«Άνθρωποι που συναντάμε στις διακοπές»: Ταινία με αυθεντικούς χαρακτήρες που θα ταυτιστείς

Όταν η ταινία «Άνθρωποι που συναντάμε στις διακοπές» εμφανίστηκε στο Netflix, δεν άργησε να γίνει μία από τις πιο πολυσυζητημένες ρομαντικές ταινίες. Όσοι είχαν ήδη λατρέψει το βιβλίο της Emily Henry ήξεραν ότι έρχεται κάτι ιδιαίτερο, όμως ακόμη και όσοι δεν το είχαν διαβάσει βρήκαν σε αυτή την ιστορία κάτι αληθινό, ζεστό και πολύ ανθρώπινο.

Η επιτυχία της ταινίας δεν οφείλεται μόνο στη ρομαντική της πλοκή ή στα υπέροχα τοπία, αλλά κυρίως στους χαρακτήρες της και ειδικά στην Πόπι. Η Πόπι δεν είναι η κλασική ρομαντική πρωταγωνίστρια. Δεν είναι τέλεια, δεν έχει τη ζωή της τακτοποιημένη και δεν προσπαθεί να δείξει κάτι που δεν είναι. Είναι αυθόρμητη, αστεία, λίγο χαοτική και γεμάτη ενέργεια. Λατρεύει τα ταξίδια, τις μικρές στιγμές και τις μεγάλες συζητήσεις κάτω από τα αστέρια. Ακριβώς γι’ αυτό αγαπήθηκε τόσο πολύ από τις γυναίκες, γιατί μοιάζει αληθινή. Δεν προσποιείται την ιδανική, είναι ευάλωτη, κάνει λάθη, φοβάται, αλλά συνεχίζει να ψάχνει τη χαρά-πόσο cute by the way…

Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες επίσης είναι ο Άλεξ, ο πρωταγωνιστής (and very hot), που ξεχωρίζει για την εσωτερική του δύναμη αλλά και την ευαισθησία του. Αυτό που κάνει τον Άλεξ διαφορετικό είναι ότι δεν φοβάται να δείξει πώς νιώθει, αλλά ταυτόχρονα προσπαθεί να μένει προσγειωμένος. Δεν είναι ο «τέλειος» ρομαντικός ήρωας· είναι άνθρωπος με αμφιβολίες, φόβους και όρια. Συχνά κρύβει τα συναισθήματά του για να μη πληγώσει τους άλλους ή για να μη χαλάσει τις σχέσεις του, κάτι που τον κάνει ακόμα πιο ανθρώπινο.

Με την πάροδο της ιστορίας, βλέπουμε πως ο Άλεξ ωριμάζει συναισθηματικά. Μαθαίνει να εκφράζεται πιο ανοιχτά, να παραδέχεται τι θέλει και τι φοβάται. Δεν είναι πια κλειστός και απόμακρος, αλλά πιο «απτός» – πιο κοντά στους άλλους, πιο αληθινός. Αυτό τον βοηθά να δημιουργεί βαθύτερους δεσμούς και να κατανοεί καλύτερα τον εαυτό του.
Παράλληλα, παραμένει πρακτικός και σταθερός. Σκέφτεται λογικά, δεν αφήνεται μόνο στο συναίσθημα. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη λογική και την καρδιά είναι το στοιχείο που τον κάνει ξεχωριστό. Ο Άλεξ δεν αλλάζει απότομα· αλλάζει σταδιακά, όπως ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή, γι’αυτό και ταυτίζονται τόσο πολύ οι αναγνώστες του βιβλίου,αλλά και όσοι είδαν την ταινία μαζί του. Τελικά, ο Άλεξ μάς δείχνει ότι το να είσαι ευαίσθητος δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη. Και ότι όταν συνδυάζουμε το συναίσθημα με τον ρεαλισμό, μπορούμε να ζήσουμε πιο αληθινές σχέσεις.

Η σχέση της Πόπι με τον Άλεξ δεν βασίζεται μόνο στον έρωτα αλλά ξεκινά ως φιλία γεμάτη αστεία, σιωπές, καλοκαιρινές αναμνήσεις και ταξίδια. Κάθε χρόνο, ένα ταξίδι και κάθε χρόνο ένα κομμάτι της καρδιάς τους έρχεται πιο κοντά. Αυτό είναι που κάνει την ιστορία τόσο ξεχωριστή, γιατί δεν μιλά για τον κεραυνοβόλο έρωτα αλλά για εκείνον που μεγαλώνει αργά μέσα από εμπιστοσύνη και κοινές στιγμές. Μας άγγιξε τόσο γιατί μας θυμίζει ότι η αγάπη μπορεί να κρύβεται εκεί που δεν την περιμένουμε, γιατί όλοι έχουμε έναν άνθρωπο που κάποτε ήταν απλώς φίλος και γιατί η Πόπι μας δείχνει ότι δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειες για να είμαστε αγαπητές. Σε έναν κόσμο που συχνά πιέζει τις γυναίκες να είναι κάτι συγκεκριμένο, η Πόπι έρχεται να πει ότι είμαστε αρκετές όπως είμαστε.
Εν κατακλείδι, η ταινία  «Άνθρωποι που συναντάμε στις διακοπές» δεν είναι απλώς μια ρομαντική ταινία, αλλά ένα ταξίδι καρδιάς και μια υπενθύμιση για το πόσο σημαντικοί είναι οι άνθρωποι που συναντάμε στη ζωή μας. Και κάπως έτσι, η Πόπι έγινε η φίλη που όλες θα θέλαμε να έχουμε ή ίσως λίγο η φίλη που ήδη είμαστε και ο Άλεξ εκείνος ο φίλος που είναι η ήρεμη δύναμη της παρέας….Εσύ ταυτίστηκες;