Με αφορμή την πάρα πολύ ιδιαίτερη και συγκινητική αποχώρηση του Άρη από το MasterChef αυτή την εβδομάδα, αισθάνομαι πως πρέπει να κάνουμε μια σημαντική υπενθύμιση στον εαυτό μας για το τι σημαίνει ανθρωπιά, να είσαι ωραίο τυπάκι πέραν της ιδιότητάς σου επαγγελματικά και να κάνεις τους ανθρώπους να σε εκτιμάνε συνολικά. Σε μια εποχή με ριάλιτι ακραίας ακραιήλας, απόλυτου ξεκατινιάσματος και αβολοσύνης (εγώ δηλαδή αν πετύχω φερστ ντέητς θέλω να αποχωρήσω από το δωμάτιο που βρίσκεται η τιβι μου λόγω αβολιάς ), το MasterChef είναι σαν τον ψύλλο στ’ άχυρα. Βέβαια εφέτο την ιντριγκούλα του, την κάνει.
Φέτος βλέποντας το σόου μαγειρικής υπάρχουν δύο ομάδες στις οποίες φαίνονται ξεκάθαρα οι διαφορές και όχι, δεν μιλάμε μαγειρικά. Από τη μια οι κόκκινοι που παραδόξως μοιράζονται ένα vibe ενσυναίσθησης, είτε πρόκειται για τους “δικούς” τους είτε για τους αντιπάλους. Από την άλλη στην μπλε ομάδα, μαζεύτηκαν όσοι είναι φαν πιο επιθετικού marketing, που λένε. Τώρα θα μου πεις όταν μιλάμε για τηλεόραση τι να το κάνεις αν δεν έχει και λίγο σου-σου και αν δεν δεις να μαλλιοτραβιόσαντο. Μπάστα γιατί έρχονται οι Βροντάτσηδες με Φουρτουνάτσηδες warrior edition.
Αυτό το τόσο εκ διαμέτρου αντίθετο στυλ των δύο ομάδων δεν απέχει από τους χαρακτήρες στην πραγματική ζωή και εντελώς ειλικρινά η στάση των μπλε power rangers είναι τουλάχιστον ενοχλητική για εσένα που παρακολουθείς και θες πίσω από τον μάγειρα να κρύβεται και ένας decent χαρακτήρας. Με βάσει πολύ πρόσφατες εξελίξεις και αποκαλύψεις για διάσημους μάγειρες σε πανάκριβα εστιατόρια που κακομεταχειρίζονται συνεργάτες και φτάνουν να ακουμπάνε τα όρια κακοποιητh, εξακολουθεί να σε αφήνει παγερά αδιάφορο εάν το φαΐ σου το φτιάχνει κάποιος που κάνει τους συνεργάτες του να μην θέλουν να ξυπνήσουν για να πάνε στη δουλειά;
Αυτό που βλέπουμε σε κάθε επεισόδιο είναι μια ομάδα να ασχολείται με τα λάθη της και όχι να κράζει πόσο χάλια τα κάνουν όλα οι αντίπαλοι, ενώ μια άλλη ομάδα να μην είναι σε θέση να παραδεχτεί τις ήττες, να αμφισβητεί την κρίση των τριών σωματοφυλάκων αποθήκης τροφίμων και να ξεκινά εμφύλιο εάν χάσει. Διαρκή υποτιμητικά σχόλια για το πως μαγειρεύουν οι κόκκινοι, για το πως είναι εξωτερικά και εσωτερικά, γενικά μια εσάνς κομπλεξισμού δίχως αύριο. Ενώ πλέον οι δύο ομάδες έχουν ξεκινήσει τη συγκατοίκηση, εξακολουθούν να βγάζουν χολή για τους απέναντι ενώ αυτοί οι απέναντι δεν έχουν δώσει συνέχεια στα μπιφ. Ο Πάνος ας πούμε, που είναι και κατά κοινή ομολογία φαβορί, ξεχωρίζει από όλους για την ευγένεια, ενσυναίσθηση (εδώ ο Γιώργος ο Κουρμουλάκης μπορεί να έχει τις ενστάσεις του μετά τη συνεργασία τους στην αντιγραφή πιάτου) και το ταλέντο του. Είναι αυτό που λέμε, έχει όλο το πακέτο. Δηλαδή θα πήγαινες να φας στο μαγαζί του αλλά θα ήθελες να τον γνωρίσεις κιόλας του πεις ένα συγχαρίκι.
Αυτό είναι ένα από τα παραδείγματα του κόκκινου μαχαλά, για τον μπλε δεν χρειάζεται να επεκταθούμε και να θίξουμε υπολήψεις. Οι άνθρωποι δεν κρύβουν λόγια, σε κάθε μεμονωμένη δήλωση χτύπουν κακιάρες βασιμένες σε μια αντιπαράθεση χωρίς ανταπόκριση. Αυτοί τους οποίους κράζουν βέβαια, έχουν εμφανιστεί να απαντάνε δημόσια κατευθείαν στους αντιπάλους και όχι πριβέ στο δωματιάκι δηλώσεων. Έχουμε δει τον Τάσο να παραδέχεται πως δεν συμπαθεί ιδιαίτερα τον Πέτρο, δηλώνοντάς το στον ίδιο. Έχουμε ακούσει τον Πάνο να λέει στον Σαμ ότι τον θεωρεί λιγότερο δυνατό παίκτη από κάποιον της ομάδας του, όπως επίσης να του λέει πως στη δοκιμασία που είχαν one to one και νίκησε ο δεύτερος, δεν θεωρούνταν μαγειρική αλλά χασάπικη εφόσον όντως καλούνταν να τεμαχίσουν με συγκεκριμένο τρόπο κοτόπουλα όσο γρηγορότερα μπορούσαν.
Σε κάθε περίπτωση στο επεισόδιο της Πέμπτης που αποχώρησε ένας παίκτης της μπλε ομάδας, είδαμε κάτι πανέμορφο για τα τηλεοπτικά δεδομένα που κάπως πάλι οι μπλε power rangers το μετέτρεψαν σε κόντρα. Ήταν ένα ιδιαίτερο επεισόδιο στο οποίο εκτάκτως αποχώρησαν δύο παίκτες της μπλε ομάδας, καθώς στη δοκιμασία αποχώρησης πήγαν τα πράγματα απρόσμενα άσχημα. Ο ένας παίκτης, ο Άγγελος φαίνεται να μην είχε ακούσει το χρόνο να τελειώνει και συνέχισε να στήνει το πιάτο. Ο συγκεκριμένος σε μια δοκιμασία όπου νικούσε η ομάδα του διθυραμβικά, βγήκε να διαγωνιστεί σφυρίζοντας προκλητικά και εμφανώς υποτιμητικά στην συμπαίκτριά του, τη Φωτεινούλα. Flashback to good vibes. Τηρήθηκε αυστηρά το πρωτόκολλο και εφόσον ήταν εκτός χρόνου, αποχώρησε, ενώ σε άλλη περίπτωση ξέρουμε πως σίγουρα θα έμενε. Αυτό γιατί ο Άρης, ο 20χρονος παίκτης που κατάφερε να κατακτήσει την απίστευτη συμπάθεια και των δύο ομάδων αλλά και των κριτών, δεν είχε αρκετό χρόνο ώστε να στήσει το πιάτο, σε σημείο που έμεινε κενό και δεν μπορούσαν να τον βαθμολογήσουν οι κριτές.
Ήταν στενάχωρο, γιατί όσοι παρακολουθήσαμε είδαμε πως μάλλον ο Άρης είχε την καλύτερη προσπάθεια όλων οπότε όποιον και να στηρίζουμε, στεναχωρηθήκαμε για το γ@μώτο και την ακραία πίεση του χρόνου που τρώνε οι παίκτες και παρόλα αυτά ανταπεξέρχονται τόσο καλά. Ο Άρης αποχωρώντας, έλαβε τα περισσότερα χειροκροτήματα που έχει πάρει ποτέ παίκτης στο MasterChef όχι μόνο γιατί παρά το νεαρό της ηλικίας του και την λιγότερη εμπειρία του στο χώρο από όλους, είχε ένα πηγαίο ταπεραμέντο και μια φουλ ευχάριστη προσωπικότητα που τους έκανε όλους να τον συμπαθούν. Οι παίκτες της ομάδας του συγκινήθηκαν πολύ, οι κριτές το ίδιο, και το λόγο πήρε και ο αρχηγός της αντίπαλης ομάδας και μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Άρη που έπρεπε να παραδώσει την ποδιά του. Σίγουρα τα 100 χιλιάρικα δεν μας περισσεύουν ούτε τα σνομπάρουμε, οι μαγειρικοί έπαινοι επίσης σε κάνουν να κορδώνεσαι από υπερηφάνεια, αλλά πόσο γαμ@τα πρέπει να ένιωσε ο παίκτης ο οποίος στέκεται και παίρνει τέτοιο χειροκρότημα σαν να είναι η Χαρούλα στο Καλλιμάρμαρο, λόγω χαρακτήρα;
Για σβήσιμο πάμε για ένα special tribute σε επικά ξεκατινάσμ@τα από παλιά καλά ριάλιτι.
Βρες τον κατάλληλο τίτλο για το παραπάνω άρθρο:
– “Λευτεριά στην Τσετσενία και το Γιώργο Μοναστηριώτη.”
– “Σκάσ3, ηλ!θια!”
– “Βλάχα, βλαχάρα, τελευταία!”
– “Τι σου ‘χω κάνει ρε Άσπα, ρε γ@μώτη;;”
– “Κάθομαι να φάω μια μπουκιά φαΐ, που ναι τα κουτάλια και που ναι τα κουτάλια. Τα ‘φαγα τα κουτάλια; Ο Κουταλιανός είμαι;”
ΥΓ. Εύχομαι αυτό το άρθρο να σε πετυχαίνει με ένα εκλεράκι στο στόμα.
Νηστίσιμο αλλιώς σε μαρτυράω.
Συντάκτης: Daphne
