Θα δίνω πάντα έμφαση στη σιωπή σου.
Και όχι στις λέξεις σου.
Στον τρόπο που κοιτάς.
Στον τρόπο που χαμογελάς.
Στον τρόπο που τα δάχτυλά σου μπλέκονται με τα δικά μου, με αυτή την απλή βεβαιότητα πως ανήκουμε ο ένας στον άλλον.
Και οι λέξεις θα μείνουν πια να αιωρούνται στον αέρα.
Θα μοιάζουν πια αχρείαστες.
Θα μικραίνουν και δε θα παίρνουν χώρο.
Το άγγιγμά σου όμως, το βλέμμα σου, το χαμόγελό σου, θα γεμίζουν όλο το δωμάτιο.
Συντάκτης: Κωνσταντίνα Ελπιδοφόρου
