Κάπου ανάμεσα στα 30 και τα 35 συμβαίνει κάτι περίεργο. Ξυπνάς ένα πρωί και συνειδητοποιείς ότι έχεις γίνει «η μεγαλύτερη γυναίκα» για κάποιους άντρες που, αντικειμενικά, δεν είναι και τόσο μικροί. Είσαι 33. Εκείνος είναι 25. Και ξαφνικά αναρωτιέσαι: «Είναι μικρός;». Μετά σκέφτεσαι ότι στα 25 σου έβγαινες με 30άρηδες και σου φαίνονταν μεγάλοι. Οπότε τώρα τι είσαι εσύ;
Η θεία; Η μιλφ; Η cougar; Ή απλώς ένας άνθρωπος που πληρώνει ΕΝΦΙΑ και έχει πλέον καλύτερη γνώση του τι θέλει στο σεξ; Καλώς ήρθες στη σύγχρονη ερωτική ζωή των 30–35. Μια εποχή όπου η ηλικία έχει πάψει να είναι τόσο ξεκάθαρη όσο ήταν κάποτε. Όχι επειδή ξαφνικά όλοι αποφάσισαν να αγαπήσουν τη διαφορά ηλικίας, αλλά επειδή το dating έχει γίνει ένα τεράστιο χάος από situationships, talking stages, ghosting και «δεν είμαι σε φάση για σχέση».
Και μέσα σε όλο αυτό, η γυναίκα των 30–35 βρίσκεται σε μια μοναδική θέση. Δεν είναι πια η 20χρονη που περιμένει να την επιλέξουν. Αλλά δεν είναι και η 40άρα που η κοινωνία, με τον γνωστό της ενθουσιασμό, αποφάσισε ότι πρέπει να αρχίσει να «τακτοποιείται». Είναι κάπου στη μέση. Έχει εμπειρία. Έχει αυτοπεποίθηση. Έχει μάθει το σώμα της. Ξέρει τι της αρέσει. Και, κυρίως, έχει αρχίσει να καταλαβαίνει ότι το να είσαι με κάποιον μόνο και μόνο επειδή είναι στην ηλικία σου δεν σημαίνει απολύτως τίποτα.
Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς. Μπορεί να βγεις με έναν 35χρονο και να ανακαλύψεις ότι συναισθηματικά είναι 19. Και μπορεί να βγεις με έναν 25χρονο και να ανακαλύψεις ότι επικοινωνεί καλύτερα από τον πρώην σου των 37. Οπότε… Πόσο μικρότερο είναι τελικά «πολύ μικρότερο»; Αν είναι 18, προφανώς όχι. Αν είναι 20 και εσύ 35, πιθανότατα θα αρχίσεις να αναρωτιέσαι αν πρέπει να του δώσεις συμβουλές για τη ζωή ή να του ζητήσεις να σου δείξει πώς λειτουργεί το TikTok. Αλλά κάπου εκεί στα 24, 25, 26… Τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πιο περίπλοκα. Γιατί είναι ενήλικος. Έχει δικαίωμα να σε θέλει. Έχεις δικαίωμα να τον θέλεις.
Και κάπου εκεί πρέπει να σταματήσουμε να παριστάνουμε ότι κάθε γυναίκα που βγαίνει με μικρότερο άντρα είναι αυτομάτως «cougar».Ίσως απλώς είναι μια γυναίκα που γνώρισε έναν άντρα. Και της άρεσε. Τέλος. Γιατί η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα των 30–35 δεν έχει πλέον χρόνο για τα παιχνίδια που κάποτε θεωρούσαμε φυσιολογικά. Το «θα δούμε». Το «δεν ξέρω τι θέλω». Το «δεν είμαι έτοιμος για σχέση». Το «θέλω να περνάμε καλά χωρίς ταμπέλες». Και φυσικά το αθάνατο: «Δεν ψάχνω κάτι σοβαρό αυτή την περίοδο.» Μάλιστα.
Κι εγώ δεν ψάχνω κάτι σοβαρό. Ψάχνω απλώς έναν άνθρωπο που να μπορεί να απαντήσει σε ένα μήνυμα χωρίς να χρειάζεται να κάνω αρχαιολογική ανασκαφή. Και κάπως έτσι, η γυναίκα των 30–35 έγινε η νέα «θεία». Μόνο που η θεία δεν είναι πια αυτή που κάθεται στο οικογενειακό τραπέζι και ρωτάει πότε θα παντρευτείς. Είναι αυτή που μπορεί να βγει το βράδυ, να φλερτάρει με έναν 27χρονο, να γυρίσει σπίτι, να κάνει ένα ντους, να κοιμηθεί ήσυχη και το επόμενο πρωί να πάει κανονικά στη δουλειά της. Και ίσως αυτό είναι τελικά το πιο ωραίο πράγμα. Ότι μεγαλώσαμε. Όχι απαραίτητα για να σοβαρευτούμε. Αλλά για να καταλάβουμε ότι μπορούμε να επιλέγουμε. Ποιον θέλουμε. Πότε τον θέλουμε. Για πόσο τον θέλουμε. Και κυρίως… αν τον θέλουμε καθόλου.
Οπότε, αγαπημένες μου 30–35:
Μιλφ;
Θεία;
Cougar;
Δεν ξέρω.
Αλλά σίγουρα όχι διαθέσιμες για άλλα situationships. Και αυτό, από μόνο του, είναι μια μικρή επανάσταση.
