Ο Γιώργος Μπένος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου “The 2Night Show” και μίλησε για τις πολύ κληρές σκηνές που χρειάστηκε να παίξει στην τηλεόραση αλλά και τη σημασία τους. Ο ηθοποιός άφησε εποχή στο “Maestro” στο ρόλο του Σπύρου, ο γιος που ένιωθε εγκλωβισμένος τόσο μέσα στην οικογένειά του, όσο και στην τοπική κοινωνία του νησιού. Βίωνε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας από τον πατέρα του και στην πορεία έκανε σχέση με τον Αντώνη, τον μικρότερο αδερφό της Κλέλιας.
Για τρεις σεζόν λοιπόν είδαμε μια ιστορία αγάπης μεταξύ δύο νερών αντρών, που η αλήθεια είναι ότι σπάνια βλέπουμε στην ελληνική τηλεόραση. Και όχι μόνο αυτό. Το “Maestro” έθιξε πολύ έντονα το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας σε μικρές κοινωνίες, που δυστυχώς είναι η πραγματικότητα πολλών γυναικών και παιδιών εκεί έξω, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Άλλωστε, η επικαιρότητα κατακλύζεται από τέτοιες ειδήσεις. Ο Παπακαλιάτης αποφάσισε μέσω της σειράς να προβάλει την ωμή πραγματικότητα, γνωρίζοντας πως μπορεί στη σειρά όλη αυτή η κατάσταση να είναι ένα ακόμη σενάριο, όμως στην πραγματική ζωή είναι μια σκληρή πραγματικότητα που κάποιοι άνθρωποι βιώνουν.
Ο ηθοποιός μίλησε για τα αρνητικά σχόλια που δέχτηκε για τις ερωτικές σκηνές μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών, λέγοντας ότι ήταν προετοιμασμένος γι’ αυτά και ότι παρά τις αντιδράσεις έλαβε και πολλά θετικά σχόλια. Ο ίδιος συνέχισε λέγοντας ότι αισθάνεται πολύ τυχερός που συμμετείχε στο συγκεκριμένο πρότζεκτ, παρά τις δυσκολίες, όπως για παράδειγμα ήταν οι βίαιες σκηνές με τον πατέρα του που του προκάλεσαν έντονα συναισθήματα, αλλά ταυτόχρονα και δημιουργικό άγχος.
Χαρακτηριστικά δήλωσε: «Θυμάμαι ότι είχαμε σταματήσει και το γύρισμα. Θυμάμαι ακριβώς ότι σκεφτόμουν πως αυτό που εμείς κάνουμε τώρα, συμβαίνει στα αλήθεια. Κάπως δεν μπορούσα να το διαχειριστώ ότι εμείς το κάνουμε στα ψέματα». Συνέχισε αναφέροντας: «Κάπως εκεί με ζόρισε αλλά για καλό. Χαίρομαι που μπήκα στα βαθιά με αυτή τη δουλειά και κληθήκαμε όλοι να μοιραστούμε τόσο σημαντικά θέματα».
Μάλιστα, θυμήθηκε τη στιγμή που μετά την προβολή του δεύτερου επεισοδίου, το οποίο ξεκινούσε με βίαιη σκηνή τον κάλεσε ο πατέρας του για να του ομολογήσει ότι η σκηνή ήταν τόσο ζωντανή που του προκάλεσε έντονα αρνητικά συναισθήματα. Όπως μας μετέφερε ο ίδιος του εξομολογήθηκε: «Θυμάμαι, όταν τελείωσε με πήρε τηλέφωνο ο πατέρας μου και μου είπε: “Γιατί βρε αγόρι μου το είδαμε αυτό απόψε; Έχω βαρύνει. Δεν έχω να σου πω τίποτα. Πιο πολύ μου μένει η αίσθηση ότι είδα κάτι βαρύ παρά να σου πω μπράβο». Η ωμή βία, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση που ξέρουμε ότι είναι ουσιαστικά ψέματα, κατάφερε να τρυπήσει το φακό και να περάσει στο θεατή ταρακουνώντας τον. Όχι μόνο τον πατέρα του Μπένου, αλλά και σε όλους εμάς που παρακολουθούσαμε τη σειρά.
Οι σκηνές αυτές λειτούργησαν και σαν ένα καμπανάκι μέσα μας, γιατί πολλές φορές μπορεί να ακούμε φωνές και τσακωμούς από τη διπλανή πολυκατοικία και να λέμε: «Έλα μωρέ που να μπλεχτώ τώρα, μην βρω και κανέναν μπελά» και τελικά αυτές οι φωνές μπορεί να γίνουν είδηση στο καθημερινό δελτίο. Και πάλι ακόμη και τότε επειδή τα περιστατικά είναι πολλά μπορεί να μας προβληματίσει, αλλά για λίγο μέχρι να περάσουμε στην επόμενη είδηση. Το να βλέπεις όμως τι συμβαίνει μέσα σε μια οικογένεια, τον κύκλο της βίας, την αγριότητα να εξελίσσεται μέσα από σκηνές σε μια σειρά είναι σαν να σου λένε: «Ξύπνα! Αυτά συμβαίνουν δίπλα μας». Όσο και να μας σοκάρουν τέτοιες σκηνές και να μας δημιουργούν κόμπο στο στομάχι μην ξεχνάμε ότι αυτή είναι η καθημερινότητα για πολλές οικογένειες εκεί έξω.
Μπράβο στο Χριστόφορο Παπακαλιάτη που θίγει μέσω της τέχνης τέτοια φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα χωρίς φιοριτούρες και φυσικά χωρίς να τα ωραιοποιεί, αλλά και στους ηθοποιούς που κατάφεραν να μπουν στη θέση αυτών των ανθρώπων που τα βιώνουν και να βγάλουν αυτό το συναίσθημα προς τα έξω, ακόμη κι αν εκείνοι τη στιγμή των γυρισμάτων δυσκολεύτηκαν.
