Πώς συμπεριφέρονται τα άτομα τρίτης ηλικίας όταν καψουρεύονται;

Υπάρχει ένα τραγούδι που λέει στους στίχους του «η αγάπη έρχεται στο τέλος» και με αφορμή αυτό το τραγούδι με πιο μεταφορική σημασία, θα μιλήσω για τον έρωτα και την αγάπη που έρχεται όταν ο άνθρωπος είναι σε πλήρη ωριμότητα και βαδίζει προς την τρίτη ηλικία. Αλήθεια, πώς συμπεριφέρονται τα ΚΑΠΗ, που λέμε χαριτολογώντας όταν αναφερόμαστε στα άτομα τρίτης ηλικίας, όταν καψουρεύονται; Και τελικά μπορούν να βιώσουν την αληθινή αγάπη αν και βρίσκονται σε τόσο μεγάλη ηλικία και οδεύουν προς το τέλος;

Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που υπάρχει παντού και είναι αστείρευτος. Συνεπώς, μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και στους χώρους απασχόλησης της τρίτης ηλικίας, κοινώς στα ΚΑΠΗ. Μόνο που τότε βιώνεται ως ανάγκη για αποφυγή της μοναξιάς, ως συντροφικότητα μία βόλτα αλά μπρατσέτα και πολύωρες συζητήσεις. Άνθρωποι που είναι χήροι/ες, έχουν κάνει γάμους, έχουν αποκτήσει παιδιά και εγγόνια, αλλά νιώθουν αφόρητη μοναξιά και βρίσκουν το χαμόγελο και τη διάθεση για ζωή ξανά γνωρίζοντας ένα άλλο πρόσωπο κοντά στην ηλικία τους. Πολλές φορές όμως, η επιθυμία ενός ηλικιωμένου ατόμου να ερωτευτεί και να μοιραστεί την καθημερινότητά του, αντιμετωπίζεται αρνητικά και από τους οικείους του αλλά και από τον κοινωνικό περίγυρο. Σίγουρα, η δημιουργία απογόνων, καθώς και η σ3ξουαλική ικανοποίηση δεν είναι στις βλέψεις τους. Οι περισσότεροι όμως που ακούνε για τέτοιες περιπτώσεις συντροφικότητας, νιώθουν αποστροφή για το θέμα και θεωρούν ότι οι γέροι άνθρωποι ξεμωραίνονται. Ωστόσο, γιατί ο έρωτας στην τρίτη ηλικία να είναι κάτι κατακριτέο;

Όσο μεγαλώνει ένα άτομο, τόσες περισσότερες αλλαγές έχει να αντιμετωπίσει στο σώμα του κυρίως αλλά και στην ψυχή. Ο χρόνος είναι αδυσώπητος μαζί τους και η φθορά εμφανής. Σωματική κούραση, προβλήματα υγείας, ο φόβος και η ανασφάλεια απέναντι στον θάνατο, η απομόνωση συχνά από τα μέλη της οικογένειάς του είναι μερικά ζητήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά. Κάθε μέρα που περνάει, βιώνεται ως μία μέρα πιο κοντά στο αναπόφευκτο τέλος. Έτσι λοιπόν, μπορεί να δημιουργηθεί η επιθυμία στους ίδιους να αισθανθούν επιθυμητοί και άξιοι να αγαπηθούν και να ερωτευθούν.  Ταυτόχρονα, αναζητούν τη συντροφιά, την παρέα και την ενασχόληση με όμορφες δραστηριότητες που θα τους κρατούν σε σωματική και πνευματική εγρήγορση και θα νιώθουν ότι δεν έχουν παραιτηθεί από τη ζωή και δεν έχουν βγει εκτός παιχνιδιού.

Ο έρωτας δεν πρέπει να αφορά ηλικίες, ούτε και να περιορίζεται σε καλούπια. Και ο ηλικιωμένος άνθρωπος ίσως να μην αποζητά την έκφραση της σ3ξουαλικότητας αλλά την αγάπη, την καλή κουβέντα και το ενδιαφέρον. Ο έρωτας και η αγάπη είναι και δώρα που αν διαχειριστούν με προσοχή από τον ηλικιωμένο άνθρωπο, μπορεί να τον ωφελήσουν τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Και λέω με προσοχή, γιατί πάντα ελλοχεύον κίνδυνοι. Στην προσπάθεια τους τα άτομα αυτά να νιώσουν αποδεκτά και ποθητά από άλλους/ες, γίνονται πολύ δοτικά και ίσως υπάρξει ένας μεγάλος κίνδυνος εξαπάτησης. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που τους πλησιάζουν όχι για να μοιραστούν κοινό χρόνο, συζητήσεις και μία όμορφη καθημερινότητα, αλλά για να τους εκμεταλλευτούν οικονομικά, ειδικά αν γνωρίζουν εξαρχής ότι τα συγκεκριμένα ηλικιωμένα άτομα έχουν περιουσία. Μόνο αν είναι απόλυτα σίγουρος/η για τα συναισθήματα και το ποιόν του άλλου ατόμου και περάσει ένα χρονικό διάστημα γνωριμίας, να αρχίσει να μοιράζεται προσωπικές πληροφορίες. Αλλιώς, στην περίπτωση της εκμετάλλευσης, το ηλικιωμένο άτομο πληγώνεται και νιώθει ακόμα πιο μόνο. Ο οικογενειακός και κοινωνικός περίγυρος επίσης, καλό θα ήταν να μην έχει αρνητική στάση. Εξάλλου, γιατί να μη θέλουν ο δικός του άνθρωπος να είναι χαρούμενος και να ξανανιώσει; Να έχει έναν λόγο να χαμογελά και μία ασχολία κατά τη διάρκεια της μοναχικής του μέρας;

Τελικά, ο έρωτας στα ΚΑΠΗ μας θυμίζει κάτι απλό και συνάμα τόσο όμορφο, ότι όσο και να μεγαλώνουμε, ποτέ δε θα πάψουμε να χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Και αυτό είναι, η πιο όμορφη, ερωτική και καψούρικη σκέψη απ’ όλες. Ας τον αφήσουμε να υπάρχει λοιπόν!