Παπανώτας – Βουλγαρακη – Τσιμτσιλή σημειωσατε Χ;
Δε νομίζω. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Παπανώτας σχολίασε την απόφαση της Βουλγαράκη να παραιτηθεί από την εργασία της και να ακολουθήσει τον αγαπημένο της στην Πορτογαλία και μάλιστα όχι απλά σχολίασε, υπέβαλλε κι εναλλακτικές προτάσεις καθώς απ’ όσο φαίνεται ήταν κάθετα αντίθετος με τα σχέδια του ζευγαριού (ποιος τον ρώτησε είναι άλλο ζήτημα). Συγκεκριμένα, το πήγε κι ένα επίεδο πιο πέρα, αφού είπε ότι ο Ιωαννίδης μπορεί να πάρει μια οικιακή βοηθό για τις δουλειές του σπιτιού και να τσιλιμπουρδίσει εκεί στα ξένα, αφού οι Πορτογαλέζες είναι και ωραίες γυναίκες.
Όλα τα σκέφτηκε και τα μοιράστηκε απλόχερα με το τηλεοπτικό κοινό. Η υπόλοιπη μέρα κύλησε με αναλύσεις επί αναλύσεων τόσο τηλεοπτικά όσο και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ενημερωτικά σάιτ. Η πλειοψηφία στάθηκε υπέρ της Βουλγαράκη και κατακεραύνωσαν τον Παπανώτα για τα λεγόμενά του. Ποιος δεν τον κατακεραύνωσε…; Η Τσιμτσιλή.
Σήμερα λοιπόν, η Τσιμτσιλή που αν δεν κάνω λάθος ηγείται της εκπομπής θέλησε να πάρει, εκ των υστέρων μια κάπως χλιαρή θέση απέναντι στα γεγονότα λέγοντας:
«Επειδή αυτά είναι ευαίσθητα θεματάκια και στεναχωρήσαμε ένα κορίτσι που δεν έφταιγε σε κάτι, ας μην το συνεχίζουμε κι ας μη δίνουμε τροφή σε άλλους που γεμίζουν την εκπομπή τους με περιεχόμενο άλλου τύπου. Ξέρεις, καμιά φορά οι άνθρωποι καταδεικνύουν ένα γεγονός και στην ουσία το τροφοδοτούν περισσότερο από εκείνους που το ξεκίνησαν» στρέφοντας έτσι το ενδιαφέρον και την ευθύνη προς πάσα άλλη κατεύθυνση, πλην όμως του στόχου.
Το ερώτημα όμως είναι άλλο: όταν γίνεται μια τέτοια άστοχη, άβολη, χονδροειδής τοποθέτηση σε δημόσιο λόγο κι αν τη στιγμή που γίνεται και την επόμενη μέρα το αφήνουμε να “πέσει κάτω”, αυτό που μας κατατάσσει; Πώς μας χαρακτηρίζει; Μπορεί off κάμερα το ζήτημα να επιλύθηκε, κανείς μας δεν ήταν μπροστά άρα δε μπορούμε να γνωρίζουμε, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Δεν αναφερόμαστε σε παιδιά σχολικής ηλικίας που όταν κάνουν μια αταξία, τα πάνε στο διευθυντή να απολογηθούν και να λάβουν επίπληξη ή και τιμωρία. Μιλάμε για τηλεόραση και δημόσιο λόγο, για ενήλικες ανθρώπους που ασχολούνται με την επικαιρότητα και άρα έχουν δει και ακούσει για τις περιπτώσεις που μια γυναίκα βρίσκεται στο στόχαστρο και βάλλεται εξαιτίας των πατριαρχικών κοινωνικών προκαταλήψεων. Επομένως, είναι λίαν επιεικώς απαράδεκτο να προβάλλονται τέτοιες εικόνες και να βλέπουμε την υπεύθυνη προγράμματος να μην παίρνει σαφή και ξεκάθαρη θέση τι στιγμή που συμβαίνει. Πόσω δε μάλλον 24 ώρες μετά.
Το ημερολόγιο γράφει 2026 κι ακόμα ασχολούμαστε με απαρχαιωμένες, βαθιά προσβλητικές και κακόβουλες τοποθετήσεις με προκλητικότατο τρόπο ούτως ώστε να μπορέσει να κινηθεί η τηλεοπτική βιομηχανία πρωινής και μεσημεριανής ζώνης.
Και το μήνυμα στο τέλος της ημέρας; Μπορεί κάποιος να σχολιάσει (βλέπε Μουτίδου) έναν προσβλητικό και σεξιστικό λόγο, αλλά δε φταίει το ίδιο, όσο η πηγή του λόγου αυτού. Δε φταίει που τον εκθέτει και το αναπαράγει με σκοπό να το διευκρινίσει και να ζητήσει ευθύνες από τον πομπό της προβληματικής αυτής δήλωσης. Μην τρελαθούμε κι εντελώς.
Καλημέρα είπαμε; Καλημέρα και περαστικά μας.
Συντάκτης: Σοφία Τρέπα
