Υπάρχουν μηνύματα που τα διαβάζεις και απαντάς μηχανικά. «Έφτασες;», «τι ώρα θα έρθεις;», «πήρες ψωμί;». Και υπάρχουν κι εκείνα που εμφανίζονται στην οθόνη και ξαφνικά αποκτούν μια εντελώς διαφορετική σημασία. Γιατί το «τι κάνεις τώρα;» μπορεί να είναι μια αθώα ερώτηση. Μπορεί όμως και να είναι ο πιο διακριτικός τρόπος να σου πει κάποιος «σε σκέφτομαι και θα ήθελα να σε δω».
Το ενδιαφέρον με το φλερτ μέσω μηνυμάτων είναι ότι δε χρειάζεται πάντα να είναι ξεκάθαρο για να είναι αποτελεσματικό. Μερικές φορές αρκούν δύο λέξεις, ένα emoji και εκείνο το μικρό κενό μέχρι να έρθει η απάντηση. Η επιθυμία δεν ξεκινά απαραίτητα όταν κλείνει η πόρτα πίσω σας. Μπορεί να έχει ξεκινήσει αρκετές ώρες νωρίτερα, μέσα από μια οθόνη.
Άλλωστε, η προσμονή έχει τη δική της γοητεία. Όταν ξέρεις ότι πρόκειται να συναντήσεις κάποιον που σε ελκύει, το μυαλό αρχίζει να δημιουργεί τη δική του μικρή ιστορία. Ένα μήνυμα μπορεί να σε βάλει σε αυτή τη διάθεση χωρίς να πει τίποτα ιδιαίτερα τολμηρό. Ένα «μου λείπεις», ένα «πότε θα σε δω;» ή ακόμη κι ένα «είσαι σπίτι;» μπορεί να αφήσει αρκετό χώρο στη φαντασία ώστε να συμπληρώσει τα υπόλοιπα.
Και η φαντασία, ως γνωστόν, δε χρειάζεται ιδιαίτερη ενθάρρυνση.
Υπάρχει επίσης κάτι που κάνει τα μηνύματα διαφορετικά από μια συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο, ο χρόνος. Όταν κάποιος σου μιλά από κοντά, η στιγμή περνάει. Στο κινητό, όμως, μπορείς να ξαναδιαβάσεις ένα μήνυμα. Να το κοιτάξεις λίγο περισσότερο απ’ όσο θα παραδεχόσουν. Να αναρωτηθείς γιατί έβαλε συγκεκριμένη λέξη, γιατί έστειλε εκείνη την ώρα, γιατί έβαλε αυτό το emoji και όχι κάποιο άλλο. Και κάπως έτσι ένα απλό «τι κάνεις;» μπορεί να αποκτήσει ολόκληρη ανάλυση που ούτε ο αποστολέας ούτε η NASA ζήτησαν ποτέ.
Αυτό δε σημαίνει ότι κάθε μήνυμα κρύβει σεξουαλική πρόθεση. Η επικοινωνία χρειάζεται πάντα να διαβάζεται μέσα στο πλαίσιο της σχέσης και της στιγμής. Όμως όταν υπάρχει ήδη έλξη ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, τα μηνύματα μπορούν να λειτουργήσουν σαν γέφυρα ανάμεσα στην καθημερινή επικοινωνία και την ερωτική διάθεση. Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που το σεξ μετά από μια περίοδο έντονου φλερτ μέσω μηνυμάτων μπορεί να μοιάζει σαν να έχει ξεκινήσει πολύ πριν από τη συνάντηση. Δεν είναι ότι τα μηνύματα «κάνουν» από μόνα τους κάτι. Είναι ότι δημιουργούν προσμονή. Σε βάζουν σε μια διαφορετική ψυχολογική κατάσταση και σε κάνουν να περιμένεις τη στιγμή που θα βρεθείτε από κοντά.
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να επικοινωνείς και στο να χτίζεις ένταση. Και η γραμμή αυτή δε χρειάζεται να περνάει από χοντροκομμένες ατάκες ή υπερβολικά τολμηρές φωτογραφίες. Μερικές φορές το πιο ελκυστικό μήνυμα είναι αυτό που αφήνει κάτι ανείπωτο. Ένα «αν ήσουν εδώ τώρα…» μπορεί να κάνει περισσότερη δουλειά από μια ολόκληρη παράγραφο. Όχι επειδή είναι κάποια μαγική φράση, αλλά επειδή αφήνει τον άλλον να φανταστεί τη συνέχεια. Και όταν δύο άνθρωποι θέλουν ο ένας τον άλλον, αυτή η μικρή απόσταση ανάμεσα σε αυτό που ειπώθηκε και σε αυτό που υπονοήθηκε μπορεί να είναι όλη η ουσία.
Βέβαια, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Τα μηνύματα μπορούν εύκολα να δημιουργήσουν προσδοκίες που από κοντά δεν θα έχουν την ίδια ένταση. Η οθόνη επιτρέπει στον καθένα να παρουσιάσει την πιο παιχνιδιάρικη, μυστηριώδη ή σαγηνευτική εκδοχή του εαυτού του. Από κοντά, όμως, υπάρχει η αμηχανία, το γέλιο, οι σιωπές, οι εκφράσεις του προσώπου και όλα εκείνα που δεν χωράνε σε ένα chat. Κι αυτά είναι που τελικά κάνουν την πραγματική επαφή διαφορετική. Γιατί η πραγματική χημεία δε βρίσκεται μόνο στο τι γράφεις. Βρίσκεται στο πώς κοιτάζεσαι, στο πώς πλησιάζεις, στο αν νιώθεις άνετα, στο αν υπάρχει αμοιβαιότητα. Τα μηνύματα μπορούν να ανάψουν τη σπίθα, αλλά η συνάντηση είναι αυτή που δείχνει αν υπάρχει πραγματικά φωτιά.
Ίσως, λοιπόν, το «τι κάνεις τώρα;» να μην είναι πάντα απλώς μια ερώτηση. Μπορεί να είναι ένας τρόπος να ανοίξει μια πόρτα. Να δει ο άλλος αν υπάρχει διάθεση να περάσεις από την οθόνη στην πραγματική ζωή. Και ίσως το πιο όμορφο μέρος αυτής της διαδικασίας να βρίσκεται ακριβώς εκεί: στην προσμονή. Στο μήνυμα που κοιτάς και χαμογελάς πριν απαντήσεις. Στην κουβέντα που ξεκινάει αθώα και σταδιακά αποκτά άλλη θερμοκρασία. Στην αίσθηση ότι κάτι συμβαίνει, χωρίς να χρειάζεται κανείς να το εξηγήσει.
Γιατί τελικά, το προκαταρκτικό δεν είναι πάντα μια πράξη. Μπορεί να είναι ένα βλέμμα, μια φράση, μια παύση ή ένα μήνυμα που ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Και κάποιες φορές, ναι, μπορεί να είναι απλώς ένα «τι κάνεις τώρα;» που κανείς από τους δύο δεν εννοεί πραγματικά ως απλή ερώτηση
Συντάκτης: Ράνια Λιάσκου
