Υπάρχουν τηλεοπτικές παραγωγές που απλώς αφηγούνται μια ιστορία και άλλες που προσπαθούν να χτίσουν έναν ολόκληρο κόσμο γύρω της. Οι «Αθώοι», η νέα δραματική σειρά εποχής εμπνευσμένη από τον «Κατάδικο» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, φαίνεται να ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, επενδύοντας σε μια προσέγγιση που δίνει έμφαση όχι μόνο στην αφήγηση αλλά και στη βιωματική αναπαράσταση μιας άλλης εποχής. Η κλίμακα της παραγωγής αποτυπώνεται ήδη στα στοιχεία της προετοιμασίας: για τη δημιουργία των 16 επεισοδίων χρειάστηκαν περίπου 170 ημέρες γυρισμάτων, με τις περισσότερες να πραγματοποιούνται σε εξωτερικούς χώρους. Η επιλογή αυτή δεν αποτελεί απλώς τεχνική λεπτομέρεια αλλά φανερώνει μια συνειδητή αναζήτηση αυθεντικότητας και την επιθυμία να αναπνεύσει η εικόνα μέσα στο φυσικό τοπίο και όχι να περιοριστεί σε ελεγχόμενα τηλεοπτικά στούντιο.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η κατασκευή ενός ολόκληρου χωριού-σκηνικού, αποτέλεσμα μηνών σχεδιασμού και εργασίας. αξιοποιώντας το φυσικό περιβάλλον ως ενεργό αφηγηματικό στοιχείο. Παράλληλα, περίπου 90 ηθοποιοί και εκατοντάδες κομπάρσοι συμμετείχαν στη διαδικασία, ενώ ορισμένες σκηνές απαιτούσαν έως και 15–20 ώρες γυρισμάτων, αποκαλύπτοντας τον απαιτητικό ρυθμό πίσω από την τελική εικόνα που φτάνει στον θεατή. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην ενδυματολογική και πολιτισμική λεπτομέρεια. Δημιουργήθηκαν περισσότερα από 1.000 κοστούμια, όχι μόνο για ιστορική ακρίβεια αλλά και ως μέσο αφηγηματικής διαφοροποίησης, καθώς τα ρούχα λειτουργούν ως δείκτες κοινωνικής θέσης, ψυχολογίας και εξέλιξης χαρακτήρων. Παράλληλα, οι ηθοποιοί εκπαιδεύτηκαν σε συγκεκριμένες γλωσσικές διαλέκτους και πρακτικές δεξιότητες, ενισχύοντας την αίσθηση ενός κόσμου που δεν αναπαρίσταται απλώς, αλλά βιώνεται στην πραγματικότητα.
Αξίζει επίσης να σταθούμε για λίγο σε κάτι ευρύτερο σαν έννοια: γιατί εξακολουθούν να μας γοητεύουν οι σειρές εποχής; Ίσως επειδή λειτουργούν σαν ασφαλείς χρονικές αποστάσεις μέσα στις οποίες μπορούμε να ξανασκεφτούμε το παρόν. Μας επιτρέπουν να δούμε κοινωνικές δομές, συγκρούσεις και συναισθήματα απογυμνωμένα από τη σύγχρονη ταχύτητα και να παρατηρήσουμε τον άνθρωπο μέσα σε άλλες συνθήκες, διατηρώντας ωστόσο τις οικείες μας αγωνίες. Υπάρχει επίσης η αισθητική απόλαυση: τα κοστούμια, τα τοπία, οι ρυθμοί μιας ζωής που μοιάζει πιο απτή, σχεδόν χειροποίητη. Και τελικά, ίσως η μεγαλύτερη γοητεία να βρίσκεται στη δυνατότητα να ταξιδεύουμε χωρίς να μετακινούμαστε, αλλά και βιώνουμε την ιστορία με έναν πιο ευχάριστο τρόπο, μέσα από τη μυθοπλασία.
Σε μια εποχή γρήγορης κατανάλωσης εικόνων, παραγωγές τέτοιου μεγέθους μας θυμίζουν ότι η τηλεόραση μπορεί ακόμη να λειτουργήσει ως χώρος δημιουργίας και όχι μόνο ως μέσο μετάδοσης. Οι «Αθώοι» δεν αποτελούν απλώς άλλη μια σειρά εποχής, αλλά ένα παράδειγμα του πώς η αφήγηση, η έρευνα και η λεπτομέρεια μπορούν να συνυπάρξουν, προσκαλώντας τον θεατή να μείνει για λίγο παραπάνω μέσα στον φανταστικό κόσμο που του προσφέρεται.
Συντάκτης: Σταματούλα Ψυχιά
