Το οικογενειακό τραπέζι. Μια ιεροτελεστία, μια παράδοση, ένα πεδίο μάχης. Από τη μια, η ζεστασιά της οικογένειας, το άρωμα του φαγητού, οι άνθρωποι που αγαπάς. Από την άλλη, οι αναπόφευκτες εντάσεις, οι άβολες ερωτήσεις, οι πολιτικές συζητήσεις. Πείτε την αλήθεια, πόσες φορές έχετε σκεφτεί να ουρλιάξετε ένα «Σκάστε!», να φύγετε άρον άρον ή, ακόμα καλύτερα, έχετε ευχηθεί να εκτονώσετε όλη αυτή την ενέργεια με κάποιον τρόπο;
Ποιοι είναι, όμως, οι 4 τύποι ανθρώπων που θα συναντήσετε σε αυτή την αναπάντεχη, οικογενειακή μάχη;
Η ξινή θεία (ή ο θείος): Το λεμόνι δίπλα της είναι γλυκό!
Αυτή είναι η θεία που το βλέμμα της μπορεί να παγώσει και το πιο ζεστό πιάτο. Πάντα βρίσκει κάτι να κρίνει, να σχολιάσει αρνητικά. Το φαγητό είναι άνοστο, τα παιδιά άτακτα, το ρούχα σου χάλια και, φυσικά, ως κινητή ζυγαριά, κάποιος θα πάχυνε πολύ! Η παρουσία της είναι μια συνεχής υπενθύμιση ότι τίποτα δεν είναι αρκετά καλό. Στο οικογενειακό τραπέζι, είναι ο στρατηγός της ξινίλας, με κάθε της λέξη να είναι ένα καρφί στην ψυχή.
Μοιάζει με αδίστακτο πολεμιστή που στόχο θα έχει τις αδυναμίες όλων: ένα χτύπημα στον ανιψιό που δεν έχει βρει ακόμα δουλειά, ένα στην ανιψιά που δεν έχει παντρευτεί, ένα στον αδερφό που ψήφισε λάθος κόμμα, ένα στην κουνιάδα που έκανε λιποαναρρόφηση στην ηλικία της. Η ξινή θεία θα αποδειχθεί ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος!
Ο παντογνώστης εξάδελφος: Αγαπημένο του θέμα, η ιστορία, η ελληνική βεβαίως βεβαίως!
Αυτός ο ξάδελφος ξέρει τα πάντα για τα πάντα. Από την παγκόσμια οικονομία και την πυρηνική φυσική, μέχρι τη συνταγή της γιαγιάς για το τέλειο παστίτσιο. Πάντα έτοιμος για μια διάλεξη, με αγαπημένο του θέμα την ιστορία και ιδίως της Ελλάδας! Άλλωστε, όλα ξεκίνησαν από την Ελλάδα και όλα γίνονται για την Ελλάδα. Στο τραπέζι, θα προσπαθήσει να επιβληθεί με την ατελείωτη ροή πληροφοριών του, αφήνοντας τους πάντες με το στόμα ανοιχτό (από πλήξη ή θαυμασμό, ανάλογα).
Ο παντογνώστης ξάδελφος θα προσπαθήσει να προσεγγίσει τα πάντα με επιστημονική ακρίβεια, από το πόσο έληξε το σκορ, μέχρι το αν ψήθηκε το αρνί σωστά, συνεχίζοντας σε τακτικές του πολέμου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Φυσικά, ενώ θα είναι απασχολημένος με την ανάλυση, δε θα αντιληφθεί πως κανείς δε θα έχει την υπομονή να τον ακούσει, κάνοντας τελικά, έναν λυπηρό μονόλογο.
Η δραματική γιαγιά (ή ο παππούς): Όλα εδώ πληρώνονται
Η γιαγιά που κάθε ιστορία της είναι μια τραγωδία, κάθε πόνος της είναι ο μεγαλύτερος και κάθε γεγονός είναι μια ευκαιρία για υπερβολή. Από το πώς της έπεσε το κουμπί από τη ζακέτα μέχρι το πώς την κοίταξε στραβά η γειτόνισσα, όλα είναι θέμα ζωής και θανάτου. Στο τραπέζι, θα μονοπωλήσει τη συζήτηση με τα ατελείωτα βάσανα που την έχουν βρει, αφήνοντας τους πάντες να αναρωτιούνται αν πρέπει να γελάσουν ή να κλάψουν.
Θα ξεκινήσει την αφήγησή της με μια κραυγή αγωνίας, θα πέσει θεατρικά στην πλάτη της καρέκλας, θα γκρινιάξει πώς την άφησαν αβοήθητη και τα κάνει όλα μόνη της, θα μιλήσει και λίγο για τότε που πήγαινε στο σχολείο με τα χιόνια και περπατούσε 6 χλμ και όλα καλά.
Εκείνος ο συγγενής που θέλει να κάτσει με τη νεολαία και να γίνει η νεολαία
Αυτό το συγγενικό πρόσωπο είναι συνώνυμο της αιώνιας νεότητας ή τουλάχιστον της αιώνιας προσπάθειας για νεότητα. Κάθε του εμφάνιση είναι μια δήλωση μόδας, κάθε του κίνηση μια απόδειξη ότι ο χρόνος είναι απλώς μια σύμβαση. Με το πρόσωπό του αψεγάδιαστο, είναι πάντα έτοιμο να δώσει συμβουλές ομορφιάς, ακόμα κι αν δεν τις ζητήσει κάποιος. Ξέρει τις τάσεις, μιλάει σαν να είναι 18 χρονών, γνωρίζει τα καλύτερα μαγαζιά και τις τελευταίες κυκλοφορίες. Όμως, ταυτόχρονα δεν αποδέχεται και ότι δεν είναι 18 χρονών.
Θα προσπαθήσει να αποφύγει κάθε επαφή με τους 40άρηδες του τραπεζιού στοχεύοντας στρατηγικά στη νεολαία, την οποία οριακά θα κάνει να φαίνεται ξενέρωτη εν τέλει. Μπορεί να είναι κουραστικός κάποιες φορές, μα σίγουρα είναι εκείνος ο άνθρωπος που θες να πας μαζί του για ποτό.
Κάθε ελληνική οικογένεια έχει τέτοιους συγγενείς, που σε κάνουν να γελάς ή και να κλαις, αλλά πάντα να τους αγαπάς!
Συντάκτης: Κατερίνα Γεωργίου
