Δεν έχει κόκκινα χαλιά ούτε φωτογράφους που κυνηγούν διασημότητες. Έχει μια πλατεία γεμάτη δέντρα, πέτρινα σπίτια, μυρωδιά από πεύκο, τζιτζίκια που συνοδεύουν τους τίτλους αρχής και ανθρώπους που κάθονται δίπλα δίπλα για να θυμηθούν πως το σινεμά ήταν πάντα κάτι περισσότερο από μια ταινία. Ήταν μια κοινή εμπειρία.

Μετά από έναν χρόνο απουσίας, το Parthenώn Film Festival – Σινεμά στο Χωριό επιστρέφει για τη δέκατη διοργάνωσή του, από τις 10 έως τις 12 Ιουλίου, στον παραδοσιακό Παρθενώνα της Σιθωνίας Χαλκιδικής, επιλέγοντας ως κεντρικό του θέμα τη φιλία. Όχι τυχαία. Γιατί, όπως αναφέρουν οι διοργανωτές, η φιλία βρίσκεται στην καρδιά του ίδιου του θεσμού: είναι η φιλία που γεννιέται μέσα από το σινεμά, αλλά και εκείνη που οδήγησε πέντε φίλους, πριν από περίπου δέκα χρόνια, να αποφασίσουν πως ένα εγκαταλελειμμένο χωριό αξίζει να ξαναγεμίσει φως, εικόνες και κόσμο.

Και κάπως έτσι γεννήθηκε ένα από τα πιο ιδιαίτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ της Ελλάδας.

 

Parthenώn Film Festival: "Σινεμά στο χωριό" κάτω από τα αστέρια

 

Μια παρέα που έφτιαξε κάτι μεγαλύτερο από ένα φεστιβάλ

Το Parthenώn Film Festival δεν ξεκίνησε ως θεσμός. Ξεκίνησε ως ιδέα.

Μια παρέα φίλων αποφάσισε να στήσει μια οθόνη στην πλατεία του χωριού, χρησιμοποιώντας μια… τέντα μπαλκονιού αντί για πανί προβολής, έναν δανεικό προτζέκτορα και ηχεία που επίσης είχαν δανειστεί.

«Νοσταλγούμε λίγο την αρχή, το χειροποίητο, την τέντα μπαλκονιού που χρησιμοποιούσαμε για οθόνη, τον δανεικό προτζέκτορα και τα δανεικά ηχεία», θυμάται ο πρόεδρος του φεστιβάλ, Άγγελος Μαλλίνης.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν πρόκειται για έναν «πρόεδρο» με τη συμβατική έννοια. Όπως λένε και οι ίδιοι, πρόκειται απλώς για μια παρέα ανθρώπων που μοιράζει ρόλους εδώ και δέκα χρόνια. Μαζί με τον Άγγελο Μαλλίνη βρίσκονται ο καλλιτεχνικός διευθυντής Χρήστος Πολίτης, ο υπεύθυνος παραγωγής Στράτος Αλεξόπουλος, η υπεύθυνη φιλοξενίας Μάγδα Βλάχου και ο υπεύθυνος επικοινωνίας Φώτης Πολίτης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα φεστιβάλ που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Προσπαθεί να σε κάνει να νιώσεις σαν να είσαι καλεσμένος στο πιο όμορφο θερινό σινεμά της χώρας.

 

Το 10ο Parthenώn Film Festival φέρνει το σινεμά στο χωριό

 

Ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στη φιλία

Η φετινή διοργάνωση επιστρέφει στις ρίζες της.

Η αυλαία ανοίγει με το ίδιο φιλμ που εγκαινίασε το φεστιβάλ πριν από περίπου μία δεκαετία, το εμβληματικό «Το Κόκκινο Μπαλόνι» του Albert Lamorisse, μια ταινία που εξακολουθεί να υπενθυμίζει ότι οι πιο μεγάλες ιστορίες μπορούν να ειπωθούν με ελάχιστα λόγια.

Αμέσως μετά, τη σκυτάλη παίρνει ο διαχρονικός «Ε.Τ. ο Εξωγήινος» του Steven Spielberg, ίσως μία από τις πιο τρυφερές κινηματογραφικές ιστορίες φιλίας που γράφτηκαν ποτέ.

Το Σάββατο, η μεγάλη οθόνη γεμίζει με το «Σινεμά ο Παράδεισος», την αριστουργηματική ταινία του Giuseppe Tornatore, που μοιάζει να έχει φτιαχτεί ακριβώς για ένα φεστιβάλ σαν αυτό. Μια ερωτική επιστολή προς τις κινηματογραφικές αίθουσες, τις αναμνήσεις και τους ανθρώπους που μεγαλώνουν μέσα από το σινεμά.

Η τελευταία ημέρα ξεκινά με τη βραβευμένη ελληνική μικρού μήκους «Sad Girl Weekend» των Δημήτρη Τσακαλέα και Λήδας Βαρτζιώτη και ολοκληρώνεται με το εμβληματικό «Θέλμα και Λουίζ» του Ridley Scott, μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες γυναικείας φιλίας και ελευθερίας στην ιστορία του κινηματογράφου.

 

 

Το χωριό γίνεται κινηματογράφος

Ο Παρθενώνας, χτισμένος στις πλαγιές του Ίταμου, σε υψόμετρο περίπου 350 μέτρων, θεωρείται ένα από τα ομορφότερα παραδοσιακά χωριά της Χαλκιδικής. Τα πέτρινα σπίτια, τα πλακόστρωτα σοκάκια και η θέα προς τον Τορωναίο Κόλπο δημιουργούν ένα τοπίο που μοιάζει να βγήκε από κινηματογραφικό καρέ.

Κάθε Ιούλιο, η κεντρική πλατεία μετατρέπεται σε ένα μεγάλο υπαίθριο σινεμά, όπου οι θεατές δεν πηγαίνουν μόνο για να παρακολουθήσουν ταινίες. Πηγαίνουν για να μείνουν μέχρι αργά, να γνωρίσουν ανθρώπους, να μοιραστούν ιστορίες και να θυμηθούν πώς ήταν όταν οι προβολές αποτελούσαν αφορμή για συνάντηση και όχι απλώς ακόμη μία επιλογή σε μια πλατφόρμα streaming.

Ίσως γι’ αυτό το Parthenώn Film Festival δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα κινηματογραφικά φεστιβάλ. Δεν κυνηγά την εντύπωση ούτε τα μεγάλα πρωτοσέλιδα. Κάτω από τα αστέρια, ανάμεσα σε φίλους σε περιμένει μια πλατεία που, για τρία καλοκαιρινά βράδια, γίνεται η πιο όμορφη κινηματογραφική αίθουσα της Ελλάδας.