Το τελευταίο καλοκαίρι που έζησε ο JFK Jr. με την Κάρολιν Μπεσέτ

Σήμερα, θα μιλήσουμε για εκείνα τα ζευγάρια που παγιδεύτηκαν για πάντα μέσα στην εικόνα ενός ανεκπλήρωτου «τι θα γινόταν αν». Ο Τζον Φ. Κένεντι Τζούνιορ και η Κάρολιν Μπεσέτ ήταν το τέλειο παράδειγμα γι’ αυτό, καθώς ο κόσμος τους θυμάται σαν το απόλυτο cool, λαμπερό, σχεδόν κινηματογραφικό ζευγάρι των ’90s, τόσο πιο έντονα επιστρέφει και η άλλη πλευρά της ιστορίας τους: εκείνη που μιλά για πίεση, απομάκρυνση, θλίψη και δύο ανθρώπους που έμοιαζαν να παλεύουν ταυτόχρονα με τον έξω κόσμο και με τον ίδιο τους τον γάμο.

Καθώς η σειρά «Love Story» ξαναφέρνει το διάσημο ζευγάρι στο προσκήνιο και το μετατρέπει σε νέο obsession για μια ολόκληρη γενιά, έρχονται στο φως λεπτομέρειες για τις τελευταίες εβδομάδες πριν από το μοιραίο δυστύχημα του Ιουλίου του 1999. Κι αυτές οι λεπτομέρειες έχουν πολύ λιγότερη λάμψη απ’ όση ίσως φαντάζεται κανείς. Πίσω από τις iconic φωτογραφίες, τα tailored παλτό, τη χαμηλόφωνη κομψότητα της Κάρολιν και τη σχεδόν μυθική αύρα του JFK Jr., υπήρχε ένα ζευγάρι που περνούσε μια πολύ δύσκολη περίοδο.

Φίλοι τους περιγράφουν εκείνο το καλοκαίρι σαν μια ασφυκτική συνθήκη. Οι παπαράτσι δεν σταματούσαν να τους ακολουθούν, το περιοδικό George του Τζον έμπαινε σε όλο και πιο ασταθές έδαφος, ενώ παράλληλα εκείνος βίωνε και την οδύνη της επικείμενης απώλειας του ξαδέλφου του, Άντονι Ραντζιβίλ, που έδινε μάχη με τον καρκίνο. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο γάμος τους είχε ήδη αρχίσει να δείχνει εμφανείς ρωγμές.

Σύμφωνα με τη στενή τους φίλη Σάσα Τσερμάγιεφ, η απόσταση ανάμεσά τους είχε γίνει πια πολύ αισθητή. Όταν ο Τζον τραυματίστηκε στον αστράγαλο σε ατύχημα με αλεξίπτωτο πλαγιάς, η ίδια θυμάται πως εκείνο που της έμεινε περισσότερο από εκείνες τις ημέρες ήταν ότι «ήταν τόσο αποξενωμένοι». Ο ίδιος φέρεται να της είπε για την Κάρολιν πως «είναι τόσο κλειστή», εννοώντας συναισθηματικά. Δεν ήταν ένας απλός καβγάς ή μια κακή φάση. Ήταν η αίσθηση ότι δύο άνθρωποι που αγαπήθηκαν πολύ είχαν αρχίσει να χάνουν τον δρόμο για να φτάσουν ο ένας στον άλλον.

Και η αλήθεια είναι πως η Κάρολιν έδειχνε να ασφυκτιά. Η ζωή δίπλα σε έναν Κένεντι ήταν σχεδόν αδηφάγα. Η μόνιμη παρακολούθηση, οι κάμερες, η ασταμάτητη προσοχή, το κυνήγι της εικόνας της, όλα αυτά την πίεζαν ασφυκτικά. Φίλοι της περιγράφουν μια γυναίκα πανικοβλημένη από την έκταση της δημοσιότητας, μια γυναίκα που είχε χάσει την ελευθερία της παλιάς της ζωής και πάλευε να προσαρμοστεί σε μια πραγματικότητα που ποτέ δεν σταματούσε να την παρατηρεί. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πόσο ψυχικά εξαντλητικό μπορεί να γίνεται αυτό, ειδικά για έναν άνθρωπο που δεν είχε επιλέξει να ζει ως δημόσιο θέαμα.

Από την άλλη, και ο Τζον κουβαλούσε το δικό του φορτίο. Δεν ήταν μόνο η πίεση του ονόματος Κένεντι, που έτσι κι αλλιώς δεν έφυγε ποτέ από πάνω του. Ήταν και η επαγγελματική αβεβαιότητα, το βάρος του οικογενειακού legacy, η αγωνία για τον ξάδελφό του, αλλά και η επιθυμία του να χτίσει επιτέλους μια πιο σταθερή προσωπική ζωή. Σύμφωνα με μαρτυρίες φίλων, ήθελε παιδιά. Ήθελε οικογένεια. Ήθελε ένα επόμενο βήμα που η Κάρολιν, αντιθέτως, φοβόταν να κάνει υπό το αδιάκοπο βλέμμα των παπαράτσι.

Εκείνο το καλοκαίρι ξεκίνησαν συμβουλευτική γάμου. Κοίταζαν σπίτια για μια δεύτερη κατοικία στο Snedens Landing. Προσπαθούσαν, έστω μέσα στην ένταση, να βρουν έναν νέο τρόπο να σταθούν μαζί. Ήταν μια σχέση σε οριακό σημείο, αλλά ακόμη ζωντανή. Μια σχέση που ίσως βρισκόταν ακριβώς στη φάση όπου μπορούσε είτε να διαλυθεί είτε να ξαναχτιστεί.

Υπήρχαν, μάλιστα, και στιγμές που έδειχναν πως το συναίσθημα ανάμεσά τους δεν είχε χαθεί. Στο δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου τον Μάιο του 1999, ο Τζον εμφανίστηκε περήφανος δίπλα στην Κάρολιν, που φορούσε ένα μαύρο Yohji Yamamoto φόρεμα, αποπνέοντας τη γνωστή της understated κομψότητα. Ήταν μία από εκείνες τις δημόσιες εικόνες που έδειχναν πως, παρά τις δυσκολίες, εξακολουθούσαν να έχουν κοινή παρουσία, κοινό κέντρο βάρους, κοινό συναίσθημα.

Κι όμως, όσο προχωρούσε το καλοκαίρι, τόσο έμοιαζε να πυκνώνει γύρω τους ένα κλίμα εξάντλησης. Ο Τζον συγκινιόταν μιλώντας για τον ξάδελφό του και για το πόσο ήθελε να του αφιερώσει χρόνο πριν πεθάνει. Είχε αρχίσει να σκέφτεται και πιο σοβαρά τη θωράκιση της προσωπικής του ζωής, ακόμα και με εξωτερική ασφάλεια, κάτι που μέχρι τότε απέφευγε. Ταυτόχρονα, φέρεται να άνοιγε ξανά μέσα του και η σκέψη της πολιτικής, σαν να προσπαθούσε να επαναπροσδιορίσει το μέλλον του σε πολλά επίπεδα μαζί.

Η Κάρολιν, από την πλευρά της, βρισκόταν κι εκείνη σε ένα ψυχικό μεταίχμιο. Όσοι την ήξεραν μιλούν για μια γυναίκα με αποφασιστικότητα, χαρακτήρα και ισχυρή προσωπικότητα, αλλά και για κάποιον που είχε αρχίσει να νιώθει εγκλωβισμένος μέσα στην ίδια του την εικόνα. Ίσως τελικά αυτό να ήταν και το πιο τραγικό σε αυτούς τους δύο: ότι ο κόσμος έβλεπε σε αυτούς έναν μύθο, ενώ εκείνοι ζούσαν κάτι πολύ πιο γήινο, πολύ πιο εύθραυστο, πολύ πιο δύσκολο.

Λίγο πριν από το τέλος, υπήρχαν ακόμη σημάδια προσπάθειας. Παρά τις εντάσεις, η Κάρολιν αποφάσισε τελικά να τον συνοδεύσει στον γάμο της Ρόρι Κένεντι. Ο Τζον πάλευε παράλληλα να σώσει το George, συζητώντας ακόμη και τη μετατροπή του σε διαδικτυακό περιοδικό, κάτι αρκετά μπροστά για την εποχή. Σύμφωνα με ανθρώπους του περιβάλλοντός του, δεν είχε παραδοθεί. Δεν ήταν άνθρωπος που τα παρατούσε εύκολα. Κι αυτό δίνει στο τελευταίο εκείνο ταξίδι ακόμη πιο βαριά συναισθηματική φόρτιση.

Το βράδυ της 16ης Ιουλίου 1999, ο Τζον απογειώθηκε με το μικρό αεροσκάφος έχοντας μαζί του την Κάρολιν και την αδελφή της, Λόρεν. Λίγες ώρες αργότερα, η αγωνία είχε ήδη αρχίσει να μετατρέπεται σε πανικό. Και την επόμενη μέρα, όταν τα πρώτα συντρίμμια και προσωπικά αντικείμενα άρχισαν να ξεβράζονται στην ακτή, η ιστορία είχε πια τελειώσει με τον πιο βίαιο και αμετάκλητο τρόπο.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, αυτό που εξακολουθεί να στοιχειώνει όσους τους θυμούνται δεν είναι μόνο η τραγωδία του τέλους, αλλά το βάρος του ανολοκλήρωτου. Η αίσθηση ότι ίσως να τα κατάφερναν. Ότι ίσως να έβγαιναν από εκείνο το καλοκαίρι πιο ώριμοι, πιο συνειδητοποιημένοι, ίσως και πιο δεμένοι. Ότι η αγάπη τους, παρ’ όλες τις ρωγμές, μπορεί τελικά να είχε χώρο να επιβιώσει.

Ίσως γι’ αυτό το ενδιαφέρον γύρω από τον JFK Jr. και την Κάρολιν Μπεσέτ δεν σβήνει ποτέ πραγματικά. Όχι μόνο επειδή υπήρξαν όμορφοι, στιλάτοι, διάσημοι και αδιανόητα φωτογενείς, αλλά επειδή πίσω από τον μύθο υπήρχε κάτι πολύ αναγνωρίσιμο: δύο άνθρωποι που αγαπήθηκαν, δυσκολεύτηκαν, πληγώθηκαν, προσπάθησαν και δεν πρόλαβαν να δουν αν η ιστορία τους θα έβρισκε τελικά λύτρωση.