Από το μaτωμένο σεντόνι μέχρι το σημερινό body count μια πατριαρχία δρόμος

Από το «Πρέπει να είσαι παρθένα την πρώτη νύχτα του γάμου. Μην σε πάρει ο γαμπρός «χαλασμένη» και μας ντροπιάσεις στην κοινωνία» μέχρι το «Με πόσους έχεις πάει;» μια πατριαρχία δρόμος. Η παρθενία κάποτε είχε τεράστια σημασία, τόση μεγάλη που αν μια γυναίκα έχανε την παρθενιά της πριν το γάμο είχε τελειώσει και η ζωή της. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Το να είναι μια γυναίκα παρθένα πριν την πρώτη νύχτα του γάμου ήταν «τιμή» για την ίδια, αλλά και για την οικογένειά της. Άλλωστε, υπήρχαν και αποδεικτικά στοιχεία: το ματωμένο σεντόνι που κρέμονταν φαρδύ πλατύ στο μπαλκόνι. Μπορεί να φαντάζει κάτι μακρινό, όμως στην πραγματικότητα τέτοιου είδους αντιλήψεις όσο αναχρονιστικές κι αν είναι μας επηρεάζουν μέχρι και σήμερα. Μα πώς; Αφού σήμερα δεν γίνονται αυτά;

Και ξαφνικά ακούγεται ο κυρ-Παντελής: «Αυτή έχει πάει με πολλούς δεν είναι σοβαρή». Μπορεί πλέον η κοινωνία να μην στέκεται στο αν μια γυναίκα είναι παρθένα, αλλά εξακολουθεί να ασκεί έλεγχο στις επιλογές και στο σώμα της.

Γιατί τόση εμμονή με τον υμένα;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και ας ξεκινήσουμε με λίγη βιολογία, για να μπουν λίγο τα πράγματα στη θέση τους. Ανατομικά λοιπόν, κοντά στον κόλπο υπάρχει μια λεπτή μεμβράνη ο υμένας-όχι παρθενικός σκέτο υμένας λέγεται και έχει μεγάλη σημασία. Κάποιες γυναίκες γεννιούνται με αυτόν τον υμένα, κάποιες άλλες χωρίς αυτόν και σε κάποιες μπορεί να σπάσει πριν την πρώτη σ3ξουαλική επαφή, για παράδειγμα λόγω έντονης σωματικής άσκησης. Επίσης, η ελαστικότητα του υμένα είναι διαφορετική από γυναίκα σε γυναίκα και δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο στην αναπαραγωγική διαδικασία, ούτε επιτελεί κάποιον άλλο βιολογικό ρόλο έτσι ώστε αν σπάσει να δημιουργείται κάποιο θέμα. Και εδώ έρχεται να κουμπώσει το κοινωνικό κομμάτι aka τι έχει επινοήσει η κοινωνία για την παρθενία και τι αξία της έχει προσδώσει χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Γιατί λοιπόν αφού η ρήξη του υμένα πριν τη σ3ξουαλική επαφή δεν προκαλεί ουσιαστικά πρόβλημα η κοινωνία έδωσε τόσο μεγάλη αξία σε αυτόν; Μαντέψτε…Η γλυκιά πατριαρχία και εδώ έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Αν το καλοσκεφτούμε, χρησιμοποίησε τον υμένα ως ένα μέσο ελέγχου και επιβολής στο γυναικείο σώμα, με σκοπό να περιοριστεί η σ3ξουαλική δραστηριότητα και αυτοδιάθεση των γυναικών.

Πολλές γυναίκες στο παρελθόν έχουν ταλαιπωρηθεί, καθώς ο υμένας τους μπορεί να είχε σπάσει νωρίτερα για πολλούς και διάφορους λόγους. Εκείνες τις εποχές ήταν όντως μεγάλο ζήτημα να μην είναι μια γυναίκα παρθένα πριν το γάμο και την πρώτη σεξουαλική επαφή και γι’ αυτό οι γυναίκες κατέφευγαν σε λύσεις, όπως οι παρθενορραφή, που ουσιαστικά ήταν μια επέμβαση ανακατασκευής του υμένα.

Όλα αυτά μετά από πολλούς αγώνες των φεμινιστικών κινημάτων έχουν αποδομηθεί. Αυτό όμως που παραμένει ανέγγιχτο είναι ο κοινωνικός έλεγχος της σ3ξουαλικότητας. Έχει αλλάξει απλώς μορφή. Από το «Δεν έχεις πάει με κανέναν έτσι;» περάσαμε στο «Έχεις πάει με πολλούς;». Συνεχίζουμε να ελέγχουμε το σ3ξουαλικό ιστορικό των γυναικών με διαφορετικό τρόπο απλά. Θεωρούμε ότι ο αριθμός των σ3ξουαλικών συντρόφων είναι δείκτης ηθικής αξίας, όπως αντίστοιχα ήταν και η παρθενία. Αν μια γυναίκα έχει συνευρεθεί με αρκετούς συντρόφους θεωρείται αναξιόπιστη και ελαφρών ηθών-για να το πούμε και ευγενικά-, ενώ αν ένας άντρας το κάνει δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ίσα ίσα που επιβραβεύεται κιόλας για τις κατακτήσεις του. Βλέπεις τη διαφορά;

Μπορεί να έχουμε κατακτήσει πολλά πράγματα, όμως η αξία και η ηθική των γυναικών αξιολογούνται συνεχώς και τότε και τώρα και δυστυχώς αυτό είναι κάτι που δεν έχει αλλάξει. Ως πότε λοιπόν άλλοι θα ορίζουν τα σώματα και τις επιλογές μας; Και δεν ρωτάμε καθόλου ήρεμα.