Στην αρχή όλα έμοιαζαν αρκετά.
Λίγες στιγμές, λίγη ένταση και νόμιζες πως φτάνει.
Έδωσε στιγμές που έμοιαζαν με κάτι μεγάλο.
Αλλά ποτέ μια ζωή που να τις αντέχει.
Και έτσι έμειναν όμορφες, αλλά ποτέ, έστω και λίγο, αρκετές.
Μέσα από τις ιστορίες μου προσπαθώ να κρατώ ζωντανές τις μικρές αλήθειες της καρδιάς, να θυμάμαι και να θυμίζω όσα κάνουν τον κόσμο πιο απαλό και φωτεινό. Μαζεύω στιγμές από το φως, τη θάλασσα, το γέλιο και τις σιωπές που ψιθυρίζουν αλήθειες. Κάθε ιστορία είναι ένας μικρός δρόμος για τη φαντασία, για το συναίσθημα, για την ελπίδα. Θέλω οι λέξεις να αγγίζουν αργά, να αφήνουν χώρο για ανάσα και για στοχασμό, να μεταμορφώνουν στιγμές της καθημερινότητας σε κάτι που μένει στην καρδιά.
