Δεν ξέρουμε αν κάποιοι έχουν μπερδέψει τους Εθνικούς Δρυμούς με τα οικογενειακά εξοχικά τους, αλλά η καταγγελία που βλέπει το φως της δημοσιότητας μάλλον οδηγεί προς αυτή την κατεύθυνση. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, άγνωστοι φέρονται να μπήκαν στη Σαμαριά, να σκότωσαν ένα προστατευόμενο κρι-κρι, να το έψησαν και να το έφαγαν, ανάβοντας μάλιστα φωτιά μέσα στον Δρυμό.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, άγνωστοι φέρονται να σκότωσαν, να έσφαξαν, να έψησαν και τελικά να έφαγαν ένα κρι-κρι μέσα στον Εθνικό Δρυμό της Σαμαριάς. Σαν να μην έφτανε αυτό, για να ολοκληρωθεί το γαστρονομικό εγχείρημα, φέρεται να άναψαν και φωτιά μέσα σε προστατευόμενη περιοχή.

Το κρι-κρι, ή αλλιώς κρητικός αίγαγρος, είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της άγριας ζωής της Κρήτης και προστατεύεται αυστηρά από την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ο βασικός του πληθυσμός επιβιώνει στα Λευκά Όρη και ιδιαίτερα στον Εθνικό Δρυμό της Σαμαριάς, ο οποίος δημιουργήθηκε ακριβώς για να προστατεύει το μοναδικό αυτό οικοσύστημα.

 

 

Η Εισαγγελία Χανίων έδωσε εντολή για προανάκριση στη Διεύθυνση Δασών Χανίων, που είναι αρμόδια για τη φύλαξη του Δρυμού, ενώ γνώση του περιστατικού έχει και ο ΟΦΥΠΕΚΑ. Μία από τις εκδοχές που εξετάζονται αποδίδει την ευθύνη σε συνεργείο εταιρείας που είχε εισέλθει στον Δρυμό για εργασίες αποκατάστασης. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλες τοπικές πληροφορίες, τα συνεργεία που είχαν αναλάβει το άνοιγμα των μονοπατιών είχαν ολοκληρώσει τις εργασίες τους και είχαν αποχωρήσει ήδη από τον Μάιο. Μέχρι στιγμής, καμία εκδοχή δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως.

Αν όμως αποδειχθεί ότι η καταγγελία ευσταθεί, τότε οι παραβάσεις δεν σταματούν μόνο στη θανάτωση ενός προστατευόμενου είδους. Προστίθεται και η πρόκληση φωτιάς μέσα σε Εθνικό Δρυμό, σε μια χώρα που κάθε καλοκαίρι μετράει καμένα δάση, χαμένες περιουσίες και ανθρώπινες ζωές. Με άλλα λόγια, κάποιος φέρεται να προσπάθησε να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερες παρανομίες σε μία μόνο εκδρομή.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι η νοοτροπία. Η ιδέα ότι ένας προστατευόμενος φυσικός χώρος δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μέρος όπου «ό,τι δε βλέπει άνθρωπος, δεν πειράζει». Λες και οι κανόνες προστασίας υπάρχουν μόνο για να διαβάζονται στις πινακίδες της εισόδου και όχι για να τηρούνται.

Η Σαμαριά δεν είναι αυλή κανενός. Δεν είναι χώρος για κυνήγι, ούτε υπαίθρια ψησταριά. Είναι ένας από τους σημαντικότερους εθνικούς δρυμούς της χώρας και φιλοξενεί είδη που υπάρχουν σχεδόν αποκλειστικά εκεί. Κάπου έλεος με τα ντουγάνια στη χώρα ετούτη.