Ζούμε σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη φαίνεται να καταλαβαίνει τους πάντες. Την ίδια στιγμή που εσύ αναρωτιέσαι αν είχες δίκιο σε έναν χωρισμό, κάπου αλλού στον κόσμο ο/η πρώην σου κάνει ακριβώς την ίδια ερώτηση και παίρνει την ίδια κατανόηση. Αυτό δημιουργεί μια αστεία αλλά και ενδιαφέρουσα πραγματικότητα: όλοι νιώθουμε δικαιωμένοι, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει μία αντικειμενική αλήθεια.
Η ανάγκη για επιβεβαίωση είναι βαθιά ανθρώπινη. Συχνά δεν αναζητούμε την πραγματική απάντηση, αλλά κάποιον που θα μας ακούσει χωρίς κριτική και θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα. Η τεχνολογία καλύπτει όλο και περισσότερο αυτό το συναισθηματικό κενό, προσφέροντας κατανόηση, αποδοχή και μια αίσθηση ασφάλειας. Όμως η κατανόηση δεν σημαίνει πάντα και δικαίωση.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προκύπτει ένα πιο βαθύ ερώτημα: μήπως τελικά αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο, αλλά να νιώσουμε ότι τα συναισθήματά μας έχουν αξία; Και μήπως η πραγματική ωριμότητα βρίσκεται στο να αποδεχτούμε ότι σε πολλές ιστορίες δεν υπάρχει ένας «κακός», αλλά δύο άνθρωποι που απλώς προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο που μπορούν;
Συντάκτης: Άννα Στρατηγού
