Δεν ξέρεις πότε ακριβώς αρχίζει.
Κάποια στιγμή απλώς μένεις.
Όχι επειδή όλα πάνε καλά.
Ούτε επειδή είσαι σίγουρος.
Μένεις γιατί κάποιος σε χρειάζεται με τρόπο που δε ζητά εξηγήσεις.
Και μέσα σε αυτή τη σιωπηλή ευθύνη,
μαθαίνεις πως το σημαντικό δεν είναι να κάνεις σωστά τα πάντα,
αλλά να μη φύγεις.
Μέσα από τις ιστορίες μου προσπαθώ να κρατώ ζωντανές τις μικρές αλήθειες της καρδιάς, να θυμάμαι και να θυμίζω όσα κάνουν τον κόσμο πιο απαλό και φωτεινό. Μαζεύω στιγμές από το φως, τη θάλασσα, το γέλιο και τις σιωπές που ψιθυρίζουν αλήθειες. Κάθε ιστορία είναι ένας μικρός δρόμος για τη φαντασία, για το συναίσθημα, για την ελπίδα. Θέλω οι λέξεις να αγγίζουν αργά, να αφήνουν χώρο για ανάσα και για στοχασμό, να μεταμορφώνουν στιγμές της καθημερινότητας σε κάτι που μένει στην καρδιά.
