Σε μια συνέντευξη αρκετά αποκαλυπτική προχώρησε η Τραϊάνα Ανανία στο podcast της Δάφνης Καραβοκύρη. Μια συνέντευξη-εξομολόγηση, που μιλάει μεταξύ άλλων για την συνεργασία της με τον Δημήτρη Λιγνάδη, το καλλιτεχνικό σύστημα που νοσεί και για την κακοποίηση που υπέστη ενώ ήταν στην ηλικία των τεσσάρων, από γυναίκα του στενού οικογενειακού της κύκλου. τΟ Ε
Για τον Δημήτρη Λιγνάδη ανέφερε πως συνεργάστηκε μαζί του όταν ήταν δεκαεννέα ετών· δήλωσε πως θα μπορούσε εύκολα σε εκείνη την ηλικία να τον ερωτευτεί, καθώς ειχε εντυπωσιαστεί από την ευφυΐα του και την σκηνοθετική του δυνότητα. Πρόσθεσε, ωστόσο, πως σε εκείνη την ηλικία ερωτευόταν κυρίως κακοποιητές γιατί ακόμα δεν είχε προχωρήσει σε θεραπεία του τραύματός της. Είχε εντοπίσει συμπεριφορές κυρίως σε αγόρια που γνώριζε από την σχολή της και όταν αναφερόταν στο πρόσωπο αυτό, καταλάβαινε πως έχουν συμβεί άσχημες πράξεις, όταν όμως ρωτούσε περισσότερα δεν έπαιρνε απάτηση.
Η ίδια ανέφερε πως τότε είχε βρει καταφύγιο κυρίως στον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και γι’αυτό δε βρέθηκε αντιμέτωπη με τέτοιου είδους συμπεριφορές. Τόνισε ωστόσο πως πολλοί βλέπουν και γνωρίζουν τι συμβαίνει όμως επιλέγουν να μη μιλάνε. Ο χώρος αυτός γνωρίζουμε καλά πως έχει σαπίσει από τον πυρήνα και θέλει πολλή δουλειά και πολλά χρόνια για να μπορέσουμε να το αποβάλλουμε. Και είναι κρίμα ακόμα και σήμερα να βλέπουμε ταλέντα να χάνονται επειδή δεν είναι πρόθυμα να δεχτούν άσχημες και πρόστυχες συμπεριφορές.
Για το τραύμα της ανέφερε ανοιχτά πως οι γονείς της είχαν και αυτοί πολλά δικά τους θέματα να λύσουν και με τον τρόπο τους δμιούργησαν αμφισβήτηση και μη εμπιστοσύνη, ενώ δεν την προστάτεψαν ώστε να βρεθεί σε ένα ασφαλές περιβάλλον και να απομακρυνθεί ο κακοποιητής. Όταν, λοιπόν, ήταν στην τρυφερή ηλικία των τεσσάρων ετών, λόγω του ότι έπρεπε να εργάζονται και οι δύο, την άφηναν σε γυναίκα του στενού τους κύκλου έτσι ώστε να την προσέχει. Η ίδια γυναίκα, όπως ανέφερε, περιφερόταν με μια ρόμπα χωρίς εσώρουχο, ενω είχε ήδη “εκπαιδεύσει” την ίδια της την κόρη -η οποία είχε νοητικά προβλήματα- σε κάποιου είδους παιχνίδι το οποίο περιελάμβανε πράξεις κάτω από την ρόμπα, σκηνοθετημένα με τέτοιο τρόπο ώστε να θεωρούνται παιχνίδι και όχι κακοποίηση.
@queengr_Η Τραϊάνα δεν φοβάται πλέον να μιλήσει και να μοιραστεί την αλήθεια της. Ως θύμα κακοποίησης στο χώρο της δουλειάς της και όχι μόνο, όλα τα αντιλαμβάνονταν πολύ διαφορετικά και πολύ πιο ευαισθητοποιημένα από πολλούς άλλους. 👉Δείτε το νέο επεισόδιο του #LEGIT στο κανάλι του Queen.gr στο YouTube. #queengr #vidcast #LEGIT #korikaravokiri #traianaanania
Η ίδια αναφέρει πως ακόμα θυμάται το μαλακτικό που χρησιμοποιούσε η συγκεκριμένη γυναίκα και όταν αντιλαμβάνεται ίδια μυρωδιά, της έρχεται αποστροφή.
Στην ηλικία των εφτά, στα γεννέθλιά της, η μαμά της μπήκε στο δωμάτιό της και αντίκρυσε την κόρη της γυναίκας αυτής να έχει προχωρήσει σε πράξεις πάνω της. Από το σημείο αυτο και μετά, δεν ξαναπήγε στο σπίτι της, δεν σταμάτησε όμως να υπάρχει τριβή και σχέσεις με την οικογένεια αυτή. Κι αυτό δυστυχώς είναι συνεχιζόμενη κακοποίηση, ακόμα και αν δεν υπάρχει σωματική επαφή. Όλη αυτή η συνθήκη λοιπόν είχε ως αποτέλεσμα η Τραϊάνα να μην μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν, εφόσον οι φροντιστές της δεν της παρείχαν ασφάλεια και ακόμα και στη θεραπεία της, ανέφερε το περιστατικό αυτό δέκα χρόνια μετά.
Είναι πραγματικά πολύ λυπηρό και δεν μπορεί παρά να σε αφήσει τουλάχιστον με έναν κόμπο στο στομάχι το γεγονός πως όσοι θέλουν να κακοποιήσουν, μπορούν να βρουν χιλιάδες τρόπους να το κάνουν. Πως ένα παιδί, ενώ είναι απαραίτητο να νιώθει ασφάλεια στην οικογένειά του, αλλά και το να μπορεί να μιλήσει χωρίς να φοβάται, αντίθετα βρίσκεται αντιμέτωπο με ανασφάλεια, φόβο, απογοήτευση κι αίσθηση πως δε θα βοηθηθεί. Από την άλλη, πιάνοντας κι αυτό το ένα καλό που έχουμε ανάγκη να βγει από μια τέτοια τραυματική υπόθεση, είναι αυτή η συνέχεια, αυτή η έξοδος της ίδιας από το τραύμα της και η δυνατότητά της να μιλήσει ανοιχτά πια για αυτό. Βοηθώντας έτσι κι άλλους να το εντοπίσουν, κρατώντας κεραίες ανοιχτές.
Είναι καιρός να αρχίζουμε να φτιάχνουμε έναν πιο ανθρώπινο κόσμο για τα παιδιά. Να τους χαρίσουμε τη δυνατότητα να κρατάνε την αθωώτητά τους όσο περισσότερο γίνεται και να μεταμορφώνονται σε υγιείς ενήλικες, που έχουν να δώσουν ανεξάντλητη αγάπη στους ίδιους και στους γύρω τους. Είναι καιρός να φορντίσουμε να μη χρειάζεται να θεραπεύσουν πληγές που δεν προκάλεσαν τα ίδια.
Συντάκτης: Ιόλη Ντόκου
