Αν νόμιζες ότι είχαμε εξαντλήσει όλα τα πιθανά trends στο dating, κράτα μικρό καλάθι. Μετά το situationship, το ghosting, το breadcrumbing και κάθε άλλη ερωτική συνήθεια που απέκτησε όνομα τα τελευταία χρόνια, έρχεται το wanderlove να διεκδικήσει τον τίτλο του πιο καλοκαιρινού dating trend της χρονιάς.
Κι όχι, δεν πρόκειται για τον έρωτα της ζωής σου. Τουλάχιστον όχι απαραίτητα.
Το wanderlove περιγράφει εκείνες τις γνωριμίες που γεννιούνται ενώ ταξιδεύεις. Είσαι σε ένα νησί, σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, σε ένα φεστιβάλ ή σε ένα hostel, γνωρίζεις κάποιον που υπό κανονικές συνθήκες πιθανότατα δεν θα συναντούσες ποτέ και ξαφνικά ζεις τον δικό σου μικρό καλοκαιρινό ρομαντισμό.
Μέχρι εδώ όλα καλά.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν ο εγκέφαλος αρχίζει να μπερδεύει τον έρωτα με το γεγονός ότι πίνεις κοκτέιλ με θέα το ηλιοβασίλεμα και δεν έχεις ανοίξει email εδώ και πέντε μέρες.
Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς: είναι πολύ πιο εύκολο να ερωτευτείς κάποιον όταν δεν χρειάζεται να δεις πώς είναι στις 8 το πρωί χωρίς καφέ, όταν δεν έχετε μοιραστεί λογαριασμούς, υποχρεώσεις, άγχος και καθημερινότητα.
Το wanderlove βασίζεται ακριβώς σε αυτή την ψευδαίσθηση. Στην καλύτερη εκδοχή και των δύο ανθρώπων. Στην εκδοχή που δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ, δεν τρέχει σε δουλειές και δεν ψάχνει πάρκινγκ για σαράντα λεπτά.
Γι’ αυτό και συχνά μοιάζει μαγικό.
Μόνο που η μαγεία έχει ημερομηνία λήξης. Συνήθως την ημέρα της πτήσης επιστροφής.
Κάπου ανάμεσα στα «θα τα πούμε», «να μου στείλεις όταν φτάσεις» και «ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει», αρκετοί συνειδητοποιούν ότι έχουν δεθεί περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζαν.
Και κάπως έτσι ένα αθώο καλοκαιρινό φλερτ μετατρέπεται είτε σε σχέση από απόσταση είτε σε μια ιστορία που θα διηγείσαι για χρόνια στους φίλους σου ξεκινώντας με τη φράση: «Είχα γνωρίσει κάποτε έναν τύπο στην Ιταλία…».
Φυσικά υπάρχουν και οι περιπτώσεις που το wanderlove πετυχαίνει. Άνθρωποι που γνωρίστηκαν σε διακοπές, έζησαν σε διαφορετικές χώρες, άντεξαν τις αποστάσεις και κατέληξαν μαζί.
Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε. Για κάθε τέτοια ιστορία υπάρχουν δεκάδες άλλες που έμειναν σε ένα Instagram follow, δύο αντιδράσεις σε stories και μια ανάμνηση που φαίνεται πολύ πιο ρομαντική σήμερα απ’ ό,τι ήταν στην πραγματικότητα.
Το wanderlove δεν είναι κακό. Ούτε επιφανειακό. Είναι απλώς μια υπενθύμιση ότι μερικές φορές ερωτευόμαστε όχι μόνο έναν άνθρωπο, αλλά και την εκδοχή του εαυτού μας που υπάρχει όταν ταξιδεύουμε.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν θα δοκιμάσεις το wanderlove.
Το ερώτημα είναι αν είσαι έτοιμος να ξεχωρίσεις τον έρωτα από τις διακοπές.
