Ένα περιστατικό που ήρθε στη δημοσιότητα από την Κρήτη προκαλεί προβληματισμό. Συγκεκριμένα, στον Δήμο Μαλεβιζίου στο Ηράκλειο, μια 22χρονη γυναίκα κατήγγειλε στην Αστυνομία τον 23χρονο πρώην σύντροφό της, υποστηρίζοντας ότι είχε τοποθετήσει κρυφά μια συσκευή GPS στο αυτοκίνητό της, προκειμένου να γνωρίζει που εκείνη βρίσκεται.

Η νεαρή φέρεται να εντόπισε τη συσκευή μέσα στο όχημά της και αποφάσισε να απευθυνθεί στις Αρχές. Σύμφωνα με την καταγγελία της, μάλιστα, δεν ήταν η πρώτη φορά που ο πρώην σύντροφός της φέρεται να είχε τοποθετήσει GPS στο αυτοκίνητό της για να την παρακολουθεί. Μετά την καταγγελία, οι αστυνομικές Αρχές προχώρησαν στη σύλληψη του 23χρονου, ενώ η υπόθεση αναμένεται να ακολουθήσει τη δικαστική διαδικασία.

Μια τέτοια είδηση μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί ως ακόμη ένα περιστατικό ζήλιας ανάμεσα σε δύο πρώην συντρόφους. Αν όμως το δούμε λίγο πιο προσεκτικά, το ζήτημα είναι πολύ μεγαλύτερο.

Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε σχέση. Το πρόβλημα ξεκινά όταν χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για τον έλεγχο του άλλου. Το να θέλει κάποιος να γνωρίζει συνεχώς πού βρίσκεται ο σύντροφός του, με ποιον είναι και τι κάνει, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ενδιαφέρεται. Όταν γίνεται χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεση του άλλου, μπορεί να μετατραπεί σε μια μορφή ελέγχου.

Και στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει κάτι ακόμη που αξίζει να προσέξουμε: η τεχνολογία. Ένα GPS είναι ένα χρήσιμο εργαλείο όταν χρησιμοποιείται με τη γνώση και τη συγκατάθεση του ανθρώπου που παρακολουθείται. Όταν όμως τοποθετείται κρυφά, μπορεί να γίνει ένας πολύ εύκολος τρόπος παρακολούθησης. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με ένα κινητό, μια εφαρμογή ή ακόμη και την κοινή χρήση τοποθεσίας.

Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και συχνότερα για συμπεριφορές ελέγχου, παρενόχλησης και παρακολούθησης μέσα ή μετά το τέλος μιας σχέσης. Κινδυνεύουμε έτσι να τις συνηθίσουμε και να τις θεωρούμε «φυσιολογική ζήλια». Δεν είναι όμως φυσιολογικό να χρειάζεται κάποιος να κρύψει μια συσκευή για να γνωρίζει πού βρίσκεται ένας άλλος άνθρωπος. Και σίγουρα δεν είναι αγάπη το να μην μπορείς να αποδεχτείς ότι ο άλλος έχει δικαίωμα στη δική του ζωή και στις δικές του επιλογές.

Ναι, ο χωρισμός σημαίνει ότι μια σχέση τελειώνει. Δεν σημαίνει όμως ότι τελειώνει και η ελευθερία ή η ιδιωτικότητα του άλλου. Πρέπει να νιώθεις ελεύθερος ακόμη κι όταν είσαι σε σχέση. Η σχέση δεν είναι φυλακή ούτε ο άνθρωπος που διαλέγεται για σύντροφος σημαίνει ιδιοκτησία. Και ίσως αυτό είναι το βασικό μήνυμα που πρέπει να κρατήσουμε από αυτή την υπόθεση: η ζήλια μπορεί να είναι ανθρώπινο συναίσθημα, αλλά όταν μετατρέπεται σε έλεγχο και παρακολούθηση, έχει ήδη περάσει τα όρια.

Συντάκτης: Μαρία Παπαδοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη