Στην αρχή είναι γλυκό. Δοκιμάζεις το πουκάμισο του. Βάζεις λίγο από τη μουσική του. Σε πάει στο αγαπημένο του μαγαζί για ramen και λες «α, ωραίο είναι αυτό». Μετά από λίγο καιρό κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και δεν αναγνωρίζεις ακριβώς τι φοράς, τι ακούς, πώς μιλάς. Έχεις γίνει ένα ελαφρώς πιο θολό αντίγραφο κάποιου άλλου. Και το πιο ύπουλο; Όλοι γύρω σου λένε «τι ωραία που ταιριάζετε».

Αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι αργή εξαφάνιση.

Τι είναι τελικά;

Το boyfriend effect δεν είναι το ότι επηρεαζόμαστε από τους ανθρώπους που αγαπάμε. Αυτό είναι φυσιολογικό, υγιές, ανθρώπινο. Να μαθαίνεις, να δοκιμάζεις, να εξελίσσεσαι.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν η επιρροή γίνεται μονόδρομος. Όταν ένα άτομο μέσα στη σχέση αρχίζει συστηματικά να προσαρμόζεται: στο ντύσιμο, στο χιούμορ, στις παρέες, στα ωράρια, στις επιθυμίες, ακόμα και στον τρόπο που εκφράζει θυμό ή χαρά. Όχι επειδή το θέλει, αλλά επειδή νιώθει ότι έτσι θα κρατήσει τη σχέση ζωντανή.

Και εδώ είναι το κλειδί: δεν έχει φύλο. Το λέμε boyfriend effect από συνήθεια, αλλά ισχύει για girlfriend effect, partner effect, όπως θες πες το. Το έχω δει σε straight, σε gay, σε queer ζευγάρια. Πάντα υπάρχει κάποιος που μαζεύεται λίγο για να χωρέσει ο άλλος. Και αν αυτό γίνεται συνέχεια, στο τέλος δεν χωράει ο ίδιος του ο εαυτός.

Το viral που το έκανε αστείο

Στο TikTok το φαινόμενο έγινε trend και μάλιστα με δύο όψεις.

Από τη μία το girlfriend effect: αγόρια που «έλαμψαν» αφότου μπήκαν σε σχέση, γιατί η σύντροφός τους τους έμαθε να ντύνονται καλύτερα, να περιποιούνται το δέρμα τους, να κόβουν το μαλλί τους σωστά. Το trend εκτοξεύτηκε όταν creator ονόματι Gabe Escobar μοιράστηκε το δικό του glow-up και ονόμασε το βίντεο “the girlfriend effect”. Από εκεί άρχισαν χιλιάδες before/after, με εκατομμύρια views.

Από την άλλη, το ακριβώς αντίθετο: το boyfriend air. Η θεωρία λέει ότι οι γυναίκες (και γενικά όποιο άτομο μπαίνει σε σχέση με πιο κυρίαρχο partner) αρχίζουν να «πέφτουν» στυλιστικά. Το αστείο reel είναι πάντα ίδιο: πριν – full glam, τακούνια, τέλειο μαλλί. Μετά – oversized φούτερ του άλλου, messy κότσος, αθλητικά για σουπερμάρκετ. Υπάρχουν δημιουργοί που το λένε ξεκάθαρα: “Boyfriend air is REAL #boyfriendair”, δείχνοντας ακριβώς αυτή την αντίθεση.

Στα σχόλια όλοι γελάνε. «Μα είμαστε το ίδιο», «και εγώ έτσι». Και είναι αστείο, μέχρι να μην είναι.

Γιατί αυτό που προμοτάρει το trend, χωρίς να το λέει, είναι μια πολύ παλιά ιδέα: ότι σε μια σχέση κάποιος φτιάχνεται και κάποιος χαλάει. Ότι η αγάπη σε κάνει λιγότερο εσύ. Και ότι αυτό είναι φυσιολογικό, ακόμα και ρομαντικό. Δεν είναι.

Υπάρχουν μάλιστα αναλύσεις που λένε ότι το boyfriend air διαβάζεται σαν μια σύγχρονη εκδοχή πολύ συντηρητικών στερεοτύπων, που παρουσιάζονται ως #lifegoals. Η «κοπέλα του boyfriend air» είναι αυτή που καθαρίζει, που προσαρμόζεται, που μικραίνει. Και το λέμε για πλάκα, αλλά το ζούμε στα σοβαρά.

 

Πώς συμβαίνει χωρίς να το καταλάβεις

1. Με μικρές παραχωρήσεις που μοιάζουν με αγάπη.

«Δεν πειράζει, ας δούμε αυτό που θες εσύ σήμερα». «Έλα μωρέ, δεν χρειάζεται να βγω με τα παιδιά». Μία, δύο, δέκα φορές. Ξαφνικά το «εγώ» γίνεται «εμείς» σε όλα.

 

2. Με το στυλ ως πεδίο ελέγχου.

Έχεις δει τα reels που ο ένας ντύνει τον άλλον; «The girlfriend/wife effect is real…» και μετά ολόκληρο haul με ρούχα που αγόρασε η μία για τον άλλον. Μπορεί να είναι παιχνίδι. Μπορεί να είναι και έμμεσος τρόπος να πεις «όπως ήσουν δεν μου άρεσες». Όταν το σχόλιο «τι φοράς πάλι;» γίνεται καθημερινό, δεν είναι styling tip. Είναι κριτική στην ταυτότητα.

 

3. Με την απομόνωση.

Αρχικά κόβεις ένα-δυο άτομα που «δεν συμπαθεί». Μετά δεν έχεις χρόνο για το χόμπι σου. Μετά νιώθεις ενοχές αν κάνεις κάτι μόνος/η/ο. Η ταυτότητα χρειάζεται οξυγόνο, δηλαδή ανθρώπους, χώρους, χρόνο μόνο με τον εαυτό σου. Αν σου τα κόψουν όλα αυτά, φυσικά θα ξεθωριάσεις.

 

Γιατί είναι νοσηρό

Θέλω να το πω καθαρά: το να αναπνέεις, να εξελίσσεσαι και να διατηρείς την ταυτότητά σου μέσα σε μια σχέση είναι αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα. Δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι εγωισμός. Και όταν αυτά βάλλονται, αυτό αποκαλύπτει δύο βαθιά προβληματικές αντιλήψεις:

Πρώτον, ότι ο έρωτας είναι συγχώνευση. Ότι πρέπει να γίνουμε ένα. Όχι. Καλή σχέση είναι δύο ολόκληροι άνθρωποι που περπατάνε δίπλα-δίπλα, όχι ένας που κουβαλάει τον άλλον στην πλάτη.

Δεύτερον, ότι η αγάπη πρέπει να αποδεικνύεται με το πόσο αλλάζεις. Αν δεν αλλάξω για σένα, δεν σ’ αγαπάω αρκετά. Αυτή η λογική είναι τοξική. Η αγάπη δεν μετριέται σε θυσίες ταυτότητας. Μετριέται στο πόσο ελεύθερος/η/ο νιώθεις να είσαι ο εαυτός σου όταν ο άλλος είναι δίπλα σου.

Και κάτι ακόμα που δεν λέγεται συχνά: το άτομο που «χάνεται» δεν είναι αδύναμο. Είναι συνήθως το πιο ενσυναισθητικό, το πιο προσαρμοστικό, αυτό που έμαθε από μικρό ότι η αγάπη κερδίζεται αν είσαι «εύκολος». Δεν φταις εσύ που προσαρμόστηκες. Αλλά είναι δική σου ευθύνη να το δεις και να βάλεις όριο.

 

Πώς το καταλαβαίνεις ότι σου συμβαίνει

Κάνε ένα μικρό check, χωρίς ενοχές:

• Αν έπρεπε να περιγράψεις τον εαυτό σου με 5 πράγματα πριν τη σχέση και 5 τώρα, πόσα είναι κοινά;

• Όταν διαφωνείτε, πόσο συχνά υποχωρείς εσύ για να μην χαλάσει η ατμόσφαιρα;

• Νιώθεις άνετα να πεις «αυτό δεν μου αρέσει» χωρίς φόβο ότι θα παρεξηγηθεί;

• Οι φίλοι σου λένε «έχεις χαθεί» ή «έχεις αλλάξει πολύ»;

Αν απαντάς με σφίξιμο στο στομάχι, δεν χρειάζεται πανικός. Χρειάζεται χώρος.

 

Τι μπορείς να κάνεις, πρακτικά

1. Ξαναβρές τα δικά σου ρούχα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Βάλε κάτι που φορούσες πριν και αγαπούσες. Ξανακούσε την playlist σου. Κλείσε ένα απόγευμα μόνο για το χόμπι σου. Η ταυτότητα είναι μυς. Θέλει προπόνηση.

2. Κάνε τη συζήτηση χωρίς κατηγορία. Όχι «με άλλαξες», αλλά «νιώθω ότι έχω χάσει λίγο τον εαυτό μου τελευταία και μου λείπει». Όποιος σε αγαπάει, δεν θα αμυνθεί. Θα ανακουφιστεί που του το είπες.

3. Κράτα ξεχωριστούς κύκλους. Μια σχέση που δεν αντέχει να έχεις δικούς σου φίλους, δικά σου λεφτά, δικό σου χρόνο, δεν είναι σχέση. Είναι σύμβαση εξάρτησης.

4. Πρόσεξε τα trends. Είναι ωραίο να γελάμε με το boyfriend air. Είναι άλλο να το κάνεις lifestyle. Αν ένα trend σου λέει ότι πρέπει να γίνεις χειρότερη εκδοχή του εαυτού σου για να αποδείξεις ότι αγαπάς, το trend είναι σκουπίδι. Πέτα το.

 

Το πιο υγιές ζευγάρι που έχω δει ποτέ δεν ήταν αυτό που ταίριαζε τέλεια. Ήταν αυτό που ο ένας έλεγε στον άλλον «μπράβο που το έκανες αυτό, κι ας μην το καταλαβαίνω εγώ». Ο έρωτας δεν είναι να γίνεις κάποιος άλλος για να σε κρατήσουν. Είναι να μείνεις ο εαυτός σου και παρόλα αυτά να σε διαλέγουν, κάθε μέρα. Αν πρέπει να μικρύνεις για να χωρέσεις σε μια αγκαλιά, τότε αυτή η αγκαλιά είναι πολύ στενή.

Και αξίζεις κάτι πολύ πιο φαρδύ.

Συντάκτης: Σοφία Τρέπα
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη