“Storm” από GENER8ION και Γαβρά: Ένα καλοκουρδισμένο σύστημα βiας σε 7 λεπτά

Διανύουμε μια εποχή που η εικόνα κυριαρχεί, αλλά παράλληλα δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε για πολλή ώρα ένα ολιγόλεπτο βίντεο. Στη μουσική βιομηχανία το ένα χιτ διαδέχεται το άλλο, τα βιντεοκλίπ όμως γίνονται πλέον διεκπεραιωτικά, αφού κανείς δεν αφιερώνει χρόνο για να τα δει. Το “Storm” ένα βιντεοκλίπ διάρκειας 7 λεπτών παρακαλώ, σε σκηνοθεσία του ελληνικής καταγωγής Ρομέν Γαβράς ήρθε για να μας διαψεύσει. Το “Storm” των GENER8ION με τον Σουηδό ράπερ Yung Lean έχει μόλις κυκλοφορήσει και κατάφερε να γίνει viral μέσα σε λίγες ώρες, για την δυνατή ιστορία που βασίζεται στην ωμή πραγματικότητα. Ο Γαβράς κατάφερε να μεταφέρει την δυστοπική πραγματικότητα των εφήβων του σήμερα. Βiα, επιθετικότητα, ιεραρχία, έλεγχος και ένα περιβάλλον χωρίς επίβλεψη από ενήλικες.

Μεταφερόμαστε λοιπόν σε ένα σχολείο στο Λίντς το 2034. Αγόρια με σχολική ενδυμασία κινούνται στους διαδρόμους του σχολείου σε ένα περιβάλλον που η βiα είναι καθημερινότητα. Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσεις φαίνεται να είναι η επιβολή. Σε μια σκηνή προς το τέλος όλοι οι μαθητές συγκεντρώνονται στα σκαλιά στην είσοδο του σχολείου σαν να βγάζουν την τελευταία αναμνηστική φωτογραφία της χρονιάς. Στο κέντρο βρίσκεται ο Lean, που στέκει ψυχρός έχοντας μια επιθετικότητα στο βλέμμα του. Οι υπόλοιποι συγχρονίζονται κάνοντας απόλυτα ευθυγραμμισμένες κινήσεις. Ο συμβολισμός πίσω από τη συγκεκριμένη χορογραφία είναι ότι οι μαθητές είναι μέρος ενός πολύ καλά κουρδισμένου συστήματος, το οποίο επιβάλλει όλοι να είναι μια μάζα. Η αισθητική δεν είναι αυτό που λέμε η «τέλεια» εικόνα που έχουμε συνηθίσει. Άλλωστε δεν είναι και αυτός ο σκοπός. Μοιάζει περισσότερο με φιλμ εποχής και ο θεατής νιώθει ότι παρακολουθεί μια ταινία μικρού μήκους. Μπορεί η διάρκεια να είναι μεγάλη, όμως σε κρατάει μέχρι το τέλος.

Το βίντεοκλιπ απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Οι εικόνες -δυστυχώς- είναι γνώριμες, αφού καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από αντίστοιχα περιστατικά βiας στο σχολείο. Σκοπός του Γαβρά δεν είναι να προωθήσει τη βiα μεταξύ των εφήβων. Ο στόχος είναι βαθύτερος. Παρουσιάζεται λοιπόν ο τρόπος που λειτουργεί ένα σύστημα που βασίζεται στην επιθετικότητα. Για να επιβιώσεις πρέπει να συγχρονιστείς μαζί του, με το οποιοδήποτε κόστος. Είναι μια  προσπάθεια επιβολής του  φαινομενικά ισχυρότερου στους υπόλοιπους. Ο χορός στο τέλος ίσως είναι μια προσπάθεια του σκηνοθέτη να μας ψιθυρίσει ότι πίσω από όλη αυτή τη βiα τελικά υπάρχει μια ανεπεξέργαστη ορμή που οδηγεί τους εφήβους να κάνουν ριψοκίνδυνα πράγματα.

Μήπως τελικά αυτή η ανεπεξέργαστη ορμή είναι ο τρόπος των παιδιών να εκφράσουν ότι τελικά χρειάζονται καθοδήγηση;

Ο Ρομέν Γαβράς έχει κάνει μια σπουδαία προσπάθεια στο βιντεοκλίπ, η οποία μοιάζει βγαλμένη από κινηματογραφικό φακό.

Ευχή μας να δημιουργούνται ακόμη περισσότερα διαμαντάκια σαν αυτό.