Δεν είναι πάντα οι μεγάλες κουβέντες που μας αγγίζουν, αλλά ούτε και οι εντυπωσιακές δηλώσεις, ή τα σ’ αγαπώ τη σωστή στιγμή. Είναι κάτι πολύ πιο απλό: μικρές καθημερινές φράσεις. Αυτές που λέγονται σχεδόν μηχανικά, μέσα στη ρουτίνα, οι οποίες εάν πέσουν τη σωστή στιγμή, μας κάνουν να παγώνουμε για λίγο, να σηκώσουμε το βλέμμα, να νιώσουμε μια ανεξήγητη ανατριχίλα. Δεν είναι βαριές κουβέντες αλλά είναι αληθινές. Μερικές εκ τω οποίων ας τις δούμε παρακάτω.
1) «Δε λύνονται όλα»
Ανατριχιάζει γιατί ακυρώνει τη μόνιμη πίεση να «φτιάξουμε» τα πάντα. Μας επιτρέπει, έστω για λίγο, να παραδεχτούμε ότι κάποια πράγματα απλώς τα κουβαλάς. Και αυτό, όσο κι αν πονάει, είναι ανακουφιστικό, διότι γνωρίζεις ότι δεν χρειάζεται να προσπαθείς παραπάνω από τα όρια σου .
2) «Η αγάπη δεν αρκεί»
Μια φράση που δε χαϊδεύει. Σπάει τον μύθο ότι όλα διορθώνονται αν αγαπιόμαστε αρκετά. Μας θυμίζει ότι χωρίς σεβασμό και ασφάλεια, η αγάπη από μόνη της δεν κρατά.
3) «Δε φταις»
Αυτή η φράση αγγίζει ένα πολύ γνώριμο σημείο, την ενοχή. Μας ανατριχιάζει γιατί οι περισσότεροι έχουμε μάθει να παίρνουμε ευθύνες που δε μας ανήκουν. Και κάποιος, έστω έμμεσα, το αναγνωρίζει.
4) «Είμαι εδώ»
Δύο λέξεις που δεν υπόσχονται τίποτα. Και ακριβώς γι’ αυτό λειτουργούν ανατριχιάζουμε γιατί δεν προσπαθούν να διορθώσουν την κατάσταση , απλώς δηλώνουν παρουσία, ειδικά τις στιγμές που είναι δύσκολες και το έχουμε ανάγκη.
5) «Μείνε λίγο ακόμα»
Δεν είναι απαίτηση είναι αίτημα ανατριχιάζει γιατί μιλά για ανάγκη χωρίς πίεση , για σύνδεση χωρίς όρους.
6) «Σε σκέφτηκα»
Αυτή η φράση μας πιάνει απροετοίμαστους. Δημιουργεί ένα μικρό αίσθημα από την γλυκιά ανατριχίλα γιατί αναγνωρίζει κάτι μικρό, σχεδόν ασήμαντο και ακριβώς γι’ αυτό τόσο ανθρώπινο. Τις στιγμές που απομακρυνόμαστε χωρίς να το καταλάβουμε.
7) «Αν με χρειαστείς, είμαι εδώ»
Δε ζητά εξηγήσεις,δεν απαιτεί επικοινωνία, απλώς αφήνει έναν δρόμο ανοιχτό. Μας αγγίζει γιατί δηλώνει διαθεσιμότητα χωρίς πίεση.
8) «Ήπιες νερό;»
Μια φράση που δε λέει τίποτα και τα λέει όλα. Ανατριχιάζει γιατί είναι φροντίδα χωρίς θόρυβο. Κάποιος είδε ότι ίσως χρειάζεσαι κάτι και το προσφέρει αθόρυβα.
9) «Πάρε μια ανάσα, μην αγχώνεσαι»
Ανατριχιάζουμε γιατί κάποιος παρατηρεί το άγχος πριν το εκφράσουμε. Είναι μια φράση που απευθύνεται πρώτα στο σώμα και μετά στο μυαλό.
10) «Όλα εντάξει»
Όταν λέγεται χαμηλόφωνα, χωρίς βιασύνη. Μας αγγίζει γιατί δεν προσπαθεί να μας πείσει. Απλώς μας κρατά.
11) «Πάμε;»
Μια λέξη, ένα ερωτηματικό. Ανατριχιάζει γιατί σημαίνει «δε χρειάζεται να το περάσεις μόνος».
12) «Μίλα, σε ακούω»
Ίσως η πιο σπάνια φράση απ’ όλες. Ανατριχιάζουμε γιατί η αληθινή ακρόαση, χωρίς διακοπή και χωρίς λύσεις, είναι κάτι που όλοι χρειαζόμαστε και λίγοι προσφέρουν.
Οι φράσεις αυτές δεν είναι εντυπωσιακές. Δε γράφτηκαν για να συγκινήσουν. Κι όμως, μας αγγίζουν γιατί εμφανίζονται τη στιγμή που δεν τις περιμένουμε.Ίσως τελικά δεν μας ανατριχιάζουν οι λέξεις. Αλλά το γεγονός ότι κάποιος ήταν εκεί, είδε και μίλησε απλά. Και κάποιες φορές, αυτό είναι αρκετό.
Συντάκτης: Ράνια Λιάσκου
