Υπάρχουν άνθρωποι που δε σε επιθυμούν όταν νιώθουν πως είναι κοντά σου. Σε επιθυμούν όταν νιώθουν ότι απομακρύνεσαι. Όταν σταματάς να είσαι δεδομένος. Όταν αρχίζεις να μαζεύεις τον εαυτό σου. Εκεί, ξαφνικά, εμφανίζεται η επιθυμία τους — έντονη, επείγουσα, σχεδόν πανικοβλημένη.
Αυτό δεν είναι τυχαίο και σπάνια έχει να κάνει με έρωτα.
Για πολλούς, η επιθυμία δε γεννιέται από τη σύνδεση αλλά από την απειλή απώλειας. Δεν ανάβουν όταν υπάρχει ασφάλεια, αλλά όταν ενεργοποιείται ο φόβος. Όταν το σώμα μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού. Εκεί, το σεξ λειτουργεί σαν εργαλείο επαναφοράς ελέγχου. Σε ψυχολογικό επίπεδο, μιλάμε συχνά για ανθρώπους με ανασφαλή ή αποφευκτικό δεσμό. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι η σταθερή οικειότητα τους αγχώνει. Η συναισθηματική εγγύτητα τους φέρνει αντιμέτωπους με ευαλωτότητα, ευθύνη, δέσμευση. Όλα όσα δεν ξέρουν να διαχειριστούν.
Όταν όμως νιώσουν ότι χάνουν τον άλλον, κάτι αλλάζει. Το νευρικό σύστημα μπαίνει σε panic mode. Η απώλεια γίνεται πιο τρομακτική από την εγγύτητα. Και εκεί εμφανίζεται η επιθυμία — όχι ως πόθος, αλλά ως αντίδραση φόβου. Το σεξ, σε αυτές τις στιγμές, δε μεταφράζεται ως «σε θέλω». Μεταφράζεται ως «μην φύγεις». Και γι’ αυτό είναι συχνά τόσο έντονο. Γιατί δεν πηγάζει από χαλαρή επιθυμία, αλλά από ένταση, άγχος, ανάγκη. Το σώμα τους μπερδεύει τον φόβο με τη διέγερση. Η αδρεναλίνη ντύνεται πάθος. Το άγχος μεταφράζεται σε σεξουαλική εγρήγορση. Και εσύ το βιώνεις σαν «ξαφνικά με θέλει».
Υπάρχει και ένα δεύτερο, πιο ύπουλο επίπεδο: η επιβεβαίωση. Για κάποιους ανθρώπους, το σεξ δεν είναι τρόπος σύνδεσης αλλά απόδειξη αξίας. Αν κοιμηθείς μαζί τους τη στιγμή που απομακρύνεσαι, σημαίνει ότι ακόμα τους διαλέγεις. Ότι ακόμα έχουν δύναμη πάνω σου. Ότι δεν έχασαν.
Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το σ#ξ εμφανίζεται πάντα στο ίδιο timing:
– όταν βάζεις όρια
– όταν κουράζεσαι
– όταν αρχίζεις να φεύγεις συναισθηματικά
Και εξαφανίζεται μόλις επιστρέψει η ισορροπία. Γιατί το αντικείμενο του πόθου δεν είσαι εσύ. Είναι η απώλειά σου. Εδώ γίνεται το πιο επικίνδυνο μπέρδεμα: εσύ μπορεί να το ερμηνεύσεις ως αλλαγή. Να πιστέψεις ότι «τώρα κατάλαβε». Ότι «τώρα με θέλει». Ότι «κάτι ξύπνησε». Αλλά αν παρατηρήσεις το μοτίβο, θα δεις ότι δεν αλλάζει ποτέ πραγματικά. Απλώς επαναλαμβάνεται.
Απομάκρυνση → πανικός → σεξ → προσωρινή ένωση → ξανά απόσταση.
Αυτός ο κύκλος είναι εθιστικός. Για εκείνον, γιατί δεν χρειάζεται να δεθεί ουσιαστικά. Για εσένα, γιατί παίρνεις δόσεις επιθυμίας μόνο όταν είσαι έτοιμος να χαθείς. Και έτσι μαθαίνεις — χωρίς να το καταλάβεις — ότι για να είσαι ποθητός, πρέπει να φεύγεις. Όταν κάποιος σε θέλει μόνο όταν απομακρύνεσαι, δεν σε επιθυμεί ως πρόσωπο. Επιθυμεί το κενό που αφήνεις. Και προσπαθεί να το κλείσει, όχι να σε συναντήσει.
Το σ#ξ που γεννιέται από φόβο δεν χτίζει οικειότητα. Χτίζει εξάρτηση. Και η εξάρτηση μπορεί να μοιάζει πολύ με πάθος, αλλά δεν είναι. Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι «γιατί με θέλει μόνο τότε». Είναι: θέλω να είμαι ποθητός μόνο όταν φεύγω;
