Για όλους εμάς η μουσική είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Εκεί καταφεύγουμε όταν θέλουμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, να κλάψουμε, να διατυμπανίσουμε τη χαρά μας ή να συνδέσουμε ένα μέρος ή μια στιγμή της ζωής μας με κάποιο τραγούδι. Και φυσικά όλοι μας έχουμε ένα τέτοιο τραγούδι στο μυαλό μας. Υπάρχουν όμως και κάποια τραγούδια που δεν ακούγονται απλώς συναισθηματικά, αλλά κουβαλούν και τα ίδια μια συναισθηματική ιστορία, ελληνικά και ξένα. Πίσω από τις υπέροχες μελωδίες κρύβονται ιστορίες που τις περισσότερες φορές περνούν απαρατήρητες. Και σίγουρα όταν μαθαίνουμε την ιστορία, τότε αυτά τα τραγούδια έχουν άλλη αξία για εμάς. Επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε κάποια από αυτά.
«Fix You» – Coldplay
Ο Κρις Μάρτιν έγραψε αυτό το τραγούδι για την Γκουίνεθ Πάλτροου μετά τον θάνατο του πατέρα της. Το τραγούδι μιλάει για την αδυναμία να θεραπεύσεις κάποιον που αγαπάς και την αποτυχία. Η αισιοδοξία είναι κάτι παροδικό και η παρηγοριά δεν είναι πάντα η λύση που θεραπεύει τον πόνο. Η αγάπη δεν έχει τη δύναμη να τα θεραπεύει πάντα όλα. Ένα τραγούδι που ακόμη αντέχει στον χρόνο.
«Tears in Heaven» – Έρικ Κλάπτον
Το τραγούδι γράφτηκε με αφορμή τον τετράχρονο γιο του Έρικ Κλάπτον, Κόνορ, που πέθανε σε τραγικό ατύχημα, αφού έπεσε από το παράθυρο ενός διαμερίσματος στη Νέα Υόρκη. Κάθε στίχος και ένα ερώτημα που δεν περίμενε ποτέ απάντηση. Ο πόνος της μουσικής αφόρητος, όπως ξετυλίγεται η μελωδία. Ο Έρικ Κλάπτον είχε δηλώσει πως το τραγούδι τον βοήθησε να αντέξει τη θλίψη. Πόσοι από εμάς καταλάβαμε πως ένας πατέρας επεξεργάζεται τον θάνατο του γιου του μέσα από τους στίχους;
«Αλληλούια» – Λέοναρντ Κοέν
Χιλιοειπωμένο σε διαφορετικές συναισθηματικές μας στιγμές χαράς ή λύπης. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Κοέν σε μια στιγμή απελπισίας. Το τραγούδι είναι γεμάτο εικόνες απώλειας και συναισθηματικής απογοήτευσης. Ένα τραγούδι-θρήνος που κάθε του «αλληλούια» είναι κατάρρευση στην πίστη, στην αγάπη και στην παραίτηση από τη ζωή.
«The River» – Μπρους Σπρίνγκστιν
Το τραγούδι βασίστηκε στη ζωή της αδερφής του Μπρους Σπρίνγκστιν και στην απελπισία που είδε στο νεαρό ζευγάρι αυτής και του άντρα της μέσα από μια απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη. Μια απελπισία και όνειρα που φαίνονται να στερεύουν. Σε ένα μέλλον που πίστευαν πως διαλύεται.
«Everybody Hurts» – R.E.M.
Το τραγούδι γράφτηκε ως απάντηση στα αυξανόμενα ποσοστά αυτοκτονιών των νέων. Οι R.E.M. ήθελαν να δημιουργήσουν κάτι παρήγορο, αλλά οι στίχοι αντικατοπτρίζουν την απελπισία. Το τραγούδι γίνεται σανίδα σωτηρίας μέσα από μια μπαλάντα. Η απήχησή του ήταν στο γεγονός πως αναγνώριζε τον πόνο με τρομερή αμεσότητα.
«Wish You Were Here» – Pink Floyd
Το τραγούδι γράφτηκε για τον Syd Barrett, τον πρώην αρχηγό του συγκροτήματος, του οποίου η ψυχική υγεία ήταν επιδεινωμένη. Η απουσία του στοίχειωνε το συγκρότημα ακόμη και όταν ήταν στο τοπ της επιτυχίας τους. Οι στίχοι μιλούν για την απώλεια όταν κάποιος είναι ακόμη ζωντανός. Ο Syd Barrett επισκέφτηκε ξαφνικά το στούντιο κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του τραγουδιού.
«Black» – Έιμι Γουάινχαουζ
Η Έιμι Γουάινχαουζ έγραψε το τραγούδι κατά τη διάρκεια ενός χωρισμού που της προκάλεσε υποτροπή και αναζωπύρωσε τον εθισμό της. Το τραγούδι αναφέρεται στο συναισθηματικό σκοτάδι και στη χρήση ουσιών. Οι στίχοι προμηνύουν τον θάνατό της. Η τραγουδίστρια δίνει μια προειδοποίηση από μια κατάσταση από την οποία δεν μπορούσε να ξεφύγει.
Κάπου εδώ θα κάνω και μια αναφορά σε δύο δικά μου πολύ αγαπημένα ελληνικά τραγούδια.
«Αύγουστος» – Νίκος Παπάζογλου
Το τραγούδι γράφτηκε όταν ο Διονύσης Σαββόπουλος προσκάλεσε τον Νίκο Παπάζογλου στο εξοχικό του στο Πήλιο. Εκεί, μεταξύ των υπόλοιπων προσκεκλημένων, και μια κοπέλα που ερωτεύεται ο Νίκος Παπάζογλου. Οι τύψεις για την οικογένειά του δεν του επιτρέπουν να ζήσει το πάθος και ο ίδιος φεύγει από το Πήλιο για να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη. Στον δρόμο της επιστροφής όλο αυτό που ένιωθε παίρνει σάρκα και οστά μέσα από τους στίχους του και γράφεται ένα από τα ωραιότερα ελληνικά τραγούδια όλων των εποχών: «Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω, κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος, λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ, ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος».
«Δεν κατάφερα» – Αντώνης Ρέμος
Για τη στιχουργό Όλγα Βλαχοπούλου, μια διαδρομή με το τρένο Δράμα – Αθήνα ήταν η αφορμή να γραφτεί αυτό το τραγούδι που μετά από τόσα χρόνια εξακολουθεί ακόμη να συγκινεί. Αιτία ένα ζευγάρι που κάθεται απέναντί της και στη διάρκεια της διαδρομής, μέσα από τους καυγάδες και τις διαφωνίες τους, ξετύλιξαν την ψυχολογία και την πορεία μιας σχέσης: «Να ήξερες μόνο τι περνώ, σ’ αντίθετο ρεύμα προχωρώ, παλεύω να σώσω κάτι, πώς χάθηκε τόση αγάπη, πώς».
«Όνειρο ήτανε» – Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μια ερωτική ιστορία που γεννήθηκε και πέθανε μέσα σε ένα όνειρο. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, σε συνέντευξή του όταν ρωτήθηκε, δήλωσε για αυτό το τραγούδι: «Ένας φίλος μου υπήρξε ερωτευμένος για μεγάλο διάστημα με μια κοπέλα, την οποία έβλεπε μόνο στον ύπνο του. Στον ξύπνιο δεν την είχε συναντήσει ποτέ. Παρ’ όλα αυτά είχαν μια κανονική ερωτική ιστορία, με τα πάνω και τα κάτω, με τις χαρές και τις λύπες. Από καιρό σε καιρό έβλεπα τον φίλο μου και εκείνος μου έλεγε: “Ξέρεις, την ξαναείδα, μου είπε αυτό, εγώ της είπα το άλλο, συνέβη εκείνο, έγινε τούτο”. Μια μέρα, ένα βράδυ μάλλον, ενώ κοιμόταν πάλι, ήρθε ξανά στον ύπνο του η κοπέλα, κλαίγοντας. Αυτή τη φορά του είπε ότι δεν θα την ξανάβλεπε ποτέ ξανά και πράγματι έκτοτε δεν την ξαναείδε. Και απ’ αυτή την ιστορία έγραψα αυτό το τραγούδι».
«Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο, μη ξημερώνεις ουρανέ, άδεια η ψυχή μου, το δωμάτιο άδειο, κι από τ’ όνειρό μου ακούω καθάριο, το λυγμό της να λέει, “Όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε”».
Άγνωστες ιστορίες πίσω από αγαπημένα τραγούδια. Ιστορίες που αν τους δώσουμε λίγη σημασία ίσως τελικά να μοιάζουν με μια δική μου ή δική σου. Και αυτή είναι η μαγεία της μουσικής.
Συντάκτης: Ταρασία Γεωργιάδου
