Το ακούμε συχνά, το ζούμε ακόμα πιο συχνά— αλλά σπάνια το ονομάζουμε. Το «σύνδρομο της μαϊμούς» δεν έχει να κάνει με έρωτα. Μιλά για φόβο. Εκείνη την άβολη, ενδιάμεση κατάσταση όπου μια σχέση έχει τελειώσει συναισθηματικά, αλλά κανείς δεν τολμά να φύγει. Όχι γιατί θέλει πραγματικά να μείνει, αλλά γιατί δεν αντέχει την ιδέα να μείνει μόνος.
Όπως η μαϊμού δεν αφήνει το κλαδί αν δεν πιαστεί πρώτα από το επόμενο, έτσι κι εμείς κολλάμε σε ανθρώπους, καταστάσεις και υποσχέσεις-φαντάσματα, απλώς για να μη «βουτήξουμε στο κενό».
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε ωμά για τις σχέσεις-αναμονής, τις καβάτζες και το ψεύτικο μέλλον που εμφανίζονται μόνο όταν απειλείται η αποχώρησή σου. Για τη διαφορά ανάμεσα στην παρουσία και στην επιλογή. Και για το πιο επικίνδυνο σημείο: όταν αρχίζεις να μικραίνεις τον εαυτό σου για να μείνει ο άλλος.
Στο τέλος, αν χάσεις εσύ, κανένα κλαδί δεν αξίζει και κανένας φόβος δεν πρέπει να κρατάει τη ζωή σου στάσιμη.
