Μη βιαστείς να την ονομάσεις δυστυχία.
Η μοναξιά δεν είναι πάντοτε τιμωρία.
Στην αρχή είναι σιωπή.
Ύστερα χώρος.
Και κάποτε γίνεται καθρέφτης.
Θα σε φέρει αντιμέτωπο
με όσα απέφευγες
μέσα στον θόρυβο των άλλων.
Μην την κατηγορήσεις γι’ αυτό.
Υπάρχει η μοναξιά της απουσίας
εκείνη πονά.
Και υπάρχει κι εκείνη της επίγνωσης
εκείνη διδάσκει.
Μη γεμίσεις βιαστικά τα κενά.
Μερικά κενά
σου δείχνουν το αληθινό σου σχήμα.
Θα υπάρξουν βράδια
που θα μοιάζει υπερβολική.
Μη φοβηθείς τη διάρκειά της.
Ό,τι αντέχεις μέσα της
σου ανήκει για πάντα.
Κι αν κάποτε μάθεις
να στέκεσαι μόνος
χωρίς να μικραίνεις,
τότε η μοναξιά
θα πάψει να είναι έλλειψη.
Θα είναι απλώς
η απόδειξη
ότι μπορείς
να υπάρχεις
χωρίς επιβεβαίωση.
Συντάκτης: Στάθης Αναστασίου
