Όλοι οι άνθρωποι έχουν την τάση να κάνουν overthinking. Εκεί που δεν χρειάζεται πολλή σκέψη, τείνουν να αναλύουν και το παραμικρό ενδεχόμενο. Πολλές φορές και πράγματα που μοιάζουν απίθανο να συμβούν. Σενάρια του τι θα μπορούσε να συμβεί χωρίς να έχουν δοθεί σημάδια ότι πρόκειται να πραγματοποιηθούν. Χωρίς έλεγχο. Χωρίς να το θέλουν. Το μυαλό τους κάνει φασαρία. Την ημέρα, το μεσημέρι, το απόγευμα, τη νύχτα.
Το να σκέφτεσαι πάρα πολύ είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο για κάποιον που αγχώνεται πολύ ή έχει στρες. Αλλά είναι και για εκείνους που νοιάζονται πολύ για τον άνθρωπό τους. Και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το overthinking συνεπάγεται και υπερβολικό ενδιαφέρον.
Φαντάσου τι γίνεται στο μυαλό μας όταν είμαστε ερωτευμένοι. Η σκέψη μη χάσουμε τον άνθρωπό μας μας κάνει να αναλύουμε γεγονότα. Τρέχει το μυαλό μας με σκέψεις όπως : “γιατί το είπε έτσι;” , “γιατί αργεί να απαντήσει;” , “μήπως έκανα κάτι και τον/την πείραξε;” , “μήπως άλλαξε κάτι από πλευράς του/της;” , “μήπως δεν είμαι αρκετά καλός/ή για εκείνον/η;”. Δεν βρίσκουμε πάντα την απάντηση. Με την ανάλυση συμπεριφορών, λέξεων ή αλλαγών, ίσως προσπαθούμε να προλάβουμε κάτι που έρχεται να μας βρει.
Στις μέρες μας, δε μπορεί να θεωρηθεί τίποτα δεδομένο. Χρειαζόμαστε την σιγουριά για να νιώσουμε ασφαλείς. Στις σχέσεις αυτό δεν συμβαίνει στο 100%. Με μία μόνο αφορμή, ο εγκέφαλος γεννάει ερωτήματα και ψάχνει απαντήσεις που ίσως δεν υπάρχουν ακόμη. Όταν δεν μας ενδιαφέρει κάτι ιδιαίτερα, δεν έχουμε λόγο να ψάχνουμε συνεχώς σημάδια. Όταν όμως ένας άνθρωπος έχει αποκτήσει σημασία για εμάς, η αβεβαιότητα γίνεται δύσκολη υπόθεση να αντέξουμε.
Ξέρεις που την πατάμε συνήθως με το overthinking; Το μυαλό μας δε μπορεί να ξεχωρίσει αυτό που συμβαίνει από αυτό που φοβόμαστε ότι μπορεί να συμβεί. Ένα “μήπως” μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε “μάλλον”. Και ένα “μάλλον” σε “σίγουρα”.
Δεν μπορείς να ελέγξεις αν κάποιος θα μείνει. Δεν μπορείς να ελέγξεις τι σκέφτεται, τι αισθάνεται ή τι θα επιλέξει αύριο. Μπορείς όμως να ελέγξεις το πόσο θα επιτρέψεις στον φόβο σου να δημιουργεί μια πραγματικότητα που δεν έχει συμβεί.
Μερικές φορές η ηρεμία δεν έρχεται όταν πάρεις όλες τις απαντήσεις. Έρχεται όταν αποδεχτείς ότι δεν χρειάζεται να τις έχεις όλες.
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη
