Υπάρχουν εκείνοι οι άνθρωποι που τους βλέπεις, τους γνωρίζεις, τους μιλάς και λες «Ναι, εδώ είμαστε, 100%». Είναι εκείνο το type που έχεις στο μυαλό σου, που θεωρείς ότι είναι ιδανικό, ό,τι έχεις συζητήσει στην παρέα ότι ψάχνεις, με τα κουτάκια που έχεις βάλει στο μυαλό σου για το πώς φαντάζει ο ιδανικός σύντροφος. Και μετά… υπάρχουν και οι άλλοι.
Εκείνοι που απλά σου κάνουν το κλικ, μία συγκεκριμένη στιγμή της ζωής σου. Είναι εκείνοι που, αν σε ρωτούσαν 3 μήνες πριν, θα έλεγες «Με αυτόν/η ούτε καν, είσαι σοβαρός;». Δεν είναι το στυλ σου, δεν ανταποκρίνεται στο type που έχεις στο μυαλό σου, δεν καθρεπτίζει σε τίποτα τα πιστεύω και τις απόψεις σου και δεν ταιριάζει καν με το timing της δικής σου ζωής. Και κάπως έτσι, αυτό το άτομο το γνωρίζεις, μπαίνει στη ζωή σου και ξεκινά κάτι χαλαρό. Είτε γιατί οι συγκυρίες δεν επιτρέπουν το κάτι παραπάνω, είτε γιατί δεν είστε για κάτι παραπάνω ή έστω αυτό νομίζεις. Ένα «s#x buddy», όπως θα το έλεγε κανείς με ειλικρίνεια σε αυτή την εποχή.
Και κάπου εκεί, που τα πράγματα είναι χαλαρά, ξεκάθαρα και απλά, αρχίζει να συμβαίνει κάτι παράξενο. Ο άνθρωπος που δεν κάνει τικ ούτε στα 3 από τα δέκα κουτάκια σου, ο άνθρωπος που δε θα ήταν ποτέ στη λίστα των ιδανικών συντρόφων σου, ξαφνικά αρχίζει να είναι ένα άτομο που σε κάνει να νιώθεις ο εαυτός σου σε ένα επίπεδο που δεν περίμενες. Δε χρειάζεται να προσπαθείς, δε σε ενδιαφέρει να εντυπωσιάσεις, δεν σκέφτεσαι να πεις κάτι για να φανείς πιο έξυπνος/η ή πιο ενδιαφέρον άτομο ή πιο «σωστός/ή». Είσαι απλώς… εσύ. Και αυτό είναι αρκετά απελευθερωτικό.
Γιατί όταν ξεκινάς κάτι χωρίς προσδοκίες, χωρίς να περιμένεις κάτι, χωρίς καν να θέλεις εσύ ο ίδιος να καταλήξει κάπου, όταν δεν υπάρχει το βάρος μίας πιθανής σχέσης, γιατί αμοιβαία δεν θέλετε και δεν μπορείτε να το συντηρήσετε αυτό, αφήνεις τον εαυτό σου να λειτουργήσει διαφορετικά. Πιο ανθρώπινα, πιο αληθινά, πιο αυθόρμητα. Δεν υπάρχει η πίεση του «πού πάει αυτό» ή «πώς θα εξελιχθεί». Και μέσα σε όλο αυτό αρχίζεις να ανακαλύπτεις πράγματα που σε τρομάζουν. Γελάτε με τα ίδια πράγματα, έχετε το ίδιο κακό χιούμορ, καταλαβαίνετε πότε κάνει πλάκα ο ένας και πότε ο άλλος, ακόμα και από τις πρώτες εβδομάδες. Έχετε το θάρρος να ρωτήσετε πράγματα ακόμα και πιο προσωπικά, γνωρίζοντας ότι ο άλλος θα απαντήσει χωρίς να έχει θέμα, γιατί έχετε αυτή την οικειότητα και αυτή τη χημεία που δεν σας αφήνει περιθώριο να μην.
Και ξαφνικά… συνειδητοποιείς κάτι σχεδόν ειρωνικό. Ότι με έναν άνθρωπο που ξεκίνησες χωρίς καμία σοβαρή πρόθεση, μπορείς να ταιριάξεις σε περισσότερα επίπεδα απ’ ό,τι έχεις ταιριάξει με άτομα που είχες εσύ ο ίδιος επιλέξει για συντρόφους σου. Μερικές φορές, τα κουτάκια που βάζουμε στους ανθρώπους είναι τελικά πολύ πιο περιοριστικά απ’ όσο νομίζουμε, ψάχνοντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, στυλ και συμπεριφορά.
Το «s#x buddy» είναι, θεωρητικά, ο άνθρωπος που υπάρχει μόνο για τη στιγμή. Για εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που είστε μόνοι, στο κρυφό σας safe μέρος, και υπάρχει μόνο η στιγμή για εσάς και τη χημεία σας. Και ίσως γι’ αυτό λειτουργεί τόσο καλά. Γιατί δεν ξεκινάς να χτίσεις κάτι μεγάλο, καμία σχέση μεγάλη με ταμπέλες που ξεχειλίζουν έρωτα και συναισθήματα, αλλά κάτι αληθινό, με ειλικρίνεια ανάμεσα σε εσάς τους δύο. Όχι απαραίτητα μία σχέση ή κάτι που θα είναι για πάντα, αλλά κάτι που, μέχρι να νιώθετε και οι δύο το ίδιο, θα υπάρχει.
Η ανατροπή έρχεται όταν συνειδητοποιείς ότι το type σου δεν θα ήταν κάποιος που δεν θα σε έκανε να είσαι όπως εκείνο το άτομο μαζί του. Καταλαβαίνεις ότι πλέον ζητάς άλλα πράγματα και δεν σε αφορά το στυλ και τα χαρακτηριστικά. Και ίσως εκείνος ο άνθρωπος που ήρθε έτσι και ξεκίνησε με ένα «ούτε καν εγώ με αυτόν», σε κάνει να δεις λίγο πιο πέρα από τη μύτη σου και να καταλάβεις ότι το πραγματικό type είναι απλώς εκείνος ο άνθρωπος που, δίπλα του, δε χρειάζεται να είσαι τίποτα περισσότερο από τον εαυτό σου.
Συντάκτης: Μαίρη Ροβίθη
