Η Σοφία Ρομπόλη μίλησε στην ΚατΚεν για συμπερίληψη και τα είπε πολύ καλά

Τα τελευταία χρόνια-και όχι μόνο-έχει έρθει στο προσκήνιο το ζήτημα της ισότητας, αλλά και της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία. Η αλήθεια είναι ότι αν και έχουν γίνει βήματα προόδου, όμως πόσο συμπεριληπτική είναι σήμερα η κοινωνία;

Για όλα αυτά λοιπόν μίλησε η Σοφία Ρομπόλη που βρέθηκε 5/1/26 καλεσμένη στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου «Super Κατερίνα». Για όσους δεν τη γνωρίζουν είναι η διερμηνέας νοηματικής γλώσσας που βλέπουμε καθημερινά σε εκείνο το παραθυράκι στις ειδήσεις εδώ και πολλά χρόνια στους δέκτες μας στη συχνότητα του Alpha. Η ίδια έθιξε αρκετά σοβαρά ζητήματα που αφορούν την προσβασιμότητα των κωφών ατόμων τόσο σε υπηρεσίες όπως τα νοσοκομεία, αλλά και καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά, καθώς η κοινωνία που ζούμε-δυστυχώς-δεν είναι συμπεριληπτική.

Η Ρομπόλη ξεκίνησε το ταξίδι της στη διερμηνεία της νοηματικής γλώσσας κάπως τυχαία, όταν έκανε την πρακτική της ως ψυχολόγος στο Δρομοκαΐτειο και συνάντησε έναν κωφό άντρα, ο οποίος ουσιαστικά δεν μπορούσε να έχει επικοινωνία με τους γιατρούς. Αμέσως η ίδια σκέφτηκε ότι αν θέλει να ασκήσει το επάγγελμα του ψυχολόγου, πρέπει να φροντίσει όλοι οι άνθρωποι να έχουν ισότιμη πρόσβαση στην ψυχοθεραπεία και την ιατρική φροντίδα. Αν το καλοσκεφτούμε πράγματα που εμείς θεωρούμε δεδομένα, για κάποιους άλλους δεν είναι. Και εδώ έρχεται να κουμπώσει το θέμα που έθιξε στη συνέχεια, τη σημασία της συμπερίληψης, η οποία πρέπει να ενταχθεί στο χώρο της εκπαίδευσης. Χαρακτηριστικά η Ρομπόλη έπειτα από σχετική ερώτηση της παρουσιάστριας ανέφερε: «Η διερμηνεία θα έπρεπε να υπάρχει και στα σχολεία για να μπορούμε να έχουμε συμπεριληπτικά σχολεία. Θα έπρεπε ίσως αν γνωρίζαμε από πολύ μικροί τη νοηματική σαν μια δεύτερη γλώσσα, να μην υπήρχαν ειδικά σχολεία και γενικά, να ήταν όλα μαζί».

Επίσης μίλησε και για το επάγγελμα της διερμηνείας, καθώς και την απουσία του από τις δημόσιες υπηρεσίες. Ειδικότερα, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα κωφά άτομα σε υπηρεσίες όπως τα νοσοκομεία ή τα δικαστήρια. Αναφέρθηκε σε περιστατικά που έχει βιώσει η ίδια ευρισκόμενη ως διερμηνέας δίπλα σε κωφά άτομα και τόνισε ότι το σημαντικότερο είναι να υπάρχει προσβασιμότητα, καθώς όταν ένα άτομο βρίσκεται σε κρίση ή κινδυνεύει πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να το βοηθήσουν και να δράσουν άμεσα με ψυχραιμία. Τόνισε ότι η έλλειψη διερμηνέων από δομές υγείας αποτελεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα.

Μιλάμε συνεχώς για συμπερίληψη και συμπεριληπτικές κοινωνίες, χωρίς όμως να λαμβάνουμε υπόψιν μας τις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία. Όπως είπε και η ίδια η Σοφία Ρομπόλη δεν μπορούμε να κάνουμε μια εκδήλωση για την αναπηρία και να καλούμε ανάπηρα άτομα, χωρίς να έχουμε τοποθετήσει ράμπες και χωρίς να έχουμε σκεφτεί αν είναι προσβάσιμη για όλα τα άτομα.

Πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους ότι η προσβασιμότητα και η συμπερίληψη είναι δικαιώματα και όχι επιλογή.