος Θεοχάρης
Με καθήλωνε Νάσος Θεοχάρης