Παράλογο.
Μ’ έχει τυλίξει ένα εύλογο παράλογο.
Η νέα μου κανονικότητα.
Ένα παράδοξο παράλογο.
Τι κι αν βρέχει,
τι κι αν ξημερώνει,
τι κι αν οι δείκτες στο ρολόι τρέχουν ασταμάτητα.
Το φαγητό άλλαξε γεύση.
Το στρώμα δε με θέλει.
Δε με νοιάζει στη δουλειά αν με περιμένουν,
ούτε αν ο ταχυδρόμος βαράει το κουδούνι.
Παράλογο το παρόν,
το μέλλον, το πριν από το τώρα.
Παράλογο.
Όλα συνεχίζουν σε μια διάσταση
χωρίς εσένα.
Πάει ένας μήνας που έφυγες.
Κι εντάξει, το δέχτηκα το φευγιό σου.
Με το παράλογο τι γίνεται;
Συντάκτης: Αθηνά Τσάνταλη
