Η παράσταση ήταν έτοιμη να χαρίσει στο κοινό ένα από τα πιο συγκινητικά φινάλε της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Ρωμαίος κειτόταν νεκρός, η Ιουλιέτα θρηνούσε πάνω από το σώμα του και η τραγωδία του Σαίξπηρ κορυφωνόταν κάτω από τον νυχτερινό ουρανό της Σμύρνης. Κανείς όμως δεν είχε υπολογίσει έναν απρόσκλητο επισκέπτη με τέσσερα πόδια και καμία διάθεση να σεβαστεί το δράμα.
Μια αδέσποτη γάτα, λοιπόν, έγινε η απόλυτη πρωταγωνίστρια μιας υπαίθριας παράστασης του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας» στο ανοιχτό θέατρο Μπορνόβα της Σμύρνης, μετατρέποντας την πιο δραματική στιγμή του έργου σε μια ξεκαρδιστική σκηνή που κανείς από τους θεατές δεν πρόκειται να ξεχάσει.
Στη σκηνή βρίσκονταν ο Βραζιλιάνος χορευτής Πέδρο Σεάρα και η Ρωσίδα μπαλαρίνα Τατιάνα Μπόργκερ, οι οποίοι ερμήνευαν τους δύο εμβληματικούς ήρωες του Σαίξπηρ. Η παράσταση είχε φτάσει στην κορύφωσή της, με τον Ρωμαίο νεκρό στον τάφο και την Ιουλιέτα να αποχαιρετά τον αγαπημένο της.
Και τότε εμφανίστηκε μια υπέροχη γατούλα.
View this post on Instagram
Αρχικά, το μικρό τετράποδο πλησίασε διστακτικά και κάθισε δίπλα στο κεφάλι του «νεκρού» Ρωμαίου. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, αποφάσισε πως η δραματική σκηνή χρειαζόταν λίγη περισσότερη δράση. Άρχισε να παίζει με τα μαλλιά του χορευτή, την ώρα που η Ιουλιέτα θρηνούσε δίπλα του, ενώ στη συνέχεια πέρασε στο επόμενο επίπεδο, δαγκώνοντάς τον και προσπαθώντας να του τραβήξει τα μαλλιά.
Το κοινό, που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούσε σιωπηλά τη συγκινητική κατάληξη της ιστορίας, δεν άντεξε. Αντί για δάκρυα, ξέσπασε σε γέλια.
Η μπαλαρίνα Τατιάνα Μπόργκερ περιέγραψε αργότερα το απρόσμενο περιστατικό. «Φανταστείτε το εξής: στην κορύφωση της παράστασης, όταν ο Ρωμαίος είναι νεκρός και η Ιουλιέτα έχει ήδη “επιστρέψει στη ζωή” – βρίσκονται στον τάφο. Αυτή είναι η συναισθηματική κορύφωση προς την οποία οδηγούσε όλη η εξέλιξη των δύο ωρών. Εκείνη τη στιγμή, μια γάτα μπαίνει στη σκηνή και αρχίζει να παίζει με τα μαλλιά του νεκρού Ρωμαίου», ανέφερε.
Και συνέχισε με χιούμορ: «Τότε άρχισε μάλιστα να τον δαγκώνει και κατέστρεψε εντελώς τη σκηνή. Αντί να κλάψουν, όλο το κοινό άρχισε να γελάει».
Παρά το απρόοπτο, οι καλλιτέχνες αντιμετώπισαν το περιστατικό με ψυχραιμία και χιούμορ ενώ προς τιμήν του, ο ηθοποιός δεν έσπασε δευτερόλεπτο από την κατάσταση του ρόλου του. Μάλιστα, στο τέλος της παράστασης, ο πρωταγωνιστής πήρε τη γάτα αγκαλιά και υποκλίθηκε μαζί της μπροστά στους θεατές, χαρίζοντας το πιο αυθόρμητο και αγαπητό φινάλε της βραδιάς.
Και κάπως έτσι, ο Σαίξπηρ ίσως να μην είχε προβλέψει γάτες στον τάφο των εραστών του, αλλά αν έβλεπε την αντίδραση του κοινού, πιθανότατα θα το σκεφτόταν για την επόμενη έκδοση.
